Authors

Patricia Highsmith: The Dark Genius Behind ‘Strangers on a Train’ and ‘The Talented Mr. Ripley’

Martha Lucas

Patricia Highsmith was an American novelist and short story writer, best known for her psychological thrillers and suspense novels. She was born on January 19, 1921 in Fort Worth, Texas and grew up in New York City. Highsmith studied at Barnard College and Columbia University before pursuing a career in writing. She gained widespread recognition for her debut novel “Strangers on a Train” which was later adapted into a popular film by Alfred Hitchcock.

Throughout her career, Highsmith wrote over 20 novels and numerous short stories, with many of her works being adapted into films or TV series. Her most famous creation is the character of Tom Ripley, an intelligent and charming sociopath who appears in five of her novels. Highsmith’s writing style often explored the dark side of human nature and delved into themes of obsession, guilt, and identity.

Despite critical acclaim for her writing, Highsmith struggled with personal issues such as alcoholism and depression throughout her life. She lived in various countries including France, England, Switzerland, and Italy before settling in Switzerland where she passed away on February 4, 1995 at the age of 74.

Today, Patricia Highsmith is considered one of the greatest crime writers of the 20th century and continues to influence modern authors with her gripping suspenseful storytelling. Her works have been translated into multiple languages and have gained a cult following among readers worldwide.

Patricia Highsmith
Patricia Highsmith. By Open Media Ltd – Open Media Ltd, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24443239

Early Life

Patricia Highsmith was born Mary Patricia Plangman on January 19, 1921 in Fort Worth, Texas. Her mother was an illustrator and her father was a graphic artist who worked in advertising. They divorced before she was born and she was raised primarily by her maternal grandmother in New York City.

Highsmith had a lonely childhood and struggled with her sexual identity from a young age. She was seen as an odd child who preferred the company of snails and cats over other children. Highsmith later described herself as a misfit who felt out of place as a child due to her ambiguous sexuality and artistic temperament. She kept notebooks of poetry from the age of 12 and lived in a fantasy world of her own creation. Despite her solitary tendencies, she formed a close bond with her mother and grandmother.

Education

Patricia Highsmith attended Barnard College in New York City where she studied English, Latin, and Greek. She was involved with the student literary magazine at Barnard. After graduating in 1942, she attended graduate school at Columbia University where she studied fiction writing and short story composition. She continued to write and publish short stories during her time at Columbia. Highsmith did not complete her graduate degree, instead pursuing a career as a comic book writer in the 1940s. She later said that she valued the time spent studying literature and creative writing in college, as it helped develop her distinctive writing style and voice.

Early Writing Career

After graduating from Barnard College in 1942, Patricia Highsmith struggled to get her writing published. She submitted short stories to magazines like Harper’s Bazaar and the New Yorker, only to continuously face rejection. To support herself, Highsmith held a string of jobs, including working in a doll factory and as a sales clerk in the children’s section of Bloomingdale’s department store.

Frustrated by the publishing world, Highsmith turned to comic book writing in the late 1940s and early 1950s. She scripted for many titles in the series “Romance Comics” published by Crestwood/Prize Comics. Though she considered it “hack work”, the comic book writing provided a steady paycheck. During this time, she continued submitting short stories to magazines and finally had her first story, “The Heroine”, published in the Harper’s Bazaar in 1945.

Highsmith’s first novel, Strangers on a Train, was rejected by her publisher Harper & Brothers. Undeterred, she persisted and continued honing her craft and style. Her short stories began appearing in Ellery Queen’s Mystery Magazine in the early 1950s. Highsmith’s second novel effort, The Price of Salt, was published in 1952 under the pseudonym Claire Morgan since it dealt with lesbian themes. Though she still faced challenges, Highsmith was beginning to gain recognition in publishing circles through her short fiction.

Breakout Success with Strangers on a Train

The 1950 novel Strangers on a Train was Highsmith’s big break as a writer. It was published by Harper & Brothers and sold close to 50,000 copies in its first six months, allowing her to leave her day job and focus on writing full-time.

Strangers on a Train centers around a chance encounter between two men, Charles Bruno and Guy Haines, on a train. Bruno proposes that they “exchange murders” – meaning Bruno will kill Guy’s estranged wife if Guy kills Bruno’s father. Guy does not take Bruno seriously, but Bruno proceeds to murder Guy’s wife. This forces Guy into a moral dilemma as Bruno pressures him to uphold his end of the supposed bargain.

The novel was well received by critics and helped cement Highsmith’s reputation for crafting intelligent psychological thrillers. The moral ambiguity of the characters and exploration of guilt and duality were noted for adding depth to what otherwise could have been a standard murder plot. The novel’s focus on the psychology of a murderer rather than the details of the murders themselves was relatively innovative for the genre at the time.

The successful adaptation of Strangers on a Train into an Alfred Hitchcock film in 1951 brought even wider exposure and popularity to Highsmith’s work. Though she did not author any sequels to Strangers on a Train, the novel’s critical and commercial success gave Highsmith the confidence and means to pursue her literary career with greater creative freedom.

The Talented Mr. Ripley and Other Novels

Patricia Highsmith’s most well-known work is the psychological thriller The Talented Mr. Ripley, published in 1955. This novel introduced her antihero Tom Ripley, a young con artist who murders a rich acquaintance and then impersonates him. The Talented Mr. Ripley explores themes of obsession, duplicity, and the fluid nature of identity that would become hallmarks of Highsmith’s fiction. Its European setting also established her reputation as a novelist of international intrigue.

The Talented Mr. Ripley was followed by four sequels, each depicting another of Tom Ripley’s amoral escapades. Highsmith’s Ripley novels grew more satirical over time, skewering upper-class pretensions. Her writing style also evolved, moving from the noir atmosphere of the first book toward black comedy.

In addition to the Ripley series, Highsmith wrote many psychological suspense novels often focused on criminals, con artists, and twisted relationships. Works such as The Cry of the Owl, This Sweet Sickness, and The Two Faces of January deal with obsession, identity confusion, and moral ambiguity. Highsmith also wrote numerous short stories, many of which share the disturbing tone and themes of abnormal psychology found in her novels. She preferred focusing on intimate personal dramas rather than action-driven plots.

Writing Process and Influences

Patricia Highsmith had some unique writing habits and drew inspiration from a range of literary influences. She often wrote while surrounded by snails in her garden and would even take them on trips with her. Highsmith also regularly drank while writing, keeping a glass of whiskey or gin by her typewriter.

Several authors were major influences on Highsmith’s writing style and themes. She was an avid reader of Dostoyevsky and admired how he delved into the psychological dimensions of his characters. Highsmith also appreciated Oscar Wilde’s talent for capturing human contradictions. The play Rope by Patrick Hamilton, which centers on two young men committing murder simply for the thrill of it, helped inspire the plot of Strangers on a Train.

Highsmith became known for her ability to build suspense through the inner lives of characters. She focused on the moral deterioration of protagonists who rationalize their dark urges and descent into crime. This psychological tension was a signature of her suspense technique. Rather than relying on violence, action and surprise twists, Highsmith built intrigue through the morally ambiguous minds of killers and swindlers. Her ability to get inside the heads of such characters and understand their twisted rationalizations impressed many other writers.

Personal Life

Patricia Highsmith led an unconventional personal life that often caused controversy. Though she briefly dated writer Marc Brandel, Highsmith never married or had children. She was openly lesbian at a time when homosexuality was taboo and illegal in many places.

Highsmith had numerous affairs with women throughout her life. One of her most significant relationships was with artist Carol Plant in the 1940s. In the early 1950s, she became romantically involved with sociologist Ellen Blumenthal Hill, who was married at the time. Their affair ended bitterly several years later.

In 1966, Highsmith began a relationship with author Marijane Meaker which lasted two years. She also had an intense on-again, off-again romance with artist Caroline Besterman that spanned decades. Highsmith tended to become infatuated with her lovers initially before eventually losing interest.

Highsmith did extensive traveling throughout Europe over the course of her life, living in England, France, Italy, and Switzerland for long stretches. She was fluent in French and admired European culture. However, she also faced occasional discrimination and hostility as an openly gay American woman abroad.

Highsmith cared deeply about social and political issues, supporting animal rights and opposing violence. She made financial contributions to many causes close to her heart. However, her strong opinions and prickly personality also frequently got her into trouble. She was known for her intensity, reclusiveness, and interest in the dark side of human nature.

Later Career and Death

In her later career, Highsmith received numerous awards and honors recognizing her significant contributions to literature. In 1980, she was awarded the O. Henry Award for her short story “The Snail Watcher.” She also received the Crime Writers’ Association Silver Dagger award in 1964 and 1975.

Highsmith’s final years were spent in Switzerland, where she had lived since the early 1960s. She continued writing and publishing new novels and stories, though her output slowed in her later years. Her health declined due to a combination of anemia, diabetes, and liver damage from excessive alcohol consumption. Highsmith died at the age of 74 in 1995 in Locarno, Switzerland.

After her death, Highsmith continued to receive posthumous recognition and critical reevaluation of her work. Many of her novels were adapted into films, introducing her writing to new audiences. In 2009, she was awarded the Outstanding Mystery Writer of the 20th Century award by the Mystery Writers of America. Her reputation as one of the most talented and influential crime writers of the 20th century has only grown over time.

Legacy

Patricia Highsmith left a profound impact on the suspense and thriller genres that is still felt today. Her psychological thrillers introduced darker, more complex characters and themes that broke conventions in mystery writing. She explored the moral ambiguity of the human psyche in a way that was unprecedented.

Highsmith inspired countless writers with her ability to get into the minds of criminals and create an uncomfortable intimacy between the reader and the often amoral protagonists. Writers like Ruth Rendell and Gillian Flynn have cited Highsmith as a major influence on their own psychologically complex crime novels. Her Tom Ripley character, in particular, established the template for the charming, brilliant psychopath antihero that still populates many thrillers.

Beyond her literary significance, Highsmith’s work also left a cultural mark. Her 1955 novel The Talented Mr. Ripley was adapted into a 1999 film starring Matt Damon, introducing her twisted characters to new audiences. The Ripley character continues to fascinate, with other actors like John Malkovich and Barry Pepper taking on the role in later adaptations. Films based on her other novels, especially Strangers on a Train, are considered classics.

So while Highsmith may not be a household name like Agatha Christie, her dark, psychologically penetrating stories helped evolve the thriller genre and still resonate with audiences. She expanded the boundaries of mystery fiction and left a legacy that modern suspense authors continue to build upon.

Notable Quotes

Patricia Highsmith was known for her insightful perspectives on writing, life, and human nature. Here are some of her most thought-provoking quotes:

On writing:

“It’s a wonderful relief, to realize that the act of writing corrects the thinking, as you go along.”

“I find writing not difficult, but I find getting started very difficult.”

On life:

“It is the possibility of emotional stimulation that attracts people to the novel.”

“The creative artist seems to be almost the only kind of man that you could never meet on neutral ground. You can only meet him as an artist. He sees nothing objectively because his own ego is always in the foreground of every picture.”

On human nature:

“I think most novelists have just one character, and they know that character so well that they can adapt it to any situation and any book that they’re writing.”

“I often get letters from readers who claim that not only have they solved the mystery in one of my novels, but that they have worked out, psychologically, the “why” of the crime itself. They have understood the criminal’s motives, they say. But the truth is, I don’t either. I’m not terribly interested in the criminal’s motives. My interest is in the effect on other people.”

Highsmith’s quotes reveal her insightful perspectives on writing, life, and human nature that contributed to her legacy as an acclaimed novelist.

Discussion

There are 0 comments.

```
書籍

パトリシア・ハイスミス見知らぬ乗客」と「リプリーの才能」を支えた暗黒の天才

Martha Lucas

パトリシア・ハイスミスはアメリカの小説家、短編作家で、サイコスリラーやサスペンス小説で知られる。1921年1月19日にテキサス州フォートワースで生まれ、ニューヨークで育つ。バーナード・カレッジとコロンビア大学で学んだ後、作家活動に入る。デビュー作 “Strangers on a Train “で広く知られるようになり、後にアルフレッド・ヒッチコックによって映画化され人気を博した。

ハイスミスはそのキャリアを通じて20作以上の小説と多数の短編小説を執筆し、多くの作品が映画やテレビシリーズになった。彼女の最も有名な作品はトム・リプリーというキャラクターで、知的で魅力的な社会病質者で、彼女の小説のうち5作に登場する。ハイスミスの作風は、しばしば人間のダークサイドを追求し、強迫観念、罪悪感、アイデンティティといったテーマを掘り下げている。

ハイスミスは執筆活動で高い評価を得たにもかかわらず、アルコール依存症やうつ病といった個人的な問題に生涯苦しみ続けた。フランス、イギリス、スイス、イタリアなど様々な国で暮らした後、スイスに定住し、1995年2月4日に74歳でこの世を去った。

今日、パトリシア・ハイスミスは20世紀最大の犯罪作家の一人とされ、その手に汗握るサスペンスフルなストーリーテリングで現代の作家たちに影響を与え続けている。彼女の作品は多言語に翻訳され、世界中の読者からカルト的な支持を得ている。

Patricia Highsmith
Patricia Highsmith. By Open Media Ltd – Open Media Ltd, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24443239

生い立ち

パトリシア・ハイスミスは1921年1月19日、テキサス州フォートワースでメアリー・パトリシア・プラングマンとして生まれた。母はイラストレーター、父は広告業界で働くグラフィック・アーティスト。二人は彼女が生まれる前に離婚し、彼女は主にニューヨークの母方の祖母に育てられた。

ハイスミスは孤独な幼少期を過ごし、幼い頃から性的アイデンティティに悩んだ。他の子供たちよりもカタツムリや猫との付き合いを好む変わった子供と見られていた。後にハイスミスは、その曖昧なセクシュアリティと芸術家気質から、子供の頃は居場所がないと感じていた不適合者だったと自らを語っている。12歳の頃から詩のノートをつけ、自分で創り出した空想の世界に生きていた。その孤独な傾向にもかかわらず、母親や祖母とは親密な絆で結ばれていた。

教育

パトリシア・ハイスミスはニューヨークのバーナード・カレッジで英語、ラテン語、ギリシャ語を学んだ。バーナードでは学生文芸誌に参加。1942年に卒業後、コロンビア大学の大学院に進学し、小説執筆と短編作文を学ぶ。コロンビア大学在学中も短編小説を書き続け、出版した。ハイスミスは大学院を修了せず、1940年代にコミック作家としてのキャリアを追求した。後に彼女は、大学で文学と創作を学んだことは、彼女の独特な文体と声の発達に役立ったと語っている。

初期の執筆活動

1942年にバーナード・カレッジを卒業した後、パトリシア・ハイスミスは執筆活動の出版に奮闘した。彼女はハーパース・バザーニューヨーカーなどの雑誌に短編小説を投稿したが、拒絶され続けた。自活するため、ハイスミスは人形工場やブルーミングデールズ・デパートの子供向け売り場の販売員など、さまざまな仕事に就いた。

出版界に不満を抱いていたハイスミスは、1940年代後半から1950年代前半にかけてコミック本の執筆に転向した。クレストウッド/プライズ・コミックスから出版された『ロマンス・コミック』シリーズの多くのタイトルで脚本を担当した。彼女はそれを “ハック・ワーク “と考えたが、コミック本の執筆は安定した給料をもたらした。この間、彼女は雑誌に短編を投稿し続け、1945年、ついに最初の物語 “The Heroine “がHarper’s Bazaarに掲載された。

ハイスミスの処女作『見知らぬ乗客』は、出版社ハーパー・アンド・ブラザーズに拒絶された。それでもハイスミスは粘り強く、その技巧とスタイルを磨き続けた。彼女の短編小説は、1950年代初頭にエラリー・クイーンズ・ミステリ・マガジンに掲載され始めた。ハイスミスの2作目の小説『The Price of Salt』は、レズビアンをテーマにしていたため、クレア・モーガンというペンネームで1952年に出版された。彼女はまだ困難に直面していたが、ハイスミスは短編小説を通して出版界で認知され始めていた。

電車で見知らぬ人とブレイクアウトの成功

1950年の小説『見知らぬ乗客』は、ハイスミスの作家としての大ブレイク作となった。この小説はハーパー&ブラザーズから出版され、最初の半年で5万部近くを売り上げた。

見知らぬ乗客』は、チャールズ・ブルーノとガイ・ヘインズという2人の男が列車内で偶然出会う。ブルーノは「殺人の交換」を提案する。つまり、ガイがブルーノの父親を殺せば、ブルーノがガイの別居中の妻を殺すということだ。ガイはブルーノを本気にしなかったが、ブルーノはガイの妻を殺害する。ブルーノはガイの妻を殺し、ガイは道徳的ジレンマに陥る。

この小説は批評家に好評を博し、知的な心理スリラーを作るというハイスミスの名声を確固たるものにした。登場人物のモラルの曖昧さ、罪悪感や二重性の探求は、そうでなければありふれた殺人プロットに深みを与えたと評価された。殺人そのものの詳細よりも、殺人者の心理に焦点を当てたこの小説は、当時のジャンルとしては比較的革新的だった。

1951年に『見知らぬ乗客』がアルフレッド・ヒッチコック監督によって映画化され成功を収めたことで、ハイスミスの作品はさらに広く知られるようになり、人気を博した。彼女は『見知らぬ乗客』の続編を書かなかったが、この小説の批評的・商業的成功は、ハイスミスに、より自由な創作活動を追求する自信と手段を与えた。

才能あるリプリー氏とその他の小説

パトリシア・ハイスミスの最も有名な作品は、1955年に発表された心理スリラー『The Talented Mr.この小説は、金持ちの知人を殺害して彼になりすます若い詐欺師、トム・リプリーをアンチヒーローとして登場させた。The Talented Mr. Ripley』は、後にハイスミスの小説の特徴になる、強迫観念、二枚舌、アイデンティティの流動性といったテーマを探求している。ヨーロッパを舞台にしたこの作品は、国際謀略小説家としての彼女の名声を確立した。

The Talented Mr. Ripley』には4つの続編があり、それぞれがトム・リプリーの不道徳な逃避行を描いている。ハイスミスのリプリー小説は時を経るごとに風刺を強め、上流階級の気取りを串刺しにした。彼女の文体もまた進化し、1作目のノワールな雰囲気からブラック・コメディへと移行していった。

リプリーのシリーズに加え、ハイスミスは犯罪者、詐欺師、歪んだ人間関係に焦点を当てた心理サスペンス小説を多く書いた。The Cry of the Owl』、『This Sweet Sickness』、『The Two Faces of January』などの作品は、強迫観念、アイデンティティの混乱、道徳的曖昧さを扱っている。ハイスミスは数多くの短編小説も書いており、その多くは彼女の小説に見られる不穏なトーンや異常心理のテーマを共有している。彼女はアクション主体のプロットよりも、親密な個人的ドラマに焦点を当てることを好んだ。

執筆プロセスと影響

パトリシア・ハイスミスには独特の執筆習慣があり、さまざまな文学的影響からインスピレーションを得ていた。自宅の庭でカタツムリに囲まれながら執筆することも多く、カタツムリを連れて旅行に出かけることもあった。ハイスミスはまた、執筆中も定期的に酒を飲み、タイプライターのそばにウイスキーやジンのグラスを置いていた。

ハイスミスの文体やテーマに大きな影響を与えた作家は何人かいる。彼女はドストエフスキーの熱心な読者で、彼が登場人物の心理的な側面を掘り下げていく方法を賞賛していた。また、人間の矛盾をとらえるオスカー・ワイルドの才能も高く評価した。パトリック・ハミルトンの戯曲『ロープ』は、単にスリルを味わうために殺人を犯す2人の若者を主人公にしたもので、『見知らぬ乗客』のプロットにインスピレーションを与えた。

ハイスミスは、登場人物の内面を通してサスペンスを構築する能力で知られるようになった。彼女は、暗い衝動や犯罪への転落を合理化する主人公たちのモラルの低下に焦点を当てた。この心理的緊張感が彼女のサスペンス手法の特徴である。暴力やアクション、意表を突く展開に頼るのではなく、ハイスミスは殺人者や詐欺師の道徳的に曖昧な心を通して陰謀を構築した。このような登場人物の頭の中に入り込み、彼らのひねくれた理屈を理解する彼女の能力は、他の多くの作家に感銘を与えた。

私生活

パトリシア・ハイスミスは、しばしば物議を醸す型破りな私生活を送っていた。作家のマーク・ブランデルと短期間交際したものの、ハイスミスは結婚も出産もしなかった。同性愛がタブー視され、多くの場所で違法とされていた時代に、彼女はレズビアンであることを公言していた。

ハイスミスは生涯を通じて数多くの女性と浮名を流した。最も重要な関係のひとつは、1940年代にアーティストのキャロル・プラントと交際したことである。1950年代初めには、当時既婚者だった社会学者のエレン・ブルメンタール・ヒルと恋愛関係になった。二人の関係は数年後に苦い結末を迎えた。

1966年、ハイスミスは作家のマリジェーン・ミーカーと交際を始め、2年間続いた。また、アーティストのキャロライン・ベスターマンとも数十年にわたる激しいオン・オフ・ロマンスを繰り広げた。ハイスミスは当初、恋人に夢中になり、やがて興味を失う傾向があった。

ハイスミスは生涯を通じてヨーロッパ中を旅し、イギリス、フランス、イタリア、スイスに長く住んだ。彼女はフランス語に堪能で、ヨーロッパの文化に憧れていた。しかし、海外でゲイであることを公言しているアメリカ人女性として、差別や敵意に直面することもあった。

ハイスミスは社会的、政治的問題に深く関心を寄せ、動物の権利を支持し、暴力に反対した。彼女は自分の心に近い多くの大義に金銭的な貢献をした。しかし、彼女の強い意見ととげとげしい性格は、しばしばトラブルに巻き込まれた。彼女の激しさ、引っ込み思案、人間性のダークサイドへの関心の高さで知られている。

その後のキャリアと死

その後のキャリアにおいて、ハイスミスは文学への多大な貢献を認められ、数々の賞を受賞した。1980年、短編小説 “The Snail Watcher “でO・ヘンリー賞を受賞。また、1964年と1975年に犯罪作家協会シルバー・ダガー賞を受賞。

ハイスミスの晩年は、1960年代初頭から住んでいたスイスで過ごした。晩年は執筆のペースが落ちたものの、新しい小説や物語の執筆と出版を続けた。貧血、糖尿病、過度のアルコール摂取による肝臓障害が重なり、健康状態は悪化した。1995年、スイスのロカルノで74歳で死去。

彼女の死後も、ハイスミスは死後の評価と批評家による再評価を受け続けた。彼女の小説の多くは映画化され、新たな読者に彼女の作品を紹介した。2009年、アメリカ推理作家協会より20世紀最優秀推理作家賞を受賞。20世紀で最も才能があり、影響力のある犯罪作家の一人としての彼女の評価は、時が経つにつれ高まるばかりである。

レガシー

パトリシア・ハイスミスは、サスペンスとスリラーというジャンルに、今日でも感じられるほどの大きな影響を残した。彼女のサイコ・スリラーは、よりダークで複雑なキャラクターとテーマを登場させ、ミステリーの常識を覆した。彼女は前例のない方法で、人間心理の道徳的曖昧さを探求した。

ハイスミスは、犯罪者の心に入り込み、読者としばしば非道徳的な主人公との間に居心地の悪い親密さを作り出す能力で、数え切れないほどの作家たちにインスピレーションを与えた。ルース・レンデルやジリアン・フリンのような作家は、ハイスミスが自身の心理的に複雑な犯罪小説に大きな影響を与えたとしている。特に彼女のトム・リプリーのキャラクターは、魅力的で聡明なサイコパス・アンチヒーローの雛形を確立し、今でも多くのスリラー小説に登場している。

ハイスミスの作品は文学的な意義だけでなく、文化的な足跡も残している。彼女の1955年の小説『The Talented Mr.Ripley』は1999年にマット・デイモン主演で映画化され、彼女のひねくれたキャラクターが新たな観客に紹介された。ジョン・マルコヴィッチやバリー・ペッパーといった俳優が、後の映画化でこの役を演じている。彼女の他の小説を原作とした映画、特に『見知らぬ乗客』は名作とされている。

ハイスミスはアガサ・クリスティのような有名人ではないかもしれないが、彼女のダークで心理をえぐるような物語はスリラーというジャンルを進化させ、今なお観客の共感を呼んでいる。彼女はミステリー小説の境界を広げ、現代のサスペンス作家がその上に築き続ける遺産を残した。

注目の名言

パトリシア・ハイスミスは、執筆、人生、人間性についての洞察に満ちた見解で知られている。ここでは、彼女の最も示唆に富む名言をいくつか紹介しよう:

執筆について

“書く “という行為によって、思考が修正されることを実感するのは、素晴らしい安心感だ。

“書くのは難しくないが、始めるのはとても難しい”

人生について:

“人々を小説に惹きつけるのは、感情的な刺激の可能性である”

「創造的な芸術家は、中立の場では決して出会うことのできない、ほとんど唯一の種類の人間のようだ。芸術家としてしか会うことができない。彼は客観的には何も見ていない。なぜなら、すべての絵の前景には常に彼自身のエゴがあるからだ”

人間の本質について:

「ほとんどの小説家は、たった一人のキャラクターを持ち、そのキャラクターを熟知しているので、どんな状況でも、どんな本を書いていても、そのキャラクターを適応させることができる。

「私の小説の謎が解けただけでなく、犯罪そのものの “理由 “が心理学的にわかったという読者からの手紙をよくもらう。犯人の動機がわかったというのだ。しかし、実際のところ、私にもわからない。犯人の動機にはあまり興味がない。私の関心は、他の人々に与える影響なのです」。

ハイスミスの名言は、執筆、人生、そして人間性についての彼女の洞察に満ちた視点を明らかにし、高名な小説家としての彼女の遺産に貢献した。

Discussion

There are 0 comments.

```
书籍

帕特里夏-海史密斯

Martha Lucas

帕特里夏-海史密斯是美国小说家和短篇小说家,最著名的作品是心理惊悚和悬疑小说。她于 1921 年 1 月 19 日出生于得克萨斯州沃斯堡,在纽约长大。海史密斯曾就读于巴纳德学院和哥伦比亚大学,之后投身写作。她的处女作《火车上的陌生人》获得了广泛认可,这部小说后来被阿尔弗雷德-希区柯克改编成一部广受欢迎的电影。

在她的职业生涯中,海史密斯写了 20 多部小说和大量短篇小说,她的许多作品被改编成电影或电视剧。她最有名的作品是《汤姆-雷普利》(Tom Ripley),这是一个聪明迷人的反社会人物,在她的五部小说中都有出现。海史密斯的写作风格经常探索人性的阴暗面,并深入探讨痴迷、内疚和身份认同等主题。

尽管海史密斯的写作广受赞誉,但她一生都在与酗酒和抑郁等个人问题作斗争。她曾在法国、英国、瑞士和意大利等多个国家生活,后定居瑞士,于 1995 年 2 月 4 日去世,享年 74 岁。

如今,帕特里夏-海史密斯被认为是 20 世纪最伟大的犯罪小说家之一,她以扣人心弦的悬疑故事继续影响着现代作家。她的作品已被翻译成多种语言,在全球读者中赢得了追捧。

Patricia Highsmith
Patricia Highsmith. By Open Media Ltd – Open Media Ltd, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24443239

早期生活

帕特里夏-海史密斯于 1921 年 1 月 19 日出生于得克萨斯州沃斯堡的玛丽-帕特里夏-普兰格曼。她的母亲是一名插图画家,父亲是一名从事广告工作的平面艺术家。他们在她出生前就离婚了,她在纽约主要由外祖母抚养长大。

海史密斯有一个孤独的童年,从小就在性身份的问题上挣扎。她被视为一个古怪的孩子,比起其他孩子,她更喜欢蜗牛和猫。海史密斯后来形容自己是一个不合群的孩子,因为她暧昧的性取向和艺术气质,她从小就感到格格不入。她从 12 岁起就开始写诗,生活在自己创造的幻想世界中。尽管她有独处的倾向,但她与母亲和祖母建立了亲密的关系。

教育

帕特里夏-海史密斯曾就读于纽约巴纳德学院,学习英语、拉丁语和希腊语。她曾参与巴纳德学院学生文学杂志的工作。1942 年毕业后,她进入哥伦比亚大学攻读研究生,学习小说写作和短篇小说创作。在哥伦比亚大学期间,她继续写作和发表短篇小说。海史密斯没有完成研究生学业,而是在 20 世纪 40 年代开始从事漫画创作。她后来说,她非常珍惜在大学学习文学和创意写作的时光,因为这有助于培养她独特的写作风格和声音。

早期写作生涯

1942 年从巴纳德学院毕业后,帕特里夏-海史密斯一直在为发表作品而努力。她向诸如《哈珀时尚芭莎》(Harper’s Bazaar)和《纽约客》(New Yorker)等杂志投稿,却不断遭到拒绝。为了养活自己,海史密斯做了一系列工作,包括在一家洋娃娃工厂工作,以及在布鲁明戴尔百货公司的儿童区当售货员。

由于对出版界感到失望,海史密斯在 20 世纪 40 年代末和 50 年代初转向漫画创作。她为 Crestwood/Prize Comics 出版的 “浪漫漫画 “系列中的许多作品撰写脚本。虽然她认为这是 “黑工”,但漫画创作为她提供了稳定的收入。在此期间,她继续向杂志投稿短篇小说,终于在 1945 年在《哈珀时尚杂志》 上发表了她的第一篇小说《女英雄》。

海史密斯的第一部小说《火车上的陌生人》(Strangers on a Train)遭到出版商哈珀兄弟公司(Harper & Brothers)的拒绝。但她并不气馁,而是坚持不懈地磨练自己的写作技巧和风格。20 世纪 50 年代初,她的短篇小说开始出现在《埃勒里-奎恩的推理杂志》上。海史密斯的第二部长篇小说《盐的代价》(The Price of Salt)于 1952 年出版,由于涉及女同性恋题材,她使用的笔名是克莱尔-摩根(Claire Morgan)。尽管仍面临挑战,但海斯密通过短篇小说开始获得出版界的认可。

火车上的陌生人》成功突围

1950 年出版的小说《火车上的陌生人》是海史密斯作为作家的重大突破。该书由哈珀&兄弟出版社出版,头六个月就卖出了近 50,000 册,使她得以辞去日常工作,全心投入写作。

火车上的陌生人》围绕查尔斯-布鲁诺和盖伊-海因斯在火车上的一次偶遇展开。布鲁诺提议两人 “交换谋杀”–即如果盖伊杀死布鲁诺的父亲,布鲁诺就杀死盖伊分居的妻子。盖伊并没有把布鲁诺的话当真,但布鲁诺却动手杀害了盖伊的妻子。这迫使盖伊陷入道德困境,因为布鲁诺向他施压,要求他履行所谓的协议。

这部小说受到了评论界的一致好评,并帮助海史密斯巩固了其创作智慧型心理惊悚小说的声誉。小说中人物的道德模棱两可以及对内疚感和双重性的探讨,为原本普通的谋杀情节增添了深度。小说关注凶手的心理,而不是谋杀案本身的细节,这在当时的同类小说中是比较新颖的。

1951 年,《火车上的陌生人》被阿尔弗雷德-希区柯克成功改编为电影,为海史密斯的作品带来了更广泛的曝光度和知名度。虽然她没有为《火车上的陌生人》续写任何作品,但这部小说在评论界和商业上的成功给了海史密斯信心和手段,让她可以更加自由地从事文学创作。

天才雷普利先生》及其他小说

帕特里夏-海史密斯最著名的作品是 1955 年出版的心理惊悚小说《天才雷普利先生》。这部小说介绍了她的反主人公汤姆-雷普利(Tom Ripley),一个年轻的骗子,他谋杀了一个有钱的熟人,然后冒充他。天才雷普利先生》探讨了痴迷、两面性和身份的多变性等主题,这些主题后来成为海史密斯小说的标志。小说中的欧洲背景也奠定了她作为国际阴谋小说家的声誉。

天才雷普利先生》之后又推出了四部续集,每一部都描写了汤姆-雷普利的另一段不道德的逃亡经历。随着时间的推移,海史密斯的雷普利小说越来越具有讽刺意味,对上流社会的自命不凡进行了嘲讽。她的写作风格也发生了变化,从第一部的黑色氛围转向黑色喜剧。

除了《雷普利》系列,海史密斯还创作了许多心理悬疑小说,通常以罪犯、骗子和扭曲的人际关系为主题。猫头鹰的哭泣》、《甜蜜的疾病》和《一月的两张面孔》等作品涉及痴迷、身份混乱和道德模糊等问题。海史密斯还创作了大量短篇小说,其中许多与她小说中令人不安的基调和异常心理主题如出一辙。她更喜欢关注私密的个人戏剧,而不是动作驱动的情节。

写作过程和影响

帕特里夏-海史密斯有一些独特的写作习惯,她从各种文学影响中汲取灵感。她经常一边写作,一边被花园里的蜗牛包围,甚至会带着蜗牛一起旅行。海史密斯还经常边写作边喝酒,她会在打字机旁放一杯威士忌或杜松子酒。

有几位作家对海史密斯的写作风格和主题产生了重大影响。她是陀思妥耶夫斯基的忠实读者,钦佩陀思妥耶夫斯基深入挖掘人物心理的方式。海史密斯还欣赏奥斯卡-王尔德捕捉人性矛盾的才华。帕特里克-汉密尔顿(Patrick Hamilton)的戏剧《绳索》讲述了两个年轻人为了寻求刺激而实施谋杀的故事,这为《火车上的陌生人》的情节提供了灵感。

海史密斯以善于通过人物的内心世界制造悬念而闻名。她着重描写主人公的道德沦丧,将他们的阴暗冲动和犯罪堕落合理化。这种心理张力是她悬念技巧的标志。海史密斯不依赖暴力、动作和出人意料的转折,而是通过杀人犯和诈骗犯模棱两可的道德观念来制造悬念。她能够深入这些人物的内心世界,理解他们扭曲的合理性,给许多其他作家留下了深刻印象。

个人生活

帕特里夏-海史密斯的私生活不拘一格,经常引起争议。虽然她曾与作家马克-布兰德尔(Marc Brandel)短暂交往,但海史密斯从未结婚生子。她是公开的女同性恋,当时同性恋在许多地方都是禁忌和非法的。

海史密斯一生中与众多女性有过暧昧关系。她最重要的一段恋情是在 20 世纪 40 年代与艺术家卡罗尔-普兰特(Carol Plant)发生的。20 世纪 50 年代初,她与当时已婚的社会学家埃伦-布卢门撒尔-希尔(Ellen Blumenthal Hill)发生了恋情。几年后,他们的恋情以痛苦告终。

1966 年,海史密斯与女作家玛丽简-米克(Marijane Meaker)开始了一段长达两年的恋情。她还与艺术家卡罗琳-贝斯特曼(Caroline Besterman)有过一段时断时续的恋情,长达数十年之久。海史密斯最初往往会迷恋上她的情人,但最终会失去兴趣。

海史密斯一生在欧洲各地游历,曾长期居住在英国、法国、意大利和瑞士。她能说一口流利的法语,对欧洲文化十分推崇。然而,作为一名公开的美国女性同性恋者,她在国外也偶尔会遇到歧视和敌意。

海史密斯非常关心社会和政治问题,支持动物权利,反对暴力。她为许多与她心心相印的事业捐款。然而,她强烈的观点和爱挑刺的个性也经常给她带来麻烦。她以强烈、孤僻和对人性阴暗面的兴趣而闻名。

后来的职业生涯和去世

在她后来的职业生涯中,海史密斯获得了无数奖项和荣誉,以表彰她对文学的重大贡献。1980 年,她凭借短篇小说《蜗牛的守望者》获得欧-亨利奖。她还于 1964 年和 1975 年获得犯罪小说家协会银匕首奖。

海史密斯的晚年是在瑞士度过的,她从 20 世纪 60 年代初就一直住在那里。她继续创作并出版新的小说和故事,不过晚年的创作速度有所放缓。由于贫血、糖尿病和过度饮酒造成的肝损伤,她的健康状况每况愈下。1995 年,海史密斯在瑞士洛迦诺去世,享年 74 岁。

海史密斯去世后,她的作品继续得到后人的认可和评论界的重新评价。她的许多小说被改编成电影,使她的作品受到新读者的喜爱。2009 年,她被美国推理作家协会授予 “20 世纪杰出推理作家奖”。作为 20 世纪最有才华和影响力的犯罪小说家之一,她的声誉与日俱增。

传统

帕特里夏-海史密斯对悬疑和惊悚类作品产生了深远的影响,这种影响至今仍在。她的心理惊悚小说引入了更黑暗、更复杂的人物和主题,打破了推理小说的传统。她以一种前所未有的方式探索了人类心理的道德模糊性。

海史密斯能够深入罪犯的内心世界,并在读者与往往不道德的主人公之间营造出一种令人不安的亲密感,这激发了无数作家的创作灵感。露丝-伦德尔(Ruth Rendell)和吉莉安-弗林(Gillian Flynn)等作家都认为海史密斯对自己心理复杂的犯罪小说产生了重大影响。尤其是她笔下的汤姆-雷普利(Tom Ripley)一角,为至今仍充斥着众多惊悚小说的迷人、聪明的变态反英雄形象建立了模板。

除了文学意义,海史密斯的作品还留下了文化印记。她在 1955 年创作的小说《天才雷普利先生》于 1999 年被改编成电影,由马特-达蒙主演,将她笔下扭曲的人物形象介绍给了新的观众。雷普利这个角色依然令人着迷,约翰-马尔科维奇(John Malkovich)和巴里-佩珀(Barry Pepper)等其他演员也在后来的改编电影中扮演了这个角色。根据她的其他小说改编的电影,尤其是《火车上的陌生人》,被奉为经典。

因此,尽管海史密斯可能不像阿加莎-克里斯蒂那样家喻户晓,但她的阴暗、具有心理穿透力的故事帮助惊悚小说流派不断发展,至今仍能引起读者的共鸣。她拓展了悬疑小说的界限,为现代悬疑小说作家留下了宝贵的财富。

名人名言

帕特里夏-海史密斯以其对写作、生活和人性的深刻见解而著称。以下是她最发人深省的一些名言:

关于写作

“这是一种奇妙的解脱” “你会意识到写作的过程会纠正你的想法”

“我觉得写作并不难,但我觉得开始写作非常困难”。

关于生活

“吸引人们阅读小说的正是情感刺激的可能性”。

“有创造力的艺术家几乎是唯一一种你永远无法在中立地点见到的人。你只能见到作为艺术家的他。他看什么都不客观,因为他的自我总是在每幅画的前景”。

关于人性

“我认为大多数小说家都只有一个角色” “他们对这个角色了如指掌” “以至于他们可以把这个角色运用到任何情况下” “以及他们正在写的任何一本书里”

“我经常收到一些读者的来信,声称他们不仅解开了我小说中的谜团,而且从心理上弄清了犯罪本身的 “原因”。他们说,他们已经理解了罪犯的动机。但事实上,我也不明白。我对罪犯的动机不感兴趣。我感兴趣的是对其他人的影响”。

海史密斯的名言揭示了她对写作、生活和人性的深刻见解,这些见解成就了她作为著名小说家的传奇。

Discussion

There are 0 comments.

```
Autores

Patricia Highsmith: O génio obscuro por detrás de “Estranhos num Comboio” e “O Talentoso Sr. Ripley

Martha Lucas

Patricia Highsmith foi uma romancista e contista americana, mais conhecida pelos seus thrillers psicológicos e romances de suspense. Nasceu a 19 de janeiro de 1921 em Fort Worth, Texas, e cresceu na cidade de Nova Iorque. Highsmith estudou no Barnard College e na Columbia University antes de seguir a carreira de escritora. Ganhou amplo reconhecimento pelo seu romance de estreia, “Strangers on a Train”, que mais tarde foi adaptado a um filme popular por Alfred Hitchcock.

Ao longo da sua carreira, Highsmith escreveu mais de 20 romances e numerosos contos, tendo muitas das suas obras sido adaptadas a filmes ou séries televisivas. A sua criação mais famosa é a personagem de Tom Ripley, um sociopata inteligente e encantador que aparece em cinco dos seus romances. O estilo de escrita de Highsmith explorou frequentemente o lado negro da natureza humana e aprofundou temas como a obsessão, a culpa e a identidade.

Apesar da aclamação da crítica pela sua escrita, Highsmith debateu-se com problemas pessoais como o alcoolismo e a depressão ao longo da sua vida. Viveu em vários países, incluindo França, Inglaterra, Suíça e Itália, antes de se estabelecer na Suíça, onde faleceu a 4 de fevereiro de 1995, com 74 anos.

Atualmente, Patricia Highsmith é considerada uma das maiores escritoras policiais do século XX e continua a influenciar os autores modernos com as suas histórias de suspense arrebatadoras. As suas obras foram traduzidas para várias línguas e ganharam um culto de seguidores entre os leitores de todo o mundo.

Patricia Highsmith
Patricia Highsmith. By Open Media Ltd – Open Media Ltd, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24443239

Início da vida

Patricia Highsmith nasceu Mary Patricia Plangman a 19 de janeiro de 1921 em Fort Worth, Texas. A sua mãe era ilustradora e o seu pai era um artista gráfico que trabalhava em publicidade. Divorciaram-se antes de ela nascer e ela foi criada principalmente pela avó materna em Nova Iorque.

Highsmith teve uma infância solitária e debateu-se com a sua identidade sexual desde tenra idade. Era vista como uma criança estranha que preferia a companhia de caracóis e gatos à de outras crianças. Mais tarde, Highsmith descreveu-se a si própria como uma desajustada que se sentia deslocada em criança devido à sua sexualidade ambígua e ao seu temperamento artístico. Desde os 12 anos, mantinha cadernos de poesia e vivia num mundo de fantasia criado por ela própria. Apesar das suas tendências solitárias, criou uma ligação estreita com a mãe e a avó.

Educação

Patricia Highsmith frequentou o Barnard College, em Nova Iorque, onde estudou inglês, latim e grego. Esteve envolvida com a revista literária estudantil em Barnard. Depois de se formar em 1942, frequentou a pós-graduação na Universidade de Columbia, onde estudou escrita de ficção e composição de contos. Continuou a escrever e a publicar contos durante o seu tempo em Columbia. Highsmith não concluiu o curso de pós-graduação, tendo seguido uma carreira como escritora de banda desenhada na década de 1940. Mais tarde, ela disse que valorizava o tempo que passou estudando literatura e escrita criativa na faculdade, pois isso ajudou a desenvolver seu estilo de escrita e voz distintos.

Início da carreira de escritora

Depois de se formar no Barnard College em 1942, Patricia Highsmith lutou para conseguir publicar seus escritos. Ela enviou contos para revistas como a Harper’s Bazaar e a New Yorker, apenas para enfrentar continuamente a rejeição. Para se sustentar, Highsmith teve uma série de empregos, incluindo trabalhar numa fábrica de bonecas e como vendedora na secção infantil da loja de departamentos Bloomingdale’s.

Frustrada com o mundo editorial, Highsmith voltou-se para a escrita de banda desenhada no final da década de 1940 e início da década de 1950. Foi guionista de muitos títulos da série “Romance Comics” publicada pela Crestwood/Prize Comics. Embora o considerasse um “trabalho de hacker”, a escrita de banda desenhada proporcionava-lhe um salário fixo. Durante este período, continuou a enviar contos para revistas e acabou por ver o seu primeiro conto, “The Heroine”, publicado no Harper’s Bazaar em 1945.

O primeiro romance de Highsmith, Estranhos num comboio, foi rejeitado pela sua editora Harper & amp; Brothers. Sem se deixar abater, ela persistiu e continuou a aperfeiçoar sua arte e seu estilo. Os seus contos começaram a aparecer na Ellery Queen’s Mystery Magazine no início da década de 1950. O segundo romance de Highsmith, The Price of Salt, foi publicado em 1952 sob o pseudónimo Claire Morgan, uma vez que tratava de temas lésbicos. Embora ainda enfrentasse desafios, Highsmith estava a começar a ganhar reconhecimento nos círculos editoriais através da sua ficção curta.

Sucesso com “Strangers on a Train

O romance Strangers on a Train, de 1950, foi a grande oportunidade de Highsmith como escritora. Foi publicado pela Harper & amp; Brothers e vendeu cerca de 50.000 exemplares nos primeiros seis meses, o que lhe permitiu deixar o seu emprego e dedicar-se à escrita a tempo inteiro.

Strangers on a Train gira em torno de um encontro casual entre dois homens, Charles Bruno e Guy Haines, num comboio. Bruno propõe-lhes que “troquem assassínios”, ou seja, Bruno mata a mulher de Guy se Guy matar o pai de Bruno. Guy não leva Bruno a sério, mas Bruno acaba por matar a mulher de Guy. Isto força Guy a um dilema moral, pois Bruno pressiona-o a cumprir a sua parte do suposto acordo.

O romance foi bem recebido pela crítica e ajudou a cimentar a reputação de Highsmith de criar thrillers psicológicos inteligentes. A ambiguidade moral das personagens e a exploração da culpa e da dualidade foram notadas por acrescentarem profundidade ao que, de outra forma, poderia ter sido um enredo de assassinato padrão. O facto de o romance se centrar na psicologia de um assassino e não nos pormenores dos assassinatos em si foi relativamente inovador para o género na época.

A adaptação bem-sucedida de Strangers on a Train para um filme de Alfred Hitchcock, em 1951, deu ainda mais exposição e popularidade à obra de Highsmith. Embora não tenha escrito nenhuma sequela de Strangers on a Train, o sucesso crítico e comercial do romance deu a Highsmith a confiança e os meios para prosseguir a sua carreira literária com maior liberdade criativa.

O Talentoso Sr. Ripley e Outros Romances

A obra mais conhecida de Patricia Highsmith é o thriller psicológico O Talentoso Sr. Ripley, publicado em 1955. Este romance apresentou o seu anti-herói Tom Ripley, um jovem vigarista que assassina um conhecido rico e depois se faz passar por ele. O Talentoso Sr. Ripley explora temas de obsessão, duplicidade e a natureza fluida da identidade que se tornariam marcas da ficção de Highsmith. O seu ambiente europeu também estabeleceu a sua reputação como romancista de intriga internacional.

A The Talented Mr. Ripley seguiram-se quatro sequelas, cada uma retratando outra das escapadelas amorais de Tom Ripley. Os romances de Ripley de Highsmith tornaram-se mais satíricos ao longo do tempo, criticando as pretensões da classe alta. O seu estilo de escrita também evoluiu, passando da atmosfera noir do primeiro livro para a comédia negra.

Para além da série Ripley, Highsmith escreveu muitos romances de suspense psicológico, muitas vezes centrados em criminosos, vigaristas e relações distorcidas. Obras como The Cry of the Owl, This Sweet Sickness e The Two Faces of January tratam de obsessão, confusão de identidade e ambiguidade moral. Highsmith também escreveu inúmeros contos, muitos dos quais partilham o tom perturbador e os temas de psicologia anormal presentes nos seus romances. Ela preferia concentrar-se em dramas pessoais íntimos em vez de enredos de ação.

Processo de escrita e influências

Patricia Highsmith tinha alguns hábitos de escrita únicos e inspirava-se numa série de influências literárias. Escrevia frequentemente rodeada de caracóis no seu jardim e até os levava consigo em viagens. Highsmith também bebia regularmente enquanto escrevia, mantendo um copo de uísque ou gin junto à sua máquina de escrever.

Vários autores foram grandes influências no estilo de escrita e nos temas de Highsmith. Era uma ávida leitora de Dostoievski e admirava a forma como ele se aprofundava nas dimensões psicológicas das suas personagens. Highsmith também apreciava o talento de Oscar Wilde para captar as contradições humanas. A peça Rope, de Patrick Hamilton, que se centra em dois jovens que cometem um assassínio apenas pela emoção, ajudou a inspirar o enredo de Strangers on a Train.

Highsmith tornou-se conhecida pela sua capacidade de criar suspense através da vida interior das personagens. A autora centrou-se na deterioração moral dos protagonistas, que racionalizam os seus impulsos obscuros e a sua descida ao crime. Esta tensão psicológica era a assinatura da sua técnica de suspense. Em vez de se basear na violência, na ação e em reviravoltas surpreendentes, Highsmith construiu a intriga através das mentes moralmente ambíguas de assassinos e vigaristas. A sua capacidade de entrar na cabeça de tais personagens e compreender as suas racionalizações distorcidas impressionou muitos outros escritores.

Vida pessoal

Patricia Highsmith teve uma vida pessoal pouco convencional que causou frequentemente controvérsia. Embora tenha namorado brevemente com o escritor Marc Brandel, Highsmith nunca se casou nem teve filhos. Era abertamente lésbica numa altura em que a homossexualidade era tabu e ilegal em muitos locais.

Highsmith teve vários casos com mulheres ao longo da sua vida. Uma das suas relações mais significativas foi com a artista Carol Plant, na década de 1940. No início dos anos 50, envolveu-se romanticamente com a socióloga Ellen Blumenthal Hill, que na altura era casada. O seu caso terminou amargamente vários anos mais tarde.

Em 1966, Highsmith iniciou uma relação com a escritora Marijane Meaker que durou dois anos. Também teve um romance intenso com a artista Caroline Besterman, que durou décadas. Highsmith tendia a apaixonar-se inicialmente pelos seus amantes, antes de acabar por perder o interesse.

Highsmith viajou muito pela Europa ao longo da sua vida, vivendo em Inglaterra, França, Itália e Suíça durante longos períodos. Ela era fluente em francês e admirava a cultura europeia. No entanto, também enfrentou ocasionalmente discriminação e hostilidade por ser uma mulher americana abertamente homossexual no estrangeiro.

Highsmith preocupava-se profundamente com questões sociais e políticas, apoiando os direitos dos animais e opondo-se à violência. Fez contribuições financeiras para muitas causas que lhe eram caras. No entanto, as suas opiniões fortes e a sua personalidade espinhosa também a colocavam frequentemente em sarilhos. Era conhecida pela sua intensidade, reclusão e interesse pelo lado negro da natureza humana.

Carreira posterior e morte

No final da sua carreira, Highsmith recebeu inúmeros prémios e honras em reconhecimento das suas contribuições significativas para a literatura. Em 1980, foi galardoada com o Prémio O. Henry pelo conto “The Snail Watcher”. Recebeu também o prémio Silver Dagger da Crime Writers’ Association em 1964 e 1975.

Os últimos anos de Highsmith foram passados na Suíça, onde vivia desde o início da década de 1960. Continuou a escrever e a publicar novos romances e histórias, embora a sua produção tenha abrandado nos últimos anos. O seu estado de saúde piorou devido a uma combinação de anemia, diabetes e danos no fígado provocados pelo consumo excessivo de álcool. Highsmith morreu aos 74 anos, em 1995, em Locarno, na Suíça.

Após sua morte, Highsmith continuou a receber reconhecimento póstumo e reavaliação crítica de sua obra. Muitos dos seus romances foram adaptados a filmes, apresentando a sua obra a novos públicos. Em 2009, foi-lhe atribuído o prémio Outstanding Mystery Writer of the 20th Century pelos Mystery Writers of America. A sua reputação como uma das mais talentosas e influentes escritoras policiais do século XX só tem crescido ao longo do tempo.

Legado

Patricia Highsmith deixou um impacto profundo nos géneros de suspense e thriller que ainda hoje se faz sentir. Os seus thrillers psicológicos introduziram personagens e temas mais sombrios e complexos que quebraram as convenções da escrita de mistério. A autora explorou a ambiguidade moral da psique humana de uma forma sem precedentes.

Highsmith inspirou inúmeros escritores com a sua capacidade de penetrar na mente dos criminosos e criar uma intimidade desconfortável entre o leitor e os protagonistas, muitas vezes amorais. Escritoras como Ruth Rendell e Gillian Flynn citaram Highsmith como uma grande influência nos seus próprios romances policiais psicologicamente complexos. A sua personagem Tom Ripley, em particular, estabeleceu o modelo para o charmoso e brilhante anti-herói psicopata que ainda povoa muitos thrillers.

Para além do seu significado literário, a obra de Highsmith também deixou uma marca cultural. O seu romance de 1955, O Talentoso Sr. Ripley, foi adaptado a um filme de 1999, protagonizado por Matt Damon, apresentando as suas personagens retorcidas a novos públicos. A personagem Ripley continua a fascinar, com outros actores como John Malkovich e Barry Pepper a assumirem o papel em adaptações posteriores. Os filmes baseados nos seus outros romances, especialmente Estranhos num Comboio, são considerados clássicos.

Por isso, embora Highsmith possa não ser um nome conhecido como Agatha Christie, as suas histórias sombrias e psicologicamente penetrantes ajudaram a desenvolver o género de suspense e ainda ressoam junto do público. Ela expandiu as fronteiras da ficção de mistério e deixou um legado que os autores de suspense modernos continuam a desenvolver.

Citações notáveis

Patricia Highsmith era conhecida pelas suas perspectivas perspicazes sobre a escrita, a vida e a natureza humana. Aqui estão algumas das suas citações mais instigantes:

Sobre a escrita:

“É um alívio maravilhoso, perceber que o ato de escrever corrige o pensamento, à medida que se avança.”

“Não acho difícil escrever, mas acho muito difícil começar.”

Sobre a vida:

“É a possibilidade de estimulação emocional que atrai as pessoas para o romance”.

“O artista criativo parece ser quase o único tipo de homem que nunca se pode encontrar em terreno neutro. Só o podemos encontrar enquanto artista. Ele não vê nada objetivamente porque o seu próprio ego está sempre em primeiro plano em cada imagem.”

Sobre a natureza humana:

“Penso que a maioria dos romancistas tem apenas uma personagem e conhecem-na tão bem que a conseguem adaptar a qualquer situação e a qualquer livro que estejam a escrever.”

“Recebo frequentemente cartas de leitores que afirmam que não só resolveram o mistério de um dos meus romances, como também descobriram, psicologicamente, o “porquê” do próprio crime. Dizem que compreenderam as motivações do criminoso. Mas a verdade é que eu também não. Não estou muito interessado nos motivos do criminoso. O que me interessa é o efeito sobre as outras pessoas”.

As citações de Highsmith revelam as suas perspectivas perspicazes sobre a escrita, a vida e a natureza humana, que contribuíram para o seu legado como romancista aclamada.

Discussion

There are 0 comments.

```
Autores

Patricia Highsmith: O gênio sombrio por trás de ‘Estranhos no Trem’ e ‘O Talentoso Sr. Ripley’

Martha Lucas

Patricia Highsmith foi uma romancista e contista estadunidense, mais conhecida por seus thrillers psicológicos e romances de suspense. Ela nasceu em 19 de janeiro de 1921 em Fort Worth, Texas, e cresceu na cidade de Nova York. Highsmith estudou no Barnard College e na Universidade de Columbia antes de seguir a carreira de escritora. Ganhou amplo reconhecimento por seu romance de estreia, “Strangers on a Train” (Estranhos no trem), que mais tarde foi adaptado para um filme popular por Alfred Hitchcock.

Ao longo de sua carreira, Highsmith escreveu mais de 20 romances e inúmeros contos, sendo que muitas de suas obras foram adaptadas para filmes ou séries de TV. Sua criação mais famosa é o personagem Tom Ripley, um sociopata inteligente e charmoso que aparece em cinco de seus romances. O estilo de escrita de Highsmith frequentemente explorava o lado sombrio da natureza humana e se aprofundava em temas como obsessão, culpa e identidade.

Apesar da aclamação da crítica por seus escritos, Highsmith lutou contra problemas pessoais, como alcoolismo e depressão, durante toda a sua vida. Ela morou em vários países, incluindo França, Inglaterra, Suíça e Itália, antes de se estabelecer na Suíça, onde faleceu em 4 de fevereiro de 1995, aos 74 anos.

Atualmente, Patricia Highsmith é considerada uma das maiores escritoras policiais do século XX e continua a influenciar autores modernos com sua narrativa de suspense envolvente. Suas obras foram traduzidas para vários idiomas e ganharam um culto de seguidores entre os leitores de todo o mundo.

Patricia Highsmith
Patricia Highsmith. By Open Media Ltd – Open Media Ltd, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24443239

Início da vida

Patricia Highsmith nasceu Mary Patricia Plangman em 19 de janeiro de 1921 em Fort Worth, Texas. Sua mãe era ilustradora e seu pai era um artista gráfico que trabalhava com publicidade. Eles se divorciaram antes de ela nascer e ela foi criada principalmente por sua avó materna na cidade de Nova York.

Highsmith teve uma infância solitária e lutou com sua identidade sexual desde muito jovem. Ela era vista como uma criança estranha que preferia a companhia de caracóis e gatos a outras crianças. Mais tarde, Highsmith se descreveu como uma desajustada que se sentia deslocada quando criança devido à sua sexualidade ambígua e temperamento artístico. Ela mantinha cadernos de poesia desde os 12 anos de idade e vivia em um mundo de fantasia criado por ela mesma. Apesar de suas tendências solitárias, ela formou um vínculo estreito com sua mãe e avó.

Educação

Patricia Highsmith frequentou o Barnard College, em Nova York, onde estudou inglês, latim e grego. Participou da revista literária estudantil da Barnard. Depois de se formar em 1942, fez pós-graduação na Universidade de Columbia, onde estudou redação de ficção e composição de contos. Continuou a escrever e publicar contos durante seu período na Columbia. Highsmith não concluiu a pós-graduação, mas seguiu a carreira de escritora de histórias em quadrinhos na década de 1940. Mais tarde, ela disse que valorizava o tempo que passou estudando literatura e redação criativa na faculdade, pois isso ajudou a desenvolver seu estilo de redação e voz distintos.

Início da carreira de escritora

Depois de se formar no Barnard College em 1942, Patricia Highsmith lutou para conseguir publicar seus textos. Ela submeteu contos a revistas como a Harper’s Bazaar e a New Yorker, mas sempre foi rejeitada. Para se sustentar, Highsmith teve uma série de empregos, incluindo trabalho em uma fábrica de bonecas e como vendedora na seção infantil da loja de departamentos Bloomingdale’s.

Frustrada com o mundo editorial, Highsmith passou a escrever histórias em quadrinhos no final da década de 1940 e início da década de 1950. Ela escreveu o roteiro de muitos títulos da série “Romance Comics”, publicada pela Crestwood/Prize Comics. Embora considerasse isso um “trabalho de hacker”, a escrita de quadrinhos proporcionava um salário fixo. Durante esse período, ela continuou enviando histórias curtas para revistas e finalmente teve sua primeira história, “The Heroine”, publicada na Harper’s Bazaar em 1945.

O primeiro romance de Highsmith, Estranhos em um Trem, foi rejeitado por sua editora Harper & amp; Brothers. Sem se deixar abater, ela persistiu e continuou aprimorando sua arte e estilo. Seus contos começaram a ser publicados na Ellery Queen’s Mystery Magazine no início da década de 1950. O segundo romance de Highsmith, The Price of Salt, foi publicado em 1952 sob o pseudônimo de Claire Morgan, pois tratava de temas lésbicos. Embora ainda enfrentasse desafios, Highsmith estava começando a ganhar reconhecimento nos círculos editoriais por meio de sua ficção curta.

Sucesso de divulgação com Strangers on a Train

O romance Strangers on a Train (Estranhos no trem), de 1950, foi a grande oportunidade de Highsmith como escritora. Foi publicado pela Harper & amp; Brothers e vendeu cerca de 50.000 exemplares nos primeiros seis meses, permitindo que ela deixasse seu emprego e se concentrasse em escrever em tempo integral.

Strangers on a Train gira em torno de um encontro casual entre dois homens, Charles Bruno e Guy Haines, em um trem. Bruno propõe que eles “troquem assassinatos”, ou seja, Bruno matará a esposa distante de Guy se Guy matar o pai de Bruno. Guy não leva Bruno a sério, mas Bruno passa a assassinar a esposa de Guy. Isso força Guy a um dilema moral, pois Bruno o pressiona a cumprir sua parte no suposto acordo.

O romance foi bem recebido pela crítica e ajudou a consolidar a reputação de Highsmith de criar thrillers psicológicos inteligentes. A ambiguidade moral dos personagens e a exploração da culpa e da dualidade foram notadas por acrescentar profundidade ao que, de outra forma, poderia ter sido uma trama de assassinato padrão. O foco do romance na psicologia de um assassino, e não nos detalhes dos assassinatos em si, foi relativamente inovador para o gênero na época.

A adaptação bem-sucedida de Strangers on a Train para um filme de Alfred Hitchcock em 1951 trouxe ainda mais exposição e popularidade ao trabalho de Highsmith. Embora ela não tenha escrito nenhuma sequência de Strangers on a Train, o sucesso comercial e de crítica do romance deu a Highsmith a confiança e os meios para seguir sua carreira literária com maior liberdade criativa.

O Talentoso Sr. Ripley e Outros Romances

A obra mais conhecida de Patricia Highsmith é o thriller psicológico The Talented Mr. Ripley, publicado em 1955. Esse romance apresentou seu anti-herói Tom Ripley, um jovem vigarista que assassina um conhecido rico e depois se faz passar por ele. Ripley explora temas de obsessão, duplicidade e a natureza fluida da identidade que se tornariam marcas registradas da ficção de Highsmith. Seu cenário europeu também estabeleceu sua reputação como romancista de intrigas internacionais.

The Talented Mr. Ripley foi seguido por quatro continuações, cada uma retratando outra das escapadas amorais de Tom Ripley. Com o passar do tempo, os romances de Ripley de Highsmith tornaram-se mais satíricos, criticando as pretensões da classe alta. Seu estilo de escrita também evoluiu, passando da atmosfera noir do primeiro livro para a comédia de humor negro.

Além da série Ripley, Highsmith escreveu muitos romances de suspense psicológico, geralmente focados em criminosos, vigaristas e relacionamentos distorcidos. Obras como The Cry of the Owl, This Sweet Sickness e The Two Faces of January tratam de obsessão, confusão de identidade e ambiguidade moral. Highsmith também escreveu vários contos, muitos dos quais compartilham o tom perturbador e os temas de psicologia anormal encontrados em seus romances. Ela preferia se concentrar em dramas pessoais íntimos em vez de enredos de ação.

Processo de escrita e influências

Patricia Highsmith tinha alguns hábitos de escrita únicos e se inspirava em uma série de influências literárias. Ela escrevia com frequência cercada de caracóis em seu jardim e até os levava em viagens. Highsmith também bebia regularmente enquanto escrevia, mantendo um copo de uísque ou gim ao lado de sua máquina de escrever.

Vários autores foram grandes influências no estilo de escrita e nos temas de Highsmith. Ela era uma ávida leitora de Dostoiévski e admirava como ele se aprofundava nas dimensões psicológicas de seus personagens. Highsmith também apreciava o talento de Oscar Wilde para capturar as contradições humanas. A peça Rope, de Patrick Hamilton, centrada em dois jovens que cometem assassinato simplesmente pela emoção, ajudou a inspirar o enredo de Strangers on a Train.

Highsmith ficou conhecida por sua capacidade de criar suspense por meio da vida interior dos personagens. Ela se concentrou na deterioração moral dos protagonistas, que racionalizam seus impulsos obscuros e sua queda para o crime. Essa tensão psicológica era a marca registrada de sua técnica de suspense. Em vez de depender de violência, ação e reviravoltas surpreendentes, Highsmith criava intrigas por meio das mentes moralmente ambíguas de assassinos e vigaristas. Sua capacidade de entrar na cabeça de tais personagens e entender suas racionalizações distorcidas impressionou muitos outros escritores.

Vida pessoal

Patricia Highsmith teve uma vida pessoal pouco convencional que muitas vezes causou polêmica. Embora tenha namorado brevemente o escritor Marc Brandel, Highsmith nunca se casou ou teve filhos. Ela era abertamente lésbica em uma época em que a homossexualidade era tabu e ilegal em muitos lugares.

Highsmith teve vários casos com mulheres ao longo de sua vida. Um de seus relacionamentos mais significativos foi com a artista Carol Plant na década de 1940. No início da década de 1950, ela se envolveu romanticamente com a socióloga Ellen Blumenthal Hill, que era casada na época. O caso terminou de forma amarga vários anos depois.

Em 1966, Highsmith iniciou um relacionamento com a autora Marijane Meaker, que durou dois anos. Ela também teve um romance intenso com a artista Caroline Besterman, que durou décadas. Highsmith tendia a se apaixonar inicialmente por seus amantes antes de perder o interesse.

Highsmith viajou muito pela Europa ao longo de sua vida, morando na Inglaterra, França, Itália e Suíça por longos períodos. Ela era fluente em francês e admirava a cultura europeia. No entanto, ela também enfrentou discriminação e hostilidade ocasionais por ser uma mulher americana abertamente homossexual no exterior.

Highsmith se preocupava profundamente com questões sociais e políticas, apoiando os direitos dos animais e se opondo à violência. Ela fez contribuições financeiras para muitas causas que lhe eram caras. No entanto, suas opiniões fortes e sua personalidade agressiva também a colocavam em apuros com frequência. Ela era conhecida por sua intensidade, reclusão e interesse pelo lado sombrio da natureza humana.

Carreira posterior e morte

No final de sua carreira, Highsmith recebeu vários prêmios e honrarias em reconhecimento às suas contribuições significativas para a literatura. Em 1980, ela recebeu o prêmio O. Henry por seu conto “The Snail Watcher”. Ela também recebeu o prêmio Silver Dagger da Crime Writers’ Association em 1964 e 1975.

Os últimos anos de Highsmith foram passados na Suíça, onde ela morava desde o início da década de 1960. Ela continuou escrevendo e publicando novos romances e histórias, embora sua produção tenha diminuído nos últimos anos. Sua saúde piorou devido a uma combinação de anemia, diabetes e danos ao fígado causados pelo consumo excessivo de álcool. Highsmith morreu aos 74 anos em 1995 em Locarno, Suíça.

Após sua morte, Highsmith continuou a receber reconhecimento póstumo e reavaliação crítica de seu trabalho. Muitos de seus romances foram adaptados para filmes, apresentando sua obra a novos públicos. Em 2009, ela recebeu o prêmio Outstanding Mystery Writer of the 20th Century (Escritora de Mistérios Excepcional do Século XX), concedido pela Mystery Writers of America. Sua reputação como uma das escritoras policiais mais talentosas e influentes do século XX só cresceu com o tempo.

Legado

Patricia Highsmith deixou um impacto profundo nos gêneros de suspense e thriller que ainda é sentido hoje. Seus thrillers psicológicos introduziram personagens e temas mais sombrios e complexos que romperam as convenções da literatura de mistério. Ela explorou a ambiguidade moral da psique humana de uma forma sem precedentes.

Highsmith inspirou inúmeros escritores com sua capacidade de entrar na mente dos criminosos e criar uma intimidade desconfortável entre o leitor e os protagonistas, muitas vezes amorais. Escritoras como Ruth Rendell e Gillian Flynn citaram Highsmith como uma grande influência em seus próprios romances policiais psicologicamente complexos. Seu personagem Tom Ripley, em particular, estabeleceu o modelo para o charmoso e brilhante anti-herói psicopata que ainda povoa muitos thrillers.

Além de sua importância literária, a obra de Highsmith também deixou uma marca cultural. Seu romance de 1955, The Talented Mr. Ripley, foi adaptado para um filme de 1999 estrelado por Matt Damon, apresentando seus personagens distorcidos a novos públicos. O personagem Ripley continua a fascinar, com outros atores, como John Malkovich e Barry Pepper, assumindo o papel em adaptações posteriores. Os filmes baseados em seus outros romances, especialmente Strangers on a Train, são considerados clássicos.

Portanto, embora Highsmith possa não ser um nome conhecido como Agatha Christie, suas histórias sombrias e psicologicamente penetrantes ajudaram a desenvolver o gênero de suspense e ainda repercutem no público. Ela expandiu os limites da ficção de mistério e deixou um legado que os autores de suspense modernos continuam a desenvolver.

Citações notáveis

Patricia Highsmith era conhecida por suas perspectivas perspicazes sobre a escrita, a vida e a natureza humana. Aqui estão algumas de suas citações mais instigantes:

Sobre a escrita:

“É um alívio maravilhoso perceber que o ato de escrever corrige o pensamento à medida que você avança.”

“Não acho difícil escrever, mas acho muito difícil começar.”

Sobre a vida:

“É a possibilidade de estímulo emocional que atrai as pessoas para o romance.”

“O artista criativo parece ser quase o único tipo de homem que você nunca poderia encontrar em um terreno neutro. Você só pode encontrá-lo como um artista. Ele não vê nada objetivamente porque seu próprio ego está sempre em primeiro plano em cada quadro.”

Sobre a natureza humana:

“Acho que a maioria dos romancistas tem apenas um personagem, e eles conhecem esse personagem tão bem que podem adaptá-lo a qualquer situação e a qualquer livro que estejam escrevendo.”

“Frequentemente recebo cartas de leitores que afirmam que não apenas solucionaram o mistério de um de meus romances, mas que descobriram, psicologicamente, o “porquê” do crime em si. Eles entenderam os motivos do criminoso, dizem. Mas a verdade é que eu também não entendo. Não estou muito interessado nos motivos do criminoso. Meu interesse está no efeito sobre outras pessoas.”

As citações de Highsmith revelam suas perspectivas perspicazes sobre a escrita, a vida e a natureza humana, que contribuíram para seu legado como romancista aclamada.

Discussion

There are 0 comments.

```
Autori

Patricia Highsmith: Geniul întunecat din spatele filmelor “Străini în tren” și “Talentatul domn Ripley”

Martha Lucas

Patricia Highsmith a fost o scriitoare americană de romane și povestiri scurte, cunoscută mai ales pentru romanele sale de suspans și thriller psihologic. S-a născut la 19 ianuarie 1921 în Fort Worth, Texas, și a crescut în New York City. Highsmith a studiat la Barnard College și la Universitatea Columbia înainte de a urma o carieră în domeniul scrisului. A obținut o recunoaștere pe scară largă pentru romanul său de debut “Străini în tren”, care a fost ulterior adaptat într-un film popular de Alfred Hitchcock.

De-a lungul carierei sale, Highsmith a scris peste 20 de romane și numeroase povestiri scurte, multe dintre operele sale fiind adaptate în filme sau seriale de televiziune. Cea mai faimoasă creație a sa este personajul Tom Ripley, un sociopat inteligent și fermecător care apare în cinci dintre romanele sale. Stilul de scriere al lui Highsmith a explorat adesea latura întunecată a naturii umane și a aprofundat teme legate de obsesie, vinovăție și identitate.

În ciuda aprecierilor critice pentru scrierile sale, Highsmith s-a confruntat cu probleme personale precum alcoolismul și depresia de-a lungul vieții. A trăit în diferite țări, printre care Franța, Anglia, Elveția și Italia, înainte de a se stabili în Elveția, unde a murit la 4 februarie 1995, la vârsta de 74 de ani.

În prezent, Patricia Highsmith este considerată una dintre cele mai mari scriitoare de romane polițiste din secolul XX și continuă să influențeze autorii moderni cu povestirile sale captivante și pline de suspans. Operele sale au fost traduse în mai multe limbi și au câștigat un cult în rândul cititorilor din întreaga lume.

Patricia Highsmith
Patricia Highsmith. By Open Media Ltd – Open Media Ltd, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24443239

Viața timpurie

Patricia Highsmith s-a născut Mary Patricia Plangman la 19 ianuarie 1921, în Fort Worth, Texas. Mama ei a fost ilustratoare, iar tatăl ei a fost un artist grafic care a lucrat în publicitate. Cei doi au divorțat înainte ca ea să se nască, iar ea a fost crescută în principal de bunica ei maternă în New York City.

Highsmith a avut o copilărie singuratică și s-a luptat cu identitatea sa sexuală încă de la o vârstă fragedă. Era văzută ca un copil ciudat, care prefera compania melcilor și a pisicilor în locul altor copii. Highsmith s-a descris mai târziu ca fiind o inadaptată care se simțea nelalocul ei în copilărie din cauza sexualității sale ambigue și a temperamentului său artistic. A ținut caiete de poezii de la vârsta de 12 ani și a trăit într-o lume fantastică creată de ea însăși. În ciuda tendințelor sale solitare, a format o legătură strânsă cu mama și bunica ei.

Educație

Patricia Highsmith a urmat cursurile Colegiului Barnard din New York, unde a studiat engleza, latina și greaca. A fost implicată în revista literară a studenților de la Barnard. După ce a absolvit în 1942, a urmat cursurile de absolvire la Universitatea Columbia, unde a studiat scriere de ficțiune și compoziție de povestiri scurte. A continuat să scrie și să publice povestiri scurte în timpul studiilor la Columbia. Highsmith nu și-a terminat studiile postuniversitare, urmând în schimb o carieră de scriitoare de benzi desenate în anii 1940. Ulterior, ea a declarat că a apreciat timpul petrecut la facultate studiind literatura și scrierile creative, deoarece a contribuit la dezvoltarea stilului și a vocii sale distinctive de scriere.

Începutul carierei de scriitor

După ce a absolvit Colegiul Barnard în 1942, Patricia Highsmith s-a luptat pentru a-și publica scrierile. A trimis povestiri scurte la reviste precum Harper’s Bazaar și the New Yorker, doar pentru a se confrunta continuu cu respingeri. Pentru a se întreține, Highsmith a avut un șir de slujbe, inclusiv lucrând într-o fabrică de păpuși și ca vânzătoare în secțiunea pentru copii a magazinului Bloomingdale’s.

Frustrat de lumea editorială, Highsmith s-a orientat către scrierea de benzi desenate la sfârșitul anilor 1940 și începutul anilor 1950. A scris scenariul pentru multe titluri din seria “Romance Comics”, publicată de Crestwood/Prize Comics. Deși o considera o “muncă de hacker”, scrierea de benzi desenate i-a asigurat un salariu stabil. În acest timp, a continuat să trimită povestiri scurte la reviste și, în cele din urmă, prima ei povestire, “The Heroine”, a fost publicată în Harper’s Bazaar în 1945.

Primul roman al lui Highsmith, Strangers on a Train, a fost respins de editorul ei Harper & Brothers. Fără să se descurajeze, ea a persistat și a continuat să-și perfecționeze meseria și stilul. Povestirile ei scurte au început să apară în Ellery Queen’s Mystery Magazine la începutul anilor 1950. Al doilea efort al lui Highsmith în materie de romane, The Price of Salt, a fost publicat în 1952 sub pseudonimul Claire Morgan, deoarece aborda teme lesbiene. Deși încă se confrunta cu provocări, Highsmith începea să fie recunoscută în cercurile editoriale prin intermediul ficțiunilor sale scurte.

Succes la Breakout cu Strangers on a Train

Romanul Strangers on a Train (Străini în tren), din 1950, a reprezentat marea lovitură a lui Highsmith ca scriitoare. Acesta a fost publicat de Harper & Brothers și s-a vândut în aproape 50.000 de exemplare în primele șase luni, ceea ce i-a permis să își părăsească slujba de zi cu zi și să se concentreze pe scris cu normă întreagă.

Strangers on a Train (Străini în tren) se concentrează în jurul unei întâlniri întâmplătoare între doi bărbați, Charles Bruno și Guy Haines, într-un tren. Bruno le propune să facă “schimb de crime” – adică Bruno o va ucide pe soția înstrăinată a lui Guy dacă Guy îl ucide pe tatăl lui Bruno. Guy nu îl ia în serios pe Bruno, dar Bruno procedează la uciderea soției lui Guy. Acest lucru îl forțează pe Guy să se confrunte cu o dilemă morală, deoarece Bruno îl presează să își respecte partea sa de presupusă înțelegere.

Romanul a fost bine primit de critici și a contribuit la consolidarea reputației lui Highsmith de a crea thrillere psihologice inteligente. Ambiguitatea morală a personajelor și explorarea sentimentului de vinovăție și a dualității au fost remarcate pentru că au adăugat profunzime la ceea ce altfel ar fi putut fi un complot standard de crimă. Accentul pus de roman pe psihologia unui criminal, mai degrabă decât pe detaliile crimelor în sine, a fost relativ inovator pentru genul din acea vreme.

Adaptarea de succes a filmului Strangers on a Train (Străini în tren) într-un film de Alfred Hitchcock, în 1951, a adus o expunere și mai mare popularitate operei lui Highsmith. Deși nu a scris nicio continuare a romanului “Străini în tren”, succesul critic și comercial al romanului i-a oferit lui Highsmith încrederea și mijloacele necesare pentru a-și continua cariera literară cu o mai mare libertate creativă.

Talentatul domn Ripley și alte romane

Cea mai cunoscută lucrare a Patriciei Highsmith este thrillerul psihologic The Talented Mr. Ripley, publicat în 1955. Acest roman l-a introdus pe antieroul ei Tom Ripley, un tânăr escroc care ucide o cunoștință bogată și apoi se dă drept el. The Talented Mr. Ripley explorează teme legate de obsesie, duplicitate și natura fluidă a identității, care vor deveni mărci distinctive ale ficțiunii lui Highsmith. Cadrul său european i-a stabilit, de asemenea, reputația de romancieră a intrigii internaționale.

The Talented Mr. Ripley a fost urmat de patru continuări, fiecare dintre ele descriind o altă escapadă amorală a lui Tom Ripley. Romanele lui Highsmith despre Ripley au devenit mai satirice în timp, luând în derâdere pretențiile clasei superioare. Stilul ei de scriere a evoluat, de asemenea, trecând de la atmosfera noir din prima carte la comedie neagră.

Pe lângă seria Ripley, Highsmith a scris multe romane de suspans psihologic, adesea axate pe criminali, escroci și relații întortocheate. Lucrări precum The Cry of the Owl, This Sweet Sickness și The Two Faces of January tratează obsesia, confuzia identitară și ambiguitatea morală. Highsmith a scris, de asemenea, numeroase povestiri scurte, dintre care multe împărtășesc tonul tulburător și temele de psihologie anormală regăsite în romanele sale. Ea a preferat să se concentreze pe drame personale intime mai degrabă decât pe intrigi bazate pe acțiune.

Procesul de scriere și influențe

Patricia Highsmith a avut obiceiuri de scriere unice și s-a inspirat dintr-o serie de influențe literare. Adesea scria în timp ce era înconjurată de melci în grădina sa și chiar îi lua cu ea în călătorii. De asemenea, Highsmith bea în mod regulat în timp ce scria, păstrând un pahar de whisky sau gin lângă mașina de scris.

Mai mulți autori au avut o influență majoră asupra stilului de scriere și a temelor lui Highsmith. A fost o cititoare avidă a lui Dostoievski și a admirat modul în care acesta aprofunda dimensiunile psihologice ale personajelor sale. Highsmith a apreciat, de asemenea, talentul lui Oscar Wilde de a surprinde contradicțiile umane. Piesa de teatru Rope de Patrick Hamilton, care se concentrează pe doi tineri care comit o crimă doar pentru plăcerea de a o face, a contribuit la inspirarea intrigii din Strangers on a Train.

Highsmith a devenit cunoscută pentru abilitatea ei de a construi suspans prin intermediul vieții interioare a personajelor. Ea s-a concentrat pe deteriorarea morală a protagoniștilor care își raționalizează impulsurile întunecate și coborârea în crimă. Această tensiune psihologică a fost o semnătură a tehnicii sale de suspans. În loc să se bazeze pe violență, acțiune și răsturnări de situație surprinzătoare, Highsmith a construit intriga prin mințile ambigue din punct de vedere moral ale criminalilor și escrocilor. Capacitatea ei de a intra în mintea unor astfel de personaje și de a le înțelege raționamentele întortocheate a impresionat mulți alți scriitori.

Viața personală

Patricia Highsmith a dus o viață personală neconvențională care a provocat adesea controverse. Deși s-a întâlnit pentru scurt timp cu scriitorul Marc Brandel, Highsmith nu s-a căsătorit niciodată și nici nu a avut copii. Era lesbiană în mod deschis, într-o perioadă în care homosexualitatea era tabu și ilegală în multe locuri.

Highsmith a avut numeroase aventuri cu femei de-a lungul vieții sale. Una dintre cele mai importante relații a fost cea cu artista Carol Plant, în anii 1940. La începutul anilor 1950, a avut o relație romantică cu sociologul Ellen Blumenthal Hill, care era căsătorită la acea vreme. Relația lor s-a încheiat amarnic câțiva ani mai târziu.

În 1966, Highsmith a început o relație cu scriitoarea Marijane Meaker, care a durat doi ani. De asemenea, ea a avut o poveste de dragoste intensă cu artista Caroline Besterman, care s-a întins pe parcursul a zeci de ani. Highsmith avea tendința de a se îndrăgosti inițial de iubiții ei, înainte de a-și pierde în cele din urmă interesul.

Highsmith a călătorit mult prin Europa de-a lungul vieții, locuind în Anglia, Franța, Italia și Elveția pentru perioade lungi de timp. Vorbea fluent franceza și admira cultura europeană. Cu toate acestea, ea s-a confruntat ocazional cu discriminare și ostilitate în calitate de americancă homosexuală declarată în străinătate.

Highsmith s-a preocupat profund de problemele sociale și politice, susținând drepturile animalelor și opunându-se violenței. A contribuit financiar la multe cauze care îi erau dragi. Cu toate acestea, opiniile ei puternice și personalitatea ei înțepătoare i-au adus frecvent probleme. Era cunoscută pentru intensitatea, recluziunea și interesul ei pentru partea întunecată a naturii umane.

Cariera ulterioară și moartea

În ultima parte a carierei sale, Highsmith a primit numeroase premii și distincții care îi recunosc contribuțiile semnificative la literatură. În 1980, a primit premiul O. Henry pentru povestirea “The Snail Watcher”. De asemenea, a primit premiul “Silver Dagger” al Crime Writers’ Association în 1964 și 1975.

Ultimii ani ai lui Highsmith au fost petrecuți în Elveția, unde locuia de la începutul anilor 1960. A continuat să scrie și să publice noi romane și povestiri, deși producția ei a încetinit în ultimii ani. Starea ei de sănătate s-a deteriorat din cauza unei combinații de anemie, diabet și afecțiuni hepatice cauzate de consumul excesiv de alcool. Highsmith a murit la vârsta de 74 de ani în 1995, în Locarno, Elveția.

După moartea sa, Highsmith a continuat să primească recunoaștere postumă și o reevaluare critică a operei sale. Multe dintre romanele sale au fost adaptate în filme, introducând scrierile sale în fața unui public nou. În 2009, a primit premiul “Outstanding Mystery Writer of the 20th Century”, acordat de Mystery Writers of America. Reputația ei ca unul dintre cei mai talentați și influenți scriitori de romane polițiste din secolul XX nu a făcut decât să crească în timp.

Moștenirea

Patricia Highsmith a lăsat un impact profund asupra genurilor de suspans și thriller, impact care se resimte și astăzi. Thriller-urile sale psihologice au introdus personaje și teme mai întunecate și mai complexe, care au rupt convențiile din literatura polițistă. Ea a explorat ambiguitatea morală a psihicului uman într-un mod fără precedent.

Highsmith a inspirat nenumărați scriitori prin capacitatea ei de a intra în mintea criminalilor și de a crea o intimitate inconfortabilă între cititor și protagoniștii adesea amorali. Scriitori precum Ruth Rendell și Gillian Flynn au citat-o pe Highsmith ca fiind o influență majoră asupra propriilor romane polițiste complexe din punct de vedere psihologic. Personajul ei, Tom Ripley, în special, a stabilit modelul antieroului psihopat fermecător și genial care încă populează multe thrillere.

Dincolo de semnificația sa literară, opera lui Highsmith a lăsat și o amprentă culturală. Romanul său din 1955, The Talented Mr. Ripley, a fost adaptat într-un film din 1999, cu Matt Damon în rolul principal, introducând personajele sale întortocheate în fața unui nou public. Personajul Ripley continuă să fascineze, alți actori precum John Malkovich și Barry Pepper preluând rolul în adaptări ulterioare. Filmele bazate pe alte romane ale autoarei, în special Strangers on a Train, sunt considerate clasice.

Astfel, deși Highsmith nu este un nume cunoscut, precum Agatha Christie, poveștile sale întunecate și pătrunzătoare din punct de vedere psihologic au contribuit la dezvoltarea genului thriller și încă mai au ecou în rândul publicului. Ea a extins limitele ficțiunii de mister și a lăsat o moștenire pe care autorii moderni de suspans continuă să o construiască.

Citate notabile

Patricia Highsmith a fost cunoscută pentru perspectivele sale pătrunzătoare asupra scrisului, vieții și naturii umane. Iată câteva dintre cele mai provocatoare citate ale ei:

Despre scris:

“Este o ușurare minunată să realizezi că actul de a scrie îți corectează gândirea, pe măsură ce avansezi.”

“Nu mi se pare dificil să scriu, dar mi se pare foarte dificil să mă apuc de scris.”

Despre viață:

“Posibilitatea de stimulare emoțională este cea care îi atrage pe oameni către roman.”

“Artistul creativ pare a fi aproape singurul tip de om pe care nu l-ai putea întâlni niciodată pe un teren neutru. Îl poți întâlni doar ca artist. El nu vede nimic în mod obiectiv, pentru că propriul ego se află întotdeauna în prim-planul fiecărei imagini.”

Despre natura umană:

“Cred că majoritatea romancierilor au un singur personaj și îl cunosc atât de bine încât îl pot adapta la orice situație și la orice carte pe care o scriu.”

“Primesc adesea scrisori de la cititori care susțin că nu numai că au rezolvat misterul dintr-unul dintre romanele mele, dar că au descoperit, din punct de vedere psihologic, “de ce” a crimei în sine. Au înțeles motivele criminalului, spun ei. Dar adevărul este că nici eu nu înțeleg. Nu mă interesează teribil de mult motivele criminalului. Pe mine mă interesează efectul asupra altor oameni.”

Citatele lui Highsmith dezvăluie perspectivele ei pătrunzătoare asupra scrisului, vieții și naturii umane, care au contribuit la moștenirea ei ca romancieră de renume.

Discussion

There are 0 comments.

```
Autori

Patricia Highsmith: Il genio oscuro dietro ‘Stranieri in treno’ e ‘Il talento di Mr. Ripley’

Martha Lucas

Patricia Highsmith è stata una scrittrice americana di romanzi e racconti, nota soprattutto per i suoi thriller psicologici e romanzi di suspense. È nata il 19 gennaio 1921 a Fort Worth, in Texas, ed è cresciuta a New York. Prima di intraprendere la carriera di scrittrice, Highsmith ha studiato al Barnard College e alla Columbia University. Ha ottenuto un ampio riconoscimento per il suo romanzo d’esordio “Strangers on a Train” (Sconosciuti in treno), che è stato poi adattato in un film popolare da Alfred Hitchcock.

Nel corso della sua carriera, la Highsmith ha scritto oltre 20 romanzi e numerosi racconti, e molte delle sue opere sono state adattate in film o serie televisive. La sua creazione più famosa è il personaggio di Tom Ripley, un sociopatico intelligente e affascinante che compare in cinque dei suoi romanzi. Lo stile di scrittura della Highsmith esplora spesso il lato oscuro della natura umana e approfondisce i temi dell’ossessione, del senso di colpa e dell’identità.

Nonostante l’acclamazione della critica per i suoi scritti, la Highsmith ha lottato per tutta la vita con problemi personali come l’alcolismo e la depressione. Ha vissuto in vari Paesi, tra cui Francia, Inghilterra, Svizzera e Italia, prima di stabilirsi in Svizzera, dove è morta il 4 febbraio 1995 all’età di 74 anni.

Oggi Patricia Highsmith è considerata una delle più grandi scrittrici di gialli del XX secolo e continua a influenzare gli autori moderni con le sue avvincenti storie di suspense. Le sue opere sono state tradotte in diverse lingue e hanno guadagnato un seguito di culto tra i lettori di tutto il mondo.

Patricia Highsmith
Patricia Highsmith. By Open Media Ltd – Open Media Ltd, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24443239

La prima vita

Patricia Highsmith è nata Mary Patricia Plangman il 19 gennaio 1921 a Fort Worth, in Texas. Sua madre era un’illustratrice e suo padre un artista grafico che lavorava nella pubblicità. I due divorziarono prima che lei nascesse e fu cresciuta principalmente dalla nonna materna a New York.

Highsmith ha avuto un’infanzia solitaria e ha lottato con la sua identità sessuale fin da giovane. Era vista come una bambina strana che preferiva la compagnia di lumache e gatti a quella degli altri bambini. In seguito la Highsmith si è descritta come una disadattata che si sentiva fuori posto da bambina a causa della sua sessualità ambigua e del suo temperamento artistico. Dall’età di 12 anni teneva quaderni di poesie e viveva in un mondo fantastico di sua creazione. Nonostante le sue tendenze solitarie, formò uno stretto legame con la madre e la nonna.

Istruzione

Patricia Highsmith ha frequentato il Barnard College di New York dove ha studiato inglese, latino e greco. Ha collaborato con la rivista letteraria studentesca del Barnard. Dopo essersi laureata nel 1942, ha frequentato la scuola di specializzazione alla Columbia University, dove ha studiato scrittura narrativa e composizione di racconti. Durante il periodo trascorso alla Columbia ha continuato a scrivere e pubblicare racconti. La Highsmith non completò la sua laurea, ma intraprese la carriera di scrittrice di fumetti negli anni Quaranta. In seguito ha dichiarato di aver apprezzato il tempo trascorso a studiare letteratura e scrittura creativa al college, in quanto ha contribuito a sviluppare il suo stile di scrittura e la sua voce distintiva.

Gli inizi della carriera di scrittore

Dopo essersi laureata al Barnard College nel 1942, Patricia Highsmith ha lottato per farsi pubblicare. Inviò racconti a riviste come Harper’s Bazaar e il New Yorker, solo per affrontare continui rifiuti. Per mantenersi, la Highsmith svolse una serie di lavori, tra cui quello di impiegata in una fabbrica di bambole e di commessa nel reparto bambini dei grandi magazzini Bloomingdale.

Frustrata dal mondo dell’editoria, la Highsmith si dedicò alla scrittura di fumetti tra la fine degli anni Quaranta e l’inizio degli anni Cinquanta. Ha sceneggiato molti titoli della serie “Romance Comics” pubblicata da Crestwood/Prize Comics. Sebbene lo considerasse un “lavoro saltuario”, la scrittura di fumetti le garantiva uno stipendio fisso. Durante questo periodo, continuò a inviare racconti alle riviste e alla fine il suo primo racconto, “The Heroine”, fu pubblicato su Harper’s Bazaar nel 1945.

Il primo romanzo della Highsmith, Strangers on a Train, fu rifiutato dal suo editore Harper & Brothers. Imperterrita, perseverò e continuò ad affinare il suo mestiere e il suo stile. I suoi racconti iniziarono ad apparire sulla rivista Ellery Queen’s Mystery Magazine nei primi anni Cinquanta. Il secondo romanzo della Highsmith, The Price of Salt, fu pubblicato nel 1952 con lo pseudonimo di Claire Morgan, poiché trattava temi lesbici. Sebbene dovesse ancora affrontare delle sfide, la Highsmith cominciava a farsi conoscere nei circoli editoriali grazie alla sua narrativa breve.

Successo di evasione con Strangers on a Train

Il romanzo Strangers on a Train (1950) fu la grande occasione della Highsmith come scrittrice. Fu pubblicato da Harper & Brothers e vendette quasi 50.000 copie nei primi sei mesi, permettendole di lasciare il suo lavoro quotidiano e di concentrarsi sulla scrittura a tempo pieno.

Strangers on a Train è incentrato sull’incontro casuale tra due uomini, Charles Bruno e Guy Haines, su un treno. Bruno propone loro uno “scambio di omicidi”: Bruno ucciderà la moglie separata di Guy se Guy ucciderà il padre di Bruno. Guy non prende sul serio Bruno, ma Bruno procede all’omicidio della moglie di Guy. Questo costringe Guy a un dilemma morale, poiché Bruno lo spinge a mantenere la sua parte del presunto accordo.

Il romanzo fu ben accolto dalla critica e contribuì a consolidare la reputazione della Highsmith per la creazione di thriller psicologici intelligenti. L’ambiguità morale dei personaggi e l’esplorazione del senso di colpa e della dualità furono notate per aver aggiunto profondità a quella che altrimenti sarebbe potuta essere una trama di omicidio standard. Il fatto che il romanzo si concentri sulla psicologia di un assassino piuttosto che sui dettagli degli omicidi stessi era relativamente innovativo per il genere all’epoca.

Il successo dell’adattamento di Strangers on a Train in un film di Alfred Hitchcock nel 1951 portò ancora più visibilità e popolarità all’opera della Highsmith. Sebbene non abbia scritto alcun seguito di Strangers on a Train, il successo critico e commerciale del romanzo diede alla Highsmith la fiducia e i mezzi per proseguire la sua carriera letteraria con maggiore libertà creativa.

Il talento di Mr. Ripley e altri romanzi

L’opera più nota di Patricia Highsmith è il thriller psicologico Il talento di Mr. Ripley, pubblicato nel 1955. Questo romanzo introduce il suo antieroe Tom Ripley, un giovane artista della truffa che uccide un ricco conoscente e poi si spaccia per lui. Il talento di Mr. Ripley esplora i temi dell’ossessione, della doppiezza e della natura fluida dell’identità che diventeranno i tratti distintivi della narrativa della Highsmith. L’ambientazione europea ha inoltre consolidato la sua reputazione di scrittrice di intrighi internazionali.

Il talento di Mr. Ripley fu seguito da quattro sequel, ognuno dei quali descriveva un’altra delle fughe amorali di Tom Ripley. Con il tempo, i romanzi di Ripley della Highsmith divennero sempre più satirici, mettendo in ridicolo le pretese dell’alta società. Anche il suo stile di scrittura si è evoluto, passando dall’atmosfera noir del primo libro alla commedia nera.

Oltre alla serie Ripley, la Highsmith ha scritto molti romanzi di suspense psicologica spesso incentrati su criminali, truffatori e relazioni contorte. Opere come Il grido della civetta, Questa dolce malattia e I due volti di gennaio trattano di ossessione, confusione di identità e ambiguità morale. La Highsmith scrisse anche numerosi racconti, molti dei quali condividono il tono inquietante e i temi della psicologia anormale presenti nei suoi romanzi. Preferiva concentrarsi su drammi personali intimi piuttosto che su trame d’azione.

Processo di scrittura e influenze

Patricia Highsmith aveva abitudini di scrittura uniche e traeva ispirazione da una serie di influenze letterarie. Scriveva spesso circondata da lumache nel suo giardino e le portava persino in viaggio con sé. La Highsmith beveva regolarmente anche mentre scriveva, tenendo un bicchiere di whisky o di gin accanto alla macchina da scrivere.

Diversi autori hanno influenzato in modo determinante lo stile e i temi della scrittura della Highsmith. Era un’avida lettrice di Dostoevskij e ammirava il modo in cui scavava nelle dimensioni psicologiche dei suoi personaggi. La Highsmith apprezzava anche il talento di Oscar Wilde nel cogliere le contraddizioni umane. L’opera teatrale Rope di Patrick Hamilton, incentrata su due giovani che commettono un omicidio per il semplice gusto di farlo, ha contribuito a ispirare la trama di Strangers on a Train.

La Highsmith è diventata famosa per la sua capacità di costruire la suspense attraverso la vita interiore dei personaggi. Si concentrò sul deterioramento morale dei protagonisti che razionalizzano i loro impulsi oscuri e la loro discesa nel crimine. Questa tensione psicologica era una firma della sua tecnica di suspense. Piuttosto che affidarsi alla violenza, all’azione e ai colpi di scena, la Highsmith costruisce l’intrigo attraverso le menti moralmente ambigue di assassini e truffatori. La sua capacità di entrare nella testa di questi personaggi e di comprendere le loro contorte razionalizzazioni ha impressionato molti altri scrittori.

Vita personale

Patricia Highsmith ha condotto una vita personale non convenzionale che ha spesso causato controversie. Pur avendo frequentato per breve tempo lo scrittore Marc Brandel, la Highsmith non si è mai sposata né ha avuto figli. Era apertamente lesbica in un’epoca in cui l’omosessualità era tabù e illegale in molti luoghi.

Highsmith ebbe numerose relazioni con donne nel corso della sua vita. Una delle sue relazioni più significative fu quella con l’artista Carol Plant negli anni Quaranta. All’inizio degli anni Cinquanta, ebbe una relazione sentimentale con la sociologa Ellen Blumenthal Hill, che all’epoca era sposata. La loro relazione si concluse amaramente alcuni anni dopo.

Nel 1966 la Highsmith iniziò una relazione con la scrittrice Marijane Meaker che durò due anni. Ebbe anche un’intensa storia d’amore con l’artista Caroline Besterman, che durò decenni. Inizialmente la Highsmith tendeva a infatuarsi dei suoi amanti per poi perdere interesse.

Nel corso della sua vita la Highsmith ha viaggiato molto in Europa, vivendo per lunghi periodi in Inghilterra, Francia, Italia e Svizzera. Parlava correntemente il francese e ammirava la cultura europea. Tuttavia, ha affrontato occasionalmente discriminazioni e ostilità in quanto donna americana apertamente gay all’estero.

La Highsmith aveva a cuore le questioni sociali e politiche, sostenendo i diritti degli animali e opponendosi alla violenza. Contribuì finanziariamente a molte cause che le stavano a cuore. Tuttavia, le sue opinioni forti e la sua personalità pungente la misero spesso nei guai. Era nota per la sua intensità, la sua riservatezza e il suo interesse per il lato oscuro della natura umana.

Carriera successiva e morte

Nella sua carriera successiva, la Highsmith ha ricevuto numerosi premi e onorificenze che riconoscono il suo significativo contributo alla letteratura. Nel 1980 le è stato assegnato il premio O. Henry per il racconto “The Snail Watcher”. Ha inoltre ricevuto il premio Crime Writers’ Association Silver Dagger nel 1964 e nel 1975.

Gli ultimi anni di vita della Highsmith sono stati trascorsi in Svizzera, dove viveva dai primi anni Sessanta. Ha continuato a scrivere e pubblicare nuovi romanzi e racconti, anche se la sua produzione è rallentata negli ultimi anni. La sua salute diminuì a causa di una combinazione di anemia, diabete e danni al fegato dovuti all’eccessivo consumo di alcol. Highsmith morì all’età di 74 anni nel 1995 a Locarno, in Svizzera.

Dopo la sua morte, la Highsmith ha continuato a ricevere riconoscimenti postumi e rivalutazioni critiche del suo lavoro. Molti dei suoi romanzi sono stati adattati in film, facendo conoscere i suoi scritti a un nuovo pubblico. Nel 2009 le è stato conferito il premio Outstanding Mystery Writer of the 20th Century dalla Mystery Writers of America. La sua reputazione di scrittrice di gialli tra le più talentuose e influenti del XX secolo non ha fatto che crescere nel tempo.

Eredità

Patricia Highsmith ha lasciato un profondo impatto sui generi della suspense e del thriller che si avverte ancora oggi. I suoi thriller psicologici hanno introdotto personaggi più oscuri e complessi e temi che hanno infranto le convenzioni della scrittura di gialli. Ha esplorato l’ambiguità morale della psiche umana in un modo senza precedenti.

La Highsmith ha ispirato innumerevoli scrittori grazie alla sua capacità di entrare nella mente dei criminali e di creare una scomoda intimità tra il lettore e i protagonisti, spesso amorali. Scrittori come Ruth Rendell e Gillian Flynn hanno citato la Highsmith come una delle principali influenze sui loro romanzi polizieschi psicologicamente complessi. Il suo personaggio di Tom Ripley, in particolare, ha stabilito il modello dell’affascinante e brillante antieroe psicopatico che popola ancora molti thriller.

Oltre all’importanza letteraria, l’opera della Highsmith ha lasciato anche un segno culturale. Il suo romanzo del 1955 Il talento di Mr. Ripley è stato adattato in un film del 1999 con Matt Damon, facendo conoscere i suoi personaggi contorti a un nuovo pubblico. Il personaggio di Ripley continua ad affascinare e altri attori come John Malkovich e Barry Pepper hanno ripreso il ruolo in adattamenti successivi. I film tratti da altri suoi romanzi, in particolare Stranieri sul treno, sono considerati dei classici.

Anche se la Highsmith non è un nome famoso come Agatha Christie, le sue storie cupe e psicologicamente penetranti hanno contribuito all’evoluzione del genere thriller e sono tuttora apprezzate dal pubblico. Ha ampliato i confini della narrativa del mistero e ha lasciato un’eredità su cui gli autori moderni di suspense continuano a costruire.

Citazioni degne di nota

Patricia Highsmith era nota per le sue perspicaci prospettive sulla scrittura, sulla vita e sulla natura umana. Ecco alcune delle sue citazioni più interessanti:

Sulla scrittura:

“È un sollievo meraviglioso rendersi conto che l’atto di scrivere corregge il pensiero, man mano che si procede”.

“Non trovo difficile scrivere, ma trovo molto difficile iniziare”.

Sulla vita:

“È la possibilità di stimolare le emozioni che attira le persone verso il romanzo”.

“L’artista creativo sembra essere quasi l’unico tipo di uomo che non si può incontrare su un terreno neutrale. Lo si può incontrare solo come artista. Non vede nulla di oggettivo perché il suo stesso ego è sempre in primo piano in ogni immagine”.

Sulla natura umana:

“Credo che la maggior parte dei romanzieri abbia un solo personaggio, che conosce così bene da poterlo adattare a qualsiasi situazione e a qualsiasi libro che sta scrivendo”.

“Ricevo spesso lettere di lettori che affermano non solo di aver risolto il mistero di uno dei miei romanzi, ma di aver capito, psicologicamente, il “perché” del crimine stesso. Dicono di aver capito le motivazioni del criminale. Ma la verità è che non lo faccio nemmeno io. Non sono molto interessato alle motivazioni del criminale. Mi interessa l’effetto sulle altre persone”.

Le citazioni della Highsmith rivelano le sue perspicaci prospettive sulla scrittura, sulla vita e sulla natura umana che hanno contribuito alla sua eredità di acclamata scrittrice.

Discussion

There are 0 comments.

```
Autoren

Patricia Highsmith: Das dunkle Genie hinter ‘Der Fremde im Zug’ und ‘Der talentierte Mr. Ripley’

Martha Lucas

Patricia Highsmith war eine US-amerikanische Schriftstellerin von Romanen und Kurzgeschichten, die vor allem für ihre psychologischen Thriller und Spannungsromane bekannt ist. Sie wurde am 19. Januar 1921 in Fort Worth, Texas, geboren und wuchs in New York City auf. Highsmith studierte am Barnard College und an der Columbia University, bevor sie eine Karriere als Schriftstellerin anstrebte. Mit ihrem Debütroman “Strangers on a Train”, der später von Alfred Hitchcock verfilmt wurde, erlangte sie große Anerkennung.

Im Laufe ihrer Karriere schrieb Highsmith über 20 Romane und zahlreiche Kurzgeschichten; viele ihrer Werke wurden verfilmt oder in Fernsehserien umgesetzt. Ihre berühmteste Schöpfung ist die Figur des Tom Ripley, eines intelligenten und charmanten Soziopathen, der in fünf ihrer Romane auftritt. Highsmiths Schreibstil erforschte oft die dunkle Seite der menschlichen Natur und beschäftigte sich mit Themen wie Besessenheit, Schuld und Identität.

Trotz der Anerkennung durch die Kritiker kämpfte Highsmith ihr Leben lang mit persönlichen Problemen wie Alkoholismus und Depressionen. Sie lebte in verschiedenen Ländern, darunter Frankreich, England, die Schweiz und Italien, bevor sie sich in der Schweiz niederließ, wo sie am 4. Februar 1995 im Alter von 74 Jahren verstarb.

Heute gilt Patricia Highsmith als eine der größten Krimiautorinnen des 20. Jahrhunderts und beeinflusst mit ihren fesselnden, spannenden Erzählungen auch moderne Autoren. Ihre Werke wurden in zahlreiche Sprachen übersetzt und haben bei Lesern weltweit Kultstatus erlangt.

Patricia Highsmith
Patricia Highsmith. By Open Media Ltd – Open Media Ltd, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24443239

Frühes Leben

Patricia Highsmith wurde als Mary Patricia Plangman am 19. Januar 1921 in Fort Worth, Texas, geboren. Ihre Mutter war eine Illustratorin und ihr Vater ein Grafiker, der in der Werbung tätig war. Noch vor ihrer Geburt ließen sie sich scheiden und sie wuchs hauptsächlich bei ihrer Großmutter mütterlicherseits in New York City auf.

Highsmith hatte eine einsame Kindheit und kämpfte schon in jungen Jahren mit ihrer sexuellen Identität. Sie galt als ein seltsames Kind, das die Gesellschaft von Schnecken und Katzen anderen Kindern vorzog. Highsmith beschrieb sich selbst später als Außenseiterin, die sich als Kind aufgrund ihrer zweideutigen Sexualität und ihres künstlerischen Temperaments fehl am Platz fühlte. Seit ihrem 12. Lebensjahr führte sie Gedichthefte und lebte in einer von ihr selbst geschaffenen Fantasiewelt. Trotz ihrer eigenbrötlerischen Tendenzen entwickelte sie eine enge Bindung zu ihrer Mutter und Großmutter.

Bildung

Patricia Highsmith besuchte das Barnard College in New York City, wo sie Englisch, Latein und Griechisch studierte. Sie war an der literarischen Studentenzeitschrift des Barnard College beteiligt. Nach ihrem Abschluss im Jahr 1942 besuchte sie die Columbia University, wo sie Belletristik und Kurzgeschichtenschreiben studierte. Während ihrer Zeit an der Columbia schrieb und veröffentlichte sie weiterhin Kurzgeschichten. Highsmith schloss ihr Studium nicht ab, sondern verfolgte in den 1940er Jahren eine Karriere als Comic-Autorin. Später sagte sie, dass sie die Zeit, die sie mit dem Studium der Literatur und des kreativen Schreibens am College verbrachte, sehr schätzte, da sie dazu beitrug, ihren unverwechselbaren Schreibstil und ihre Stimme zu entwickeln.

Frühe Schriftstellerkarriere

Nach ihrem Abschluss am Barnard College im Jahr 1942 kämpfte Patricia Highsmith um die Veröffentlichung ihrer Werke. Sie reichte Kurzgeschichten bei Magazinen wie Harper’s Bazaar und dem New Yorker ein, wurde aber immer wieder abgelehnt. Um ihren Lebensunterhalt zu bestreiten, hatte Highsmith eine Reihe von Jobs, unter anderem in einer Puppenfabrik und als Verkäuferin in der Kinderabteilung des Kaufhauses Bloomingdale’s.

Frustriert von der Verlagswelt, wandte sich Highsmith Ende der 1940er und Anfang der 1950er Jahre dem Schreiben von Comics zu. Sie schrieb für viele Titel der Serie “Romance Comics”, die von Crestwood/Prize Comics veröffentlicht wurde. Obwohl sie es als “Schreiberei” betrachtete, verschaffte ihr das Schreiben von Comics ein regelmäßiges Einkommen. Während dieser Zeit reichte sie weiterhin Kurzgeschichten bei Magazinen ein und veröffentlichte schließlich 1945 ihre erste Geschichte, “The Heroine”, im Harper’s Bazaar .

Highsmiths erster Roman, Strangers on a Train, wurde von ihrem Verleger Harper & Brothers abgelehnt. Unbeirrt blieb sie dabei und feilte weiter an ihrem Handwerk und ihrem Stil. In den frühen 1950er Jahren erschienen ihre Kurzgeschichten in Ellery Queen’s Mystery Magazine. Highsmiths zweiter Romanversuch, The Price of Salt, wurde 1952 unter dem Pseudonym Claire Morgan veröffentlicht, da er lesbische Themen behandelte. Obwohl sie immer noch vor Herausforderungen stand, begann Highsmith durch ihre Kurzgeschichten in Verlagskreisen Anerkennung zu finden.

Durchbruchserfolg mit Strangers on a Train

Der Roman Strangers on a Train von 1950 war Highsmiths großer Durchbruch als Schriftstellerin. Er wurde von Harper & Brothers veröffentlicht und verkaufte sich in den ersten sechs Monaten fast 50.000 Mal, was es ihr ermöglichte, ihren Beruf aufzugeben und sich ganz dem Schreiben zu widmen.

In Strangers on a Train geht es um eine zufällige Begegnung zwischen zwei Männern, Charles Bruno und Guy Haines, in einem Zug. Bruno schlägt vor, dass sie “Morde tauschen” – das heißt, Bruno wird Guys entfremdete Frau töten, wenn Guy Brunos Vater tötet. Guy nimmt Bruno nicht ernst, aber Bruno ermordet daraufhin Guys Frau. Dadurch gerät Guy in ein moralisches Dilemma, da Bruno ihn unter Druck setzt, seinen Teil der vermeintlichen Abmachung einzuhalten.

Der Roman wurde von den Kritikern gut aufgenommen und trug dazu bei, Highsmiths Ruf als Autorin intelligenter psychologischer Krimis zu festigen. Die moralische Ambiguität der Charaktere und die Erforschung von Schuld und Zwiespältigkeit verliehen dem, was ansonsten eine Standard-Mordgeschichte hätte sein können, mehr Tiefe. Die Konzentration des Romans auf die Psychologie eines Mörders und nicht auf die Details der Morde selbst war für das Genre zu dieser Zeit relativ innovativ.

Die erfolgreiche Verfilmung von Strangers on a Train durch Alfred Hitchcock im Jahr 1951 verhalf Highsmiths Werk zu noch größerer Bekanntheit und Popularität. Obwohl sie keine Fortsetzungen zu Strangers on a Train schrieb, gab der kritische und kommerzielle Erfolg des Romans Highsmith das Selbstvertrauen und die Mittel, ihre literarische Karriere mit größerer kreativer Freiheit fortzusetzen.

Der talentierte Mr. Ripley und andere Romane

Patricia Highsmiths bekanntestes Werk ist der psychologische Thriller Der talentierte Mr. Ripley aus dem Jahr 1955. In diesem Roman stellte sie ihren Antihelden Tom Ripley vor, einen jungen Hochstapler, der einen reichen Bekannten ermordet und sich anschließend für ihn ausgibt. Der talentierte Mr. Ripley erkundet Themen wie Besessenheit, Doppelzüngigkeit und die fließende Natur der Identität, die zu Markenzeichen von Highsmiths Romanen werden sollten. Der europäische Schauplatz begründete auch ihren Ruf als Autorin von internationalen Intrigen.

Auf “Der talentierte Mr. Ripley” folgten vier Fortsetzungen, die jeweils eine weitere von Tom Ripleys amoralischen Eskapaden schilderten. Highsmiths Ripley-Romane wurden mit der Zeit immer satirischer und nahmen die Anmaßungen der Oberschicht auf die Schippe. Auch ihr Schreibstil entwickelte sich weiter und ging von der Noir-Atmosphäre des ersten Buches zur schwarzen Komödie über.

Neben der Ripley-Reihe schrieb Highsmith viele psychologische Spannungsromane, in denen es oft um Kriminelle, Betrüger und verdrehte Beziehungen geht. Werke wie Der Schrei der Eule, Diese süße Krankheit und Die zwei Gesichter des Januars handeln von Besessenheit, Identitätsverwirrung und moralischer Zweideutigkeit. Highsmith schrieb auch zahlreiche Kurzgeschichten, von denen viele den verstörenden Ton und die Themen der abnormen Psychologie ihrer Romane aufgreifen. Sie zog es vor, sich auf intime persönliche Dramen zu konzentrieren, statt auf handlungsorientierte Plots.

Schreibprozess und Einflüsse

Patricia Highsmith hatte einzigartige Schreibgewohnheiten und ließ sich von einer Reihe von literarischen Einflüssen inspirieren. Sie schrieb oft, während sie von Schnecken in ihrem Garten umgeben war, und nahm sie sogar auf Reisen mit. Highsmith trank auch regelmäßig beim Schreiben und stellte ein Glas Whiskey oder Gin neben ihre Schreibmaschine.

Mehrere Autoren hatten großen Einfluss auf Highsmiths Schreibstil und Themen. Sie war eine begeisterte Leserin von Dostojewski und bewunderte, wie er in die psychologischen Dimensionen seiner Figuren vordrang. Highsmith schätzte auch Oscar Wildes Talent, menschliche Widersprüche darzustellen. Das Theaterstück Rope von Patrick Hamilton, in dem es um zwei junge Männer geht, die aus reiner Lust am Morden einen Mord begehen, diente als Inspiration für die Handlung von Strangers on a Train.

Highsmith wurde bekannt für ihre Fähigkeit, Spannung durch das Innenleben der Figuren aufzubauen. Sie konzentrierte sich auf den moralischen Verfall der Protagonisten, die ihre dunklen Triebe und ihren Abstieg in die Kriminalität rationalisieren. Diese psychologische Spannung war ein Merkmal ihrer Suspense-Technik. Anstatt sich auf Gewalt, Action und überraschende Wendungen zu verlassen, baute Highsmith ihre Intrigen durch die moralisch zweifelhafte Psyche von Mördern und Betrügern auf. Ihre Fähigkeit, sich in die Köpfe dieser Figuren hineinzuversetzen und ihre verdrehten Rationalisierungen zu verstehen, beeindruckte viele andere Schriftsteller.

Persönliches Leben

Patricia Highsmith führte ein unkonventionelles Privatleben, das oft für Kontroversen sorgte. Obwohl sie kurz mit dem Schriftsteller Marc Brandel zusammen war, hat Highsmith nie geheiratet oder Kinder bekommen. Sie war offen lesbisch zu einer Zeit, als Homosexualität tabu und vielerorts illegal war.

Highsmith hatte im Laufe ihres Lebens zahlreiche Affären mit Frauen. Eine ihrer wichtigsten Beziehungen war die mit der Künstlerin Carol Plant in den 1940er Jahren. In den frühen 1950er Jahren begann sie eine romantische Beziehung mit der Soziologin Ellen Blumenthal Hill, die zu dieser Zeit verheiratet war. Ihre Affäre endete einige Jahre später auf bittere Weise.

Im Jahr 1966 begann Highsmith eine Beziehung mit der Autorin Marijane Meaker, die zwei Jahre lang andauerte. Auch mit der Künstlerin Caroline Besterman verband sie eine jahrzehntelange intensive Beziehung, die immer wieder aufflammte. Highsmith neigte dazu, sich anfangs in ihre Liebhaber zu vernarren, bevor sie schließlich das Interesse verlor.

Highsmith reiste im Laufe ihres Lebens viel durch Europa und lebte lange Zeit in England, Frankreich, Italien und der Schweiz. Sie sprach fließend Französisch und bewunderte die europäische Kultur. Als offen homosexuelle Amerikanerin war sie im Ausland jedoch auch gelegentlich mit Diskriminierung und Feindseligkeit konfrontiert.

Highsmith engagierte sich stark in sozialen und politischen Fragen, setzte sich für den Tierschutz ein und lehnte Gewalt ab. Sie leistete finanzielle Beiträge für viele Anliegen, die ihr am Herzen lagen. Ihre starken Meinungen und ihre stachelige Persönlichkeit brachten sie jedoch auch häufig in Schwierigkeiten. Sie war bekannt für ihre Intensität, ihre Zurückgezogenheit und ihr Interesse an den dunklen Seiten der menschlichen Natur.

Spätere Karriere und Tod

In ihrer späteren Karriere erhielt Highsmith zahlreiche Auszeichnungen und Ehrungen für ihre bedeutenden Beiträge zur Literatur. Im Jahr 1980 wurde sie für ihre Kurzgeschichte “The Snail Watcher” mit dem O. Henry Award ausgezeichnet. Außerdem erhielt sie 1964 und 1975 den Silver Dagger Award der Crime Writers’ Association.

Ihre letzten Jahre verbrachte Highsmith in der Schweiz, wo sie seit den frühen 1960er Jahren lebte. Sie schrieb und veröffentlichte weiterhin neue Romane und Erzählungen, auch wenn sich ihr Schaffen in ihren letzten Jahren verlangsamte. Ihr Gesundheitszustand verschlechterte sich aufgrund einer Kombination aus Anämie, Diabetes und Leberschäden durch übermäßigen Alkoholkonsum. Highsmith starb 1995 im Alter von 74 Jahren in Locarno, Schweiz.

Nach ihrem Tod erhielt Highsmith auch posthum Anerkennung und eine kritische Neubewertung ihres Werks. Viele ihrer Romane wurden verfilmt, wodurch ihr Werk einem neuen Publikum zugänglich gemacht wurde. Im Jahr 2009 wurde sie von den Mystery Writers of America mit dem Preis Outstanding Mystery Writer of the 20th Century ausgezeichnet. Ihr Ruf als eine der talentiertesten und einflussreichsten Krimiautorinnen des 20. Jahrhunderts ist im Laufe der Zeit nur noch gewachsen.

Erbe

Patricia Highsmith hinterließ einen tiefgreifenden Einfluss auf die Genres Spannung und Thriller, der noch heute spürbar ist. In ihren Psychothrillern führte sie dunklere, komplexere Charaktere und Themen ein, die mit den Konventionen des Krimis brachen. Sie erforschte die moralische Ambiguität der menschlichen Psyche auf eine noch nie dagewesene Weise.

Highsmith inspirierte zahllose Schriftsteller mit ihrer Fähigkeit, sich in die Psyche von Kriminellen hineinzuversetzen und eine unangenehme Intimität zwischen dem Leser und den oft amoralischen Protagonisten herzustellen. Schriftstellerinnen wie Ruth Rendell und Gillian Flynn haben Highsmith als einen wichtigen Einfluss auf ihre eigenen psychologisch komplexen Kriminalromane genannt. Insbesondere ihre Figur des Tom Ripley schuf die Vorlage für den charmanten, brillanten psychopathischen Antihelden, der auch heute noch viele Krimis bevölkert.

Neben ihrer literarischen Bedeutung hat Highsmiths Werk auch kulturelle Spuren hinterlassen. Ihr 1955 erschienener Roman Der talentierte Mr. Ripley wurde 1999 mit Matt Damon in der Hauptrolle verfilmt, wodurch ihre schrägen Charaktere einem neuen Publikum vorgestellt wurden. Die Figur des Ripley fasziniert auch heute noch, und andere Schauspieler wie John Malkovich und Barry Pepper haben die Rolle in späteren Verfilmungen übernommen. Die Filme, die auf ihren anderen Romanen basieren, insbesondere Strangers on a Train, gelten als Klassiker.

Highsmith ist zwar nicht so bekannt wie Agatha Christie, aber ihre düsteren, psychologisch eindringlichen Geschichten haben zur Entwicklung des Thriller-Genres beigetragen und finden immer noch Anklang beim Publikum. Sie erweiterte die Grenzen der Krimiliteratur und hinterließ ein Vermächtnis, auf dem moderne Spannungsautoren weiterhin aufbauen.

Bemerkenswerte Zitate

Patricia Highsmith war bekannt für ihre aufschlussreichen Ansichten über das Schreiben, das Leben und die menschliche Natur. Hier sind einige ihrer nachdenklich stimmenden Zitate:

Über das Schreiben:

“Es ist eine wunderbare Erleichterung, wenn man merkt, dass der Akt des Schreibens das Denken korrigiert, während man weitergeht.”

“Schreiben fällt mir nicht schwer, aber der Anfang ist sehr schwer.”

Über das Leben:

“Es ist die Möglichkeit der emotionalen Stimulation, die die Menschen zum Roman hinzieht.”

“Der schöpferische Künstler scheint fast die einzige Art von Mensch zu sein, die man nie auf neutralem Boden treffen kann. Man kann ihm nur als Künstler begegnen. Er sieht nichts objektiv, weil sein eigenes Ich immer im Vordergrund eines jeden Bildes steht.”

Über die menschliche Natur:

“Ich glaube, die meisten Romanautoren haben nur eine Figur, und die kennen sie so gut, dass sie sie an jede Situation und jedes Buch anpassen können, das sie schreiben.”

“Ich bekomme oft Briefe von Lesern, die behaupten, dass sie nicht nur das Rätsel in einem meiner Romane gelöst haben, sondern auch das “Warum” des Verbrechens selbst psychologisch herausgefunden haben. Sie hätten die Motive des Verbrechers verstanden, sagen sie. Aber die Wahrheit ist, dass ich das auch nicht tue. Ich interessiere mich nicht sonderlich für die Motive des Verbrechers. Mein Interesse gilt den Auswirkungen auf andere Menschen.

Highsmiths Zitate offenbaren ihre aufschlussreichen Ansichten über das Schreiben, das Leben und die menschliche Natur, die zu ihrem Vermächtnis als gefeierte Romanautorin beigetragen haben.

Discussion

There are 0 comments.

```
Auteurs

Patricia Highsmith : Le génie sombre de “Strangers on a Train” et “The Talented Mr. Ripley” (Le talentueux M. Ripley)

Martha Lucas

Patricia Highsmith était une romancière et nouvelliste américaine, surtout connue pour ses thrillers psychologiques et ses romans à suspense. Elle est née le 19 janvier 1921 à Fort Worth, au Texas, et a grandi à New York. Highsmith a étudié au Barnard College et à l’université de Columbia avant de se lancer dans une carrière d’écrivain. Elle a été largement reconnue pour son premier roman “Strangers on a Train”, qui a ensuite été adapté dans un film populaire par Alfred Hitchcock.

Tout au long de sa carrière, Highsmith a écrit plus de 20 romans et de nombreuses nouvelles, et beaucoup de ses œuvres ont été adaptées en films ou en séries télévisées. Sa création la plus célèbre est le personnage de Tom Ripley, un sociopathe intelligent et charmant qui apparaît dans cinq de ses romans. Le style de Highsmith explore souvent le côté sombre de la nature humaine et aborde les thèmes de l’obsession, de la culpabilité et de l’identité.

Bien que ses écrits aient été acclamés par la critique, Highsmith a lutté toute sa vie contre des problèmes personnels tels que l’alcoolisme et la dépression. Elle a vécu dans plusieurs pays, dont la France, l’Angleterre, la Suisse et l’Italie, avant de s’installer en Suisse où elle est décédée le 4 février 1995 à l’âge de 74 ans.

Aujourd’hui, Patricia Highsmith est considérée comme l’un des plus grands auteurs de romans policiers du XXe siècle et continue d’influencer les auteurs modernes grâce à ses récits captivants et pleins de suspense. Ses œuvres ont été traduites dans de nombreuses langues et sont devenues des œuvres cultes pour les lecteurs du monde entier.

Patricia Highsmith
Patricia Highsmith. By Open Media Ltd – Open Media Ltd, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24443239

Les débuts de la vie

Patricia Highsmith est née Mary Patricia Plangman le 19 janvier 1921 à Fort Worth, au Texas. Sa mère était illustratrice et son père était un artiste graphique qui travaillait dans la publicité. Ils ont divorcé avant sa naissance et elle a été élevée principalement par sa grand-mère maternelle à New York.

Highsmith a eu une enfance solitaire et s’est débattue avec son identité sexuelle dès son plus jeune âge. Elle était considérée comme une enfant bizarre qui préférait la compagnie des escargots et des chats à celle des autres enfants. Highsmith s’est décrite plus tard comme une enfant inadaptée qui ne se sentait pas à sa place en raison de sa sexualité ambiguë et de son tempérament artistique. Dès l’âge de 12 ans, elle tient des carnets de poésie et vit dans un monde imaginaire qu’elle a elle-même créé. Malgré ses tendances solitaires, elle a noué des liens étroits avec sa mère et sa grand-mère.

L’éducation

Patricia Highsmith a fréquenté le Barnard College à New York où elle a étudié l’anglais, le latin et le grec. Elle a participé au magazine littéraire des étudiants de Barnard. Après avoir obtenu son diplôme en 1942, elle a suivi des études supérieures à l’université de Columbia où elle a étudié l’écriture de fiction et la composition de nouvelles. Elle continue d’écrire et de publier des nouvelles pendant son séjour à Columbia. Highsmith n’a pas terminé ses études supérieures, préférant poursuivre une carrière de scénariste de bandes dessinées dans les années 1940. Elle a déclaré plus tard qu’elle appréciait le temps passé à étudier la littérature et l’écriture créative à l’université, car cela l’a aidée à développer son style et sa voix d’écriture distinctifs.

Début de carrière d’écrivain

Après avoir obtenu son diplôme au Barnard College en 1942, Patricia Highsmith s’est battue pour faire publier ses écrits. Elle a soumis des nouvelles à des magazines tels que Harper’s Bazaar et le New Yorker, mais s’est toujours heurtée à des refus. Pour subvenir à ses besoins, Highsmith enchaîne les emplois, notamment dans une usine de poupées et comme vendeuse au rayon enfants du grand magasin Bloomingdale.

Frustrée par le monde de l’édition, Highsmith se tourne vers l’écriture de bandes dessinées à la fin des années 1940 et au début des années 1950. Elle écrit des scénarios pour de nombreux titres de la série “Romance Comics” publiée par Crestwood/Prize Comics. Bien qu’elle considère qu’il s’agit d’un “travail à la chaîne”, l’écriture de bandes dessinées lui assure un salaire régulier. À cette époque, elle continue d’envoyer des histoires courtes à des magazines et voit finalement sa première histoire, “The Heroine”, publiée dans le Harper’s Bazaar en 1945.

Le premier roman de Highsmith, Strangers on a Train, a été rejeté par son éditeur Harper & ; Brothers. Sans se décourager, elle persiste et continue à perfectionner son art et son style. Ses nouvelles ont commencé à paraître dans le Ellery Queen’s Mystery Magazine au début des années 1950. Le deuxième roman de Highsmith, The Price of Salt, a été publié en 1952 sous le pseudonyme de Claire Morgan, car il traitait de thèmes lesbiens. Bien qu’elle soit toujours confrontée à des difficultés, Highsmith commence à être reconnue dans les milieux de l’édition grâce à ses nouvelles.

Succès du Breakout avec Strangers on a Train

Le roman Strangers on a Train, paru en 1950, a permis à Highsmith de percer en tant qu’écrivain. Publié par Harper & ; Brothers, il s’est vendu à près de 50 000 exemplaires au cours des six premiers mois, ce qui lui a permis de quitter son emploi et de se consacrer à l’écriture à plein temps.

Strangers on a Train est centré sur une rencontre fortuite entre deux hommes, Charles Bruno et Guy Haines, dans un train. Bruno leur propose d'”échanger leurs meurtres”, c’est-à-dire que Bruno tuera la femme de Guy si ce dernier tue le père de Bruno. Guy ne prend pas Bruno au sérieux, mais ce dernier assassine la femme de Guy. Guy se trouve alors confronté à un dilemme moral, Bruno faisant pression sur lui pour qu’il respecte sa part de l’accord supposé.

Le roman a été bien accueilli par la critique et a contribué à asseoir la réputation de Highsmith en tant qu’auteur de thrillers psychologiques intelligents. L’ambiguïté morale des personnages et l’exploration de la culpabilité et de la dualité ont été notées comme ajoutant de la profondeur à ce qui aurait pu être une intrigue de meurtre standard. Le fait que le roman se concentre sur la psychologie d’un meurtrier plutôt que sur les détails des meurtres eux-mêmes était relativement novateur pour le genre à l’époque.

L’adaptation réussie de Strangers on a Train dans un film d’Alfred Hitchcock en 1951 a permis à l’œuvre de Highsmith de bénéficier d’une exposition et d’une popularité encore plus grandes. Bien qu’elle n’ait pas écrit de suites à Strangers on a Train, le succès critique et commercial du roman a donné à Highsmith la confiance et les moyens de poursuivre sa carrière littéraire avec une plus grande liberté créative.

Le talentueux M. Ripley et autres romans

L’œuvre la plus connue de Patricia Highsmith est le thriller psychologique Le talentueux M. Ripley, publié en 1955. Ce roman présente son antihéros Tom Ripley, un jeune escroc qui assassine une riche connaissance et se fait ensuite passer pour elle. The Talented Mr. Ripley explore les thèmes de l’obsession, de la duplicité et de la nature fluide de l’identité, qui deviendront les marques de fabrique de l’œuvre de Highsmith. Son cadre européen a également établi sa réputation de romancière de l’intrigue internationale.

Le talentueux M. Ripley a été suivi de quatre suites, chacune décrivant une autre escapade amorale de Tom Ripley. Les romans de Highsmith sur Ripley sont devenus plus satiriques au fil du temps, dénonçant les prétentions de la classe supérieure. Son style d’écriture a également évolué, passant de l’atmosphère noire du premier livre à la comédie noire.

Outre la série des Ripley, Highsmith a écrit de nombreux romans de suspense psychologique souvent axés sur les criminels, les escrocs et les relations tordues. Des œuvres telles que The Cry of the Owl, This Sweet Sickness et The Two Faces of January traitent de l’obsession, de la confusion identitaire et de l’ambiguïté morale. Highsmith a également écrit de nombreuses nouvelles, dont beaucoup partagent le ton dérangeant et les thèmes de la psychologie anormale que l’on retrouve dans ses romans. Elle préférait se concentrer sur des drames personnels intimes plutôt que sur des intrigues axées sur l’action.

Processus d’écriture et influences

Patricia Highsmith avait des habitudes d’écriture uniques et s’inspirait de diverses influences littéraires. Elle écrivait souvent entourée d’escargots dans son jardin et les emmenait même en voyage avec elle. Highsmith buvait aussi régulièrement en écrivant, gardant un verre de whisky ou de gin près de sa machine à écrire.

Plusieurs auteurs ont eu une influence majeure sur le style d’écriture et les thèmes de Highsmith. Elle était une lectrice assidue de Dostoïevski et admirait la façon dont il approfondissait les dimensions psychologiques de ses personnages. Highsmith appréciait également le talent d’Oscar Wilde pour saisir les contradictions humaines. La pièce de théâtre Rope de Patrick Hamilton, qui met en scène deux jeunes hommes commettant un meurtre simplement pour le plaisir, a inspiré l’intrigue de Strangers on a Train (Étrangers dans un train).

Highsmith s’est fait connaître pour sa capacité à créer du suspense à travers la vie intérieure des personnages. Elle s’est concentrée sur la détérioration morale des protagonistes qui rationalisent leurs sombres pulsions et leur descente dans le crime. Cette tension psychologique est l’une des caractéristiques de sa technique du suspense. Plutôt que de s’appuyer sur la violence, l’action et les rebondissements, Highsmith construit l’intrigue à travers l’esprit moralement ambigu des tueurs et des escrocs. Sa capacité à entrer dans la tête de ces personnages et à comprendre leurs rationalisations tordues a impressionné de nombreux autres écrivains.

Vie personnelle

Patricia Highsmith a mené une vie personnelle peu conventionnelle qui a souvent suscité la controverse. Bien qu’elle ait brièvement fréquenté l’écrivain Marc Brandel, Patricia Highsmith ne s’est jamais mariée et n’a jamais eu d’enfants. Elle était ouvertement lesbienne à une époque où l’homosexualité était taboue et illégale dans de nombreux pays.

Highsmith a eu de nombreuses liaisons avec des femmes tout au long de sa vie. L’une de ses relations les plus importantes a été celle qu’elle a eue avec l’artiste Carol Plant dans les années 1940. Au début des années 1950, elle a eu une relation amoureuse avec la sociologue Ellen Blumenthal Hill, qui était mariée à l’époque. Leur liaison s’est terminée amèrement quelques années plus tard.

En 1966, Highsmith a entamé une relation avec l’auteur Marijane Meaker qui a duré deux ans. Elle a également vécu une intense romance avec l’artiste Caroline Besterman, qui a duré plusieurs décennies. Highsmith avait tendance à s’enticher de ses amants dans un premier temps, avant de s’en désintéresser par la suite.

Highsmith a beaucoup voyagé en Europe au cours de sa vie, vivant en Angleterre, en France, en Italie et en Suisse pendant de longues périodes. Elle parlait couramment le français et admirait la culture européenne. Cependant, en tant qu’Américaine ouvertement homosexuelle à l’étranger, elle a parfois été confrontée à la discrimination et à l’hostilité.

Mme Highsmith était très attachée aux questions sociales et politiques, soutenant les droits des animaux et s’opposant à la violence. Elle a apporté des contributions financières à de nombreuses causes qui lui tenaient à cœur. Cependant, ses opinions tranchées et sa personnalité piquante lui ont souvent valu des ennuis. Elle était connue pour son intensité, son isolement et son intérêt pour le côté sombre de la nature humaine.

Fin de carrière et décès

À la fin de sa carrière, Highsmith a reçu de nombreux prix et distinctions en reconnaissance de ses contributions significatives à la littérature. En 1980, elle a reçu le prix O. Henry pour sa nouvelle “The Snail Watcher”. Elle a également reçu le prix Silver Dagger de la Crime Writers’ Association en 1964 et en 1975.

Highsmith a passé les dernières années de sa vie en Suisse, où elle vivait depuis le début des années 1960. Elle a continué à écrire et à publier de nouveaux romans et récits, même si sa production s’est ralentie au cours des dernières années. Sa santé s’est dégradée en raison d’une combinaison d’anémie, de diabète et de lésions hépatiques dues à une consommation excessive d’alcool. Highsmith est décédée à l’âge de 74 ans en 1995 à Locarno, en Suisse.

Après sa mort, Highsmith a continué à bénéficier d’une reconnaissance posthume et d’une réévaluation critique de son œuvre. Nombre de ses romans ont été adaptés au cinéma, ce qui a permis de faire connaître son œuvre à de nouveaux publics. En 2009, les Mystery Writers of America lui ont décerné le prix Outstanding Mystery Writer of the 20th Century. Sa réputation d’auteur de romans policiers parmi les plus talentueux et les plus influents du XXe siècle n’a fait que croître au fil du temps.

L’héritage

Patricia Highsmith a laissé un impact profond sur les genres du suspense et du thriller qui se fait encore sentir aujourd’hui. Ses thrillers psychologiques ont introduit des personnages et des thèmes plus sombres et plus complexes qui ont brisé les conventions du roman policier. Elle a exploré l’ambiguïté morale de la psyché humaine d’une manière sans précédent.

Highsmith a inspiré d’innombrables écrivains par sa capacité à pénétrer dans l’esprit des criminels et à créer une intimité inconfortable entre le lecteur et les protagonistes souvent amoraux. Des écrivains comme Ruth Rendell et Gillian Flynn ont cité Highsmith comme une influence majeure sur leurs propres romans policiers psychologiquement complexes. Son personnage de Tom Ripley, en particulier, a établi le modèle de l’antihéros psychopathe charmant et brillant qui peuple encore de nombreux thrillers.

Au-delà de son importance littéraire, l’œuvre de Highsmith a également laissé une empreinte culturelle. Son roman de 1955, Le talentueux M. Ripley, a été adapté en 1999 dans un film mettant en scène Matt Damon, faisant découvrir ses personnages tortueux à de nouveaux publics. Le personnage de Ripley continue de fasciner, et d’autres acteurs comme John Malkovich et Barry Pepper ont repris le rôle dans des adaptations ultérieures. Les films basés sur ses autres romans, notamment Strangers on a Train, sont considérés comme des classiques.

Si Highsmith n’est pas aussi connue qu’Agatha Christie, ses histoires sombres et psychologiquement pénétrantes ont contribué à faire évoluer le genre du thriller et trouvent toujours un écho auprès du public. Elle a repoussé les limites du roman policier et laissé un héritage sur lequel les auteurs modernes de suspense continuent de s’appuyer.

Citations notables

Patricia Highsmith était connue pour ses points de vue perspicaces sur l’écriture, la vie et la nature humaine. Voici quelques-unes de ses citations les plus stimulantes :

Sur l’écriture :

“C’est un merveilleux soulagement de réaliser que l’acte d’écrire corrige la pensée au fur et à mesure.

“Je ne trouve pas difficile d’écrire, mais j’ai beaucoup de mal à commencer.

Sur la vie :

“C’est la possibilité d’une stimulation émotionnelle qui attire les gens vers le roman.

“L’artiste créatif semble être presque le seul type d’homme que l’on ne peut jamais rencontrer en terrain neutre. On ne peut le rencontrer qu’en tant qu’artiste. Il ne voit rien objectivement parce que son propre ego est toujours au premier plan de chaque image.”

Sur la nature humaine :

“Je pense que la plupart des romanciers n’ont qu’un seul personnage et qu’ils le connaissent si bien qu’ils peuvent l’adapter à n’importe quelle situation et à n’importe quel livre qu’ils écrivent.

“Je reçois souvent des lettres de lecteurs qui affirment non seulement avoir résolu le mystère de l’un de mes romans, mais aussi avoir compris, psychologiquement, le “pourquoi” du crime lui-même. Ils disent avoir compris les motivations du criminel. Mais à vrai dire, je n’en sais rien non plus. Les motivations du criminel ne m’intéressent pas vraiment. Ce qui m’intéresse, c’est l’effet sur les autres”.

Les citations de Highsmith révèlent ses perspectives perspicaces sur l’écriture, la vie et la nature humaine, qui ont contribué à son héritage en tant que romancière acclamée.

Discussion

There are 0 comments.

```
Autores

Patricia Highsmith: El oscuro genio detrás de ‘Extraños en un tren’ y ‘El talentoso Sr. Ripley’

Martha Lucas

Patricia Highsmith fue una novelista y cuentista estadounidense, conocida sobre todo por sus novelas de suspense y suspense psicológico. Nació el 19 de enero de 1921 en Fort Worth, Texas, y creció en Nueva York. Highsmith estudió en el Barnard College y en la Universidad de Columbia antes de dedicarse a la escritura. Obtuvo un gran reconocimiento por su primera novela, “Extraños en un tren”, que más tarde fue adaptada al cine por Alfred Hitchcock.

A lo largo de su carrera, Highsmith escribió más de 20 novelas y numerosos relatos cortos, y muchas de sus obras fueron adaptadas al cine o a series de televisión. Su creación más famosa es el personaje de Tom Ripley, un sociópata inteligente y encantador que aparece en cinco de sus novelas. El estilo de escritura de Highsmith exploraba a menudo el lado oscuro de la naturaleza humana y ahondaba en temas como la obsesión, la culpa y la identidad.

A pesar de los elogios de la crítica por sus obras, Highsmith luchó durante toda su vida contra problemas personales como el alcoholismo y la depresión. Vivió en varios países, como Francia, Inglaterra, Suiza e Italia, antes de establecerse en Suiza, donde falleció el 4 de febrero de 1995 a los 74 años.

En la actualidad, Patricia Highsmith está considerada una de las mejores escritoras de novela negra del siglo XX y sigue influyendo en los autores modernos con su apasionante narrativa de suspense. Sus obras se han traducido a varios idiomas y han ganado adeptos en todo el mundo.

Patricia Highsmith
Patricia Highsmith. By Open Media Ltd – Open Media Ltd, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24443239

Vida temprana

Patricia Highsmith nació como Mary Patricia Plangman el 19 de enero de 1921 en Fort Worth, Texas. Su madre era ilustradora y su padre un artista gráfico que trabajaba en publicidad. Se divorciaron antes de que naciera y fue criada principalmente por su abuela materna en Nueva York.

Highsmith tuvo una infancia solitaria y luchó con su identidad sexual desde muy joven. La veían como una niña rara que prefería la compañía de caracoles y gatos a la de otros niños. Más tarde, Highsmith se describió a sí misma como una inadaptada que se sentía fuera de lugar de niña debido a su ambigua sexualidad y temperamento artístico. Llevaba cuadernos de poesía desde los 12 años y vivía en un mundo de fantasía creado por ella misma. A pesar de sus tendencias solitarias, formó un estrecho vínculo con su madre y su abuela.

Educación

Patricia Highsmith estudió inglés, latín y griego en el Barnard College de Nueva York. Participó en la revista literaria estudiantil de Barnard. Tras graduarse en 1942, cursó estudios de posgrado en la Universidad de Columbia, donde estudió escritura de ficción y composición de relatos cortos. Siguió escribiendo y publicando relatos durante su estancia en Columbia. Highsmith no terminó sus estudios de posgrado, sino que se dedicó a escribir cómics en la década de 1940. Más tarde dijo que valoraba el tiempo que había pasado estudiando literatura y escritura creativa en la universidad, ya que le ayudó a desarrollar su estilo y su voz distintivos.

Primeros años como escritora

Tras graduarse en el Barnard College en 1942, Patricia Highsmith luchó por publicar sus escritos. Envió relatos cortos a revistas como Harper’s Bazaar y New Yorker, pero siempre fueron rechazados. Para mantenerse, Highsmith tuvo una serie de empleos, entre ellos trabajar en una fábrica de muñecas y como dependienta en la sección infantil de los grandes almacenes Bloomingdale’s.

Frustrada por el mundo editorial, Highsmith se dedicó a escribir cómics a finales de los años cuarenta y principios de los cincuenta. Escribió guiones para muchos títulos de la serie “Romance Comics”, publicada por Crestwood/Prize Comics. Aunque lo consideraba un “trabajo basura”, el cómic le proporcionaba un sueldo fijo. Durante este tiempo, siguió enviando historias cortas a revistas y finalmente publicó su primera historia, “The Heroine”, en el Harper’s Bazaar en 1945.

La primera novela de Highsmith, Extraños en un tren, fue rechazada por su editor Harper & Brothers. Sin desanimarse, persistió y siguió perfeccionando su oficio y su estilo. Sus relatos cortos empezaron a aparecer en la revista Ellery Queen’s Mystery Magazine a principios de la década de 1950. La segunda novela de Highsmith, El precio de la sal, se publicó en 1952 bajo el seudónimo de Claire Morgan, ya que trataba temas lésbicos. Aunque seguía teniendo problemas, Highsmith empezaba a ganar reconocimiento en los círculos editoriales gracias a sus novelas cortas.

Éxito rotundo con Extraños en un tren

La novela de 1950 Extraños en un tren fue la gran oportunidad de Highsmith como escritora. Fue publicada por Harper & Brothers y vendió cerca de 50.000 ejemplares en sus primeros seis meses, lo que le permitió dejar su trabajo diario y dedicarse a escribir a tiempo completo.

Extraños en un tren gira en torno a un encuentro fortuito entre dos hombres, Charles Bruno y Guy Haines, en un tren. Bruno les propone “intercambiar asesinatos”, es decir, Bruno matará a la esposa de Guy si éste mata al padre de Bruno. Guy no se lo toma en serio, pero Bruno procede a asesinar a la mujer de Guy. Esto obliga a Guy a enfrentarse a un dilema moral, ya que Bruno le presiona para que cumpla su parte del supuesto trato.

La novela fue bien recibida por la crítica y contribuyó a consolidar la reputación de Highsmith como autora de thrillers psicológicos inteligentes. La ambigüedad moral de los personajes y la exploración de la culpa y la dualidad se destacaron por añadir profundidad a lo que de otro modo podría haber sido una trama de asesinatos estándar. El hecho de que la novela se centrara en la psicología de un asesino más que en los detalles de los asesinatos en sí fue relativamente innovador para el género en aquella época.

La exitosa adaptación de Extraños en un tren a una película de Alfred Hitchcock en 1951 dio a conocer y popularizó aún más la obra de Highsmith. Aunque no escribió ninguna secuela de Extraños en un tren, el éxito crítico y comercial de la novela dio a Highsmith la confianza y los medios para proseguir su carrera literaria con mayor libertad creativa.

El talentoso Sr. Ripley y otras novelas

La obra más conocida de Patricia Highsmith es el thriller psicológico El talentoso Sr. Ripley, publicado en 1955. Esta novela presenta a su antihéroe Tom Ripley, un joven estafador que asesina a un conocido rico y luego se hace pasar por él. Ripley explora temas como la obsesión, la duplicidad y la naturaleza fluida de la identidad, que se convertirían en sellos distintivos de la ficción de Highsmith. Su ambientación europea también consolidó su reputación como novelista de intriga internacional.

Ripley fue seguida de cuatro secuelas, cada una de las cuales describía otra de las aventuras amorales de Tom Ripley. Con el tiempo, las novelas de Ripley de Highsmith se volvieron más satíricas, ridiculizando las pretensiones de la clase alta. Su estilo de escritura también evolucionó, pasando de la atmósfera noir del primer libro a la comedia negra.

Además de la serie Ripley, Highsmith escribió muchas novelas de suspense psicológico centradas a menudo en criminales, estafadores y relaciones retorcidas. Obras como El grito del búho, Esta dulce enfermedad y Las dos caras de enero tratan de la obsesión, la confusión de identidad y la ambigüedad moral. Highsmith también escribió numerosos relatos cortos, muchos de los cuales comparten el tono perturbador y los temas de psicología anormal que aparecen en sus novelas. Prefería centrarse en dramas personales íntimos más que en tramas de acción.

Proceso de escritura e influencias

Patricia Highsmith tenía unos hábitos de escritura singulares y se inspiraba en diversas influencias literarias. A menudo escribía rodeada de caracoles en su jardín e incluso se los llevaba de viaje. Highsmith también solía beber mientras escribía, y tenía un vaso de whisky o ginebra junto a su máquina de escribir.

Varios autores influyeron notablemente en el estilo de escritura y los temas de Highsmith. Era una ávida lectora de Dostoievski y admiraba cómo profundizaba en las dimensiones psicológicas de sus personajes. Highsmith también apreciaba el talento de Oscar Wilde para captar las contradicciones humanas. La obra de teatro Rope, de Patrick Hamilton, que se centra en dos jóvenes que cometen un asesinato simplemente por la emoción de hacerlo, ayudó a inspirar la trama de Extraños en un tren.

Highsmith se dio a conocer por su habilidad para crear suspense a través de la vida interior de los personajes. Se centraba en el deterioro moral de los protagonistas, que racionalizaban sus oscuros impulsos y su caída en el crimen. Esta tensión psicológica era la firma de su técnica de suspense. En lugar de basarse en la violencia, la acción y los giros inesperados, Highsmith construía la intriga a través de las mentes moralmente ambiguas de asesinos y estafadores. Su capacidad para meterse en la cabeza de esos personajes y comprender sus retorcidas racionalizaciones impresionó a muchos otros escritores.

Vida personal

Patricia Highsmith llevó una vida personal poco convencional que a menudo causó controversia. Aunque salió brevemente con el escritor Marc Brandel, Highsmith nunca se casó ni tuvo hijos. Era abiertamente lesbiana en una época en que la homosexualidad era tabú e ilegal en muchos lugares.

Highsmith mantuvo numerosas relaciones con mujeres a lo largo de su vida. Una de sus relaciones más significativas fue con la artista Carol Plant en la década de 1940. A principios de la década de 1950, mantuvo una relación sentimental con la socióloga Ellen Blumenthal Hill, que por entonces estaba casada. Su romance terminó amargamente varios años después.

En 1966, Highsmith inició una relación con la escritora Marijane Meaker que duró dos años. También mantuvo un intenso romance con la artista Caroline Besterman que duró décadas. Al principio, Highsmith tendía a encapricharse de sus amantes antes de perder el interés.

Highsmith viajó mucho por Europa a lo largo de su vida, y vivió largas temporadas en Inglaterra, Francia, Italia y Suiza. Hablaba francés con fluidez y admiraba la cultura europea. Sin embargo, también se enfrentó a la discriminación y hostilidad ocasionales como mujer estadounidense abiertamente homosexual en el extranjero.

Highsmith se preocupaba mucho por las cuestiones sociales y políticas, apoyaba los derechos de los animales y se oponía a la violencia. Hizo aportaciones económicas a muchas causas que le eran queridas. Sin embargo, sus firmes opiniones y su personalidad irritable también la metieron en problemas con frecuencia. Era conocida por su intensidad, su reclusión y su interés por el lado oscuro de la naturaleza humana.

Carrera posterior y muerte

En los últimos años de su carrera, Highsmith recibió numerosos premios y distinciones que reconocían su importante contribución a la literatura. En 1980, fue galardonada con el premio O. Henry por su relato “The Snail Watcher”. También recibió el Silver Dagger de la Crime Writers’ Association en 1964 y 1975.

Los últimos años de Highsmith transcurrieron en Suiza, donde vivía desde principios de la década de 1960. Siguió escribiendo y publicando nuevas novelas y relatos, aunque su producción disminuyó en los últimos años. Su salud empeoró debido a una combinación de anemia, diabetes y daños en el hígado por un consumo excesivo de alcohol. Highsmith murió a los 74 años, en 1995, en Locarno (Suiza).

Tras su muerte, Highsmith siguió recibiendo reconocimiento póstumo y la crítica revalorizó su obra. Muchas de sus novelas fueron adaptadas al cine, lo que dio a conocer su obra a nuevos públicos. En 2009, la Asociación de Escritores de Misterio de Estados Unidos le concedió el premio a la escritora de misterio más destacada del siglo XX. Su reputación como una de las escritoras policiacas más talentosas e influyentes del siglo XX no ha hecho más que crecer con el paso del tiempo.

Legado

Patricia Highsmith dejó una profunda huella en los géneros de suspense y thriller que aún perdura. Sus novelas de suspense psicológico introdujeron personajes y temas más oscuros y complejos que rompían las convenciones de la novela de misterio. Patricia Highsmith dejó una profunda huella en los géneros de suspense y thriller que aún perdura. Sus novelas de suspense psicológico introdujeron personajes y temas más oscuros y complejos que rompieron las convenciones de la novela de misterio. Exploró la ambigüedad moral de la psique humana de una forma sin precedentes.

Highsmith inspiró a innumerables escritores con su habilidad para meterse en la mente de los criminales y crear una incómoda intimidad entre el reaer y los protagonistas, a menudo amorales. Escritoras como Ruth Rendell y Gillian Flynn han citado a Highsmith como una gran influencia en sus propias novelas policíacas de gran complejidad psicológica. Su personaje de Tom Ripley, en particular, estableció el modelo del psicópata antihéroe encantador y brillante que sigue poblando muchas novelas de suspense.

Más allá de su importancia literaria, la obra de Highsmith también dejó una huella cultural. Su novela de 1955 El talentoso Sr. Ripley fue adaptada en 1999 en una película protagonizada por Matt Damon, presentando sus retorcidos personajes a nuevos públicos. El personaje de Ripley sigue fascinando, y otros actores como John Malkovich y Barry Pepper han interpretado el papel en adaptaciones posteriores. Las películas basadas en sus otras novelas, especialmente Extraños en un tren, se consideran clásicos.

Aunque Highsmith no sea un nombre tan conocido como el de Agatha Christie, sus historias oscuras y psicológicamente penetrantes ayudaron a evolucionar el género de suspense y aún resuenan entre el público. Amplió los límites de la ficción de misterio y dejó un legado que los autores modernos de suspense siguen aprovechando.

Citas destacadas

Patricia Highsmith era conocida por sus perspicaces puntos de vista sobre la escritura, la vida y la naturaleza humana. He aquí algunas de sus citas más sugerentes:

Sobre la escritura:

“Es un alivio maravilloso darse cuenta de que el acto de escribir corrige el pensamiento, a medida que se avanza”.

“Escribir no me resulta difícil, pero empezar me cuesta mucho”.

Sobre la vida:

“Es la posibilidad de estimulación emocional lo que atrae a la gente a la novela”.

“El artista creativo parece ser casi el único tipo de hombre al que nunca podrías conocer en terreno neutral. Sólo se le puede conocer como artista. No ve nada objetivamente porque su propio ego está siempre en el primer plano de cada cuadro.”

Sobre la naturaleza humana:

“Creo que la mayoría de los novelistas tienen un solo personaje, y lo conocen tan bien que pueden adaptarlo a cualquier situación y a cualquier libro que estén escribiendo”.

“A menudo recibo cartas de lectores que afirman que no sólo han resuelto el misterio de una de mis novelas, sino que han descubierto, psicológicamente, el “porqué” del propio crimen. Dicen que han comprendido los motivos del criminal. Pero la verdad es que yo tampoco. No me interesan mucho los motivos del delincuente. Lo que me interesa es el efecto en otras personas”.

Las citas de Highsmith revelan sus perspicaces perspectivas sobre la escritura, la vida y la naturaleza humana, que contribuyeron a su legado como aclamada novelista.

Discussion

There are 0 comments.

```
도서

패트리샤 하이스미스: ‘기차의 이방인’과 ‘재능 있는 미스터 리플리’ 뒤에 숨은 어두운 천재

Martha Lucas

패트리샤 하이스미스는 심리 스릴러와 서스펜스 소설로 가장 잘 알려진 미국의 소설가이자 단편 소설 작가입니다. 1921년 1월 19일 텍사스 주 포트워스에서 태어나 뉴욕에서 자랐습니다. 하이스미스는 바너드 대학과 컬럼비아 대학에서 공부한 후 작가로 활동했습니다. 그녀는 데뷔작인 소설 ‘기차의 낯선 사람들’로 널리 이름을 알렸고, 이후 알프레드 히치콕의 인기 영화로 각색되었습니다.

하이스미스는 경력을 쌓는 동안 20편이 넘는 소설과 수많은 단편 소설을 썼으며, 많은 작품이 영화나 TV 시리즈로 각색되었습니다. 그녀의 가장 유명한 작품은 5편의 소설에 등장하는 지적이고 매력적인 소시오패스인 톰 리플리 캐릭터입니다. 하이스미스의 글쓰기 스타일은 종종 인간 본성의 어두운 면을 탐구하고 집착, 죄책감, 정체성 등의 주제를 탐구했습니다.

그녀의 글에 대한 비평가들의 찬사에도 불구하고 하이스미스는 평생 알코올 중독과 우울증과 같은 개인적인 문제로 어려움을 겪었습니다. 프랑스, 영국, 스위스, 이탈리아 등 여러 나라에서 살다가 1995년 2월 4일 74세의 나이로 스위스에 정착해 세상을 떠났습니다.

오늘날 패트리샤 하이스미스는 20세기 최고의 범죄 작가 중 한 명으로 꼽히며, 긴장감 넘치는 스토리텔링으로 현대 작가들에게 지속적인 영향을 미치고 있습니다. 그녀의 작품은 여러 언어로 번역되어 전 세계 독자들 사이에서 마니아층을 형성하고 있습니다.

Patricia Highsmith
Patricia Highsmith. By Open Media Ltd – Open Media Ltd, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24443239

초기 생활

패트리샤 하이스미스는 1921년 1월 19일 텍사스 주 포트워스에서 메리 패트리샤 플랭맨으로 태어났습니다. 그녀의 어머니는 일러스트레이터였고 아버지는 광고 분야에서 일하던 그래픽 아티스트였습니다. 두 사람은 그녀가 태어나기 전에 이혼했고, 그녀는 주로 뉴욕의 외할머니 밑에서 자랐습니다.

하이스미스는 외로운 어린 시절을 보냈고 어릴 때부터 성 정체성에 대해 고민했습니다. 그녀는 다른 아이들보다 달팽이와 고양이와 어울리는 것을 좋아하는 이상한 아이로 여겨졌습니다. 하이스미스는 나중에 자신을 모호한 성적 취향과 예술적 기질로 인해 어렸을 때 어울리지 않는다고 느낀 부적응자라고 표현했습니다. 그녀는 12살 때부터 시 노트를 가지고 다니며 자신이 만든 환상의 세계에서 살았습니다. 고독한 성향에도 불구하고 어머니와 할머니와 친밀한 유대감을 형성했습니다.

교육

패트리샤 하이스미스는 뉴욕의 바너드 대학에서 영어, 라틴어, 그리스어를 공부했습니다. 그녀는 바너드 대학에서 학생 문예지에 참여했습니다. 1942년 졸업 후 컬럼비아 대학교 대학원에서 소설 쓰기와 단편 소설 작곡을 공부했습니다. 컬럼비아 대학 재학 중에도 계속해서 단편소설을 집필하고 발표했습니다. 하이스미스는 대학원 학위를 마치지 않고 1940년대에 만화 작가로 경력을 쌓았습니다. 나중에 그녀는 대학에서 문학과 문예창작을 공부한 시간이 자신의 독특한 글쓰기 스타일과 목소리를 개발하는 데 도움이 되었기 때문에 소중하게 생각한다고 말했습니다.

초기 글쓰기 경력

1942년 바너드 대학을 졸업한 후 패트리샤 하이스미스는 자신의 글을 출판하기 위해 고군분투했습니다. 그녀는 <하퍼스 바자>, <뉴요커>와 같은 잡지에 단편 소설을 투고했지만 계속 거절당했습니다. 하이스미스는 생계를 유지하기 위해 인형 공장에서 일하고 블루밍데일 백화점의 아동복 코너에서 판매원으로 일하는 등 여러 직업을 전전했습니다.

출판계에 좌절한 하이스미스는 1940년대 말과 1950년대 초에 만화책 작가로 전향했습니다. 그녀는 크레스트우드/프라이즈 코믹스에서 출판한 “로맨스 코믹스” 시리즈의 여러 타이틀에 대본을 썼습니다. 그녀는 이를 ‘허드렛일’이라고 생각했지만 만화책 집필은 꾸준한 수입을 제공했습니다. 이 기간 동안 그녀는 잡지에 단편 소설을 계속 투고했고 마침내 1945년 <하퍼스 바자>에 첫 번째 이야기인 “The Heroine”을 발표했습니다.

하이스미스의 첫 소설인 <열차 안의 낯선 사람들>은 출판사 하퍼 브라더스에 의해 거절당했습니다. 이에 굴하지 않고 그녀는 끈질기게 자신의 기술과 스타일을 연마했습니다. 그녀의 단편 소설은 1950년대 초부터 엘러리 퀸의 미스터리 잡지에 게재되기 시작했습니다. 하이스미스의 두 번째 소설인 <소금의 가격>은 1952년 클레어 모건이라는 필명으로 출간되었는데, 레즈비언을 주제로 다루었기 때문이죠. 여전히 어려움에 직면했지만 하이스미스는 단편 소설을 통해 출판계에서 인정을 받기 시작했습니다.

기차에서 낯선 사람과 함께 탈주 성공

1950년 출간된 소설 <기차의 낯선 사람들>은 하이스미스에게 작가로서 큰 성공을 안겨주었습니다. 이 소설은 하퍼 앤 브라더스에서 출판되어 첫 6개월 동안 5만 부 가까이 팔렸고, 그 덕분에 그녀는 일용직을 그만두고 전업 작가로 전념할 수 있었습니다.

기차의 낯선 사람들]은 찰스 브루노와 가이 헤인즈, 두 남자가 기차에서 우연히 만나게 되는 이야기를 담고 있습니다. 브루노는 가이가 브루노의 아버지를 죽이면 브루노가 가이의 별거 중인 아내를 죽이겠다는 ‘살인 교환’을 제안합니다. 가이는 브루노의 제안을 진지하게 받아들이지 않지만 브루노는 가이의 아내를 살해합니다. 이로 인해 가이는 브루노가 약속을 지키라고 압박하면서 도덕적 딜레마에 빠지게 됩니다.

이 소설은 평론가들의 호평을 받았으며 지적인 심리 스릴러를 제작하는 하이스미스의 명성을 공고히 하는 데 도움이 되었습니다. 등장인물의 도덕적 모호성과 죄책감 및 이중성에 대한 탐구는 일반적인 살인 음모에 깊이를 더한 것으로 주목받았습니다. 살인 사건 자체의 세부 사항보다는 살인자의 심리에 초점을 맞춘 이 소설은 당시 장르에서는 비교적 혁신적이었습니다.

1951년 알프레드 히치콕 영화로 각색된 『열차 안의 낯선 사람들』의 성공으로 하이스미스의 작품이 더욱 널리 알려지고 인기를 얻게 되었습니다. 비록 『기차의 낯선 사람들』의 속편을 집필하지는 않았지만, 이 소설의 비평적, 상업적 성공은 하이스미스에게 더 큰 창작의 자유를 누리며 문학 경력을 쌓을 수 있는 자신감과 수단을 제공했습니다.

재능 있는 리플리 씨와 다른 소설들

패트리샤 하이스미스의 가장 잘 알려진 작품은 1955년에 출간된 심리 스릴러 <재능 있는 리플리 씨>입니다. 이 소설에서는 부유한 지인을 살해한 후 그를 사칭하는 젊은 사기꾼 톰 리플리를 안티히어로로 등장시켰습니다. 재능 있는 미스터 리플리는 하이스미스 소설의 특징이 되는 집착, 이중성, 정체성의 유동적 특성이라는 주제를 탐구합니다. 또한 유럽을 배경으로 한 이 작품은 국제적인 음모 소설가로서의 명성을 쌓았습니다.

재능 있는 리플리에 이어 톰 리플리의 또 다른 부도덕한 일탈을 묘사한 네 편의 속편이 이어졌습니다. 하이스미스의 리플리 소설은 시간이 지남에 따라 상류층의 허세를 꼬집는 풍자적 요소가 더욱 강해졌습니다. 그녀의 글쓰기 스타일도 진화하여 첫 번째 책의 느와르 분위기에서 블랙 코미디로 나아갔습니다.

하이스미스는 리플리 시리즈 외에도 범죄자, 사기꾼, 뒤틀린 관계에 초점을 맞춘 심리 서스펜스 소설을 많이 썼습니다. 올빼미의 울음소리, 이 달콤한 병, 1월의 두 얼굴과 같은 작품에서는 집착, 정체성 혼란, 도덕적 모호함을 다루고 있습니다. 하이스미스는 또한 수많은 단편 소설을 썼는데, 그 중 상당수가 그녀의 소설에서 볼 수 있는 불안한 어조와 비정상적인 심리의 주제를 공유하고 있습니다. 그녀는 액션 중심의 플롯보다는 내밀한 개인 드라마에 집중하는 것을 선호했습니다.

글쓰기 과정과 영향

패트리샤 하이스미스는 독특한 글쓰기 습관을 가지고 있었으며 다양한 문학 작품에서 영감을 얻었습니다. 그녀는 종종 정원에서 달팽이에 둘러싸여 글을 썼고, 달팽이를 데리고 여행을 떠나기도 했습니다. 또한 하이스미스는 글을 쓰면서 위스키나 진 한 잔을 타자기 옆에 두고 정기적으로 술을 마시기도 했습니다.

하이스미스의 글쓰기 스타일과 주제에 큰 영향을 준 작가는 여러 명입니다. 그녀는 도스토예프스키의 열렬한 독자였으며, 그가 등장인물의 심리적 차원을 탐구하는 방식에 감탄했습니다. 또한 하이스미스는 인간의 모순을 포착하는 오스카 와일드의 재능을 높이 평가했습니다. 단순히 스릴을 위해 살인을 저지르는 두 청년의 이야기를 다룬 패트릭 해밀턴의 연극 ‘로프’는 ‘열차 안의 낯선 사람들’의 줄거리에 영감을 주었습니다.

하이스미스는 캐릭터의 내면을 통해 서스펜스를 구축하는 능력으로 유명해졌습니다. 그녀는 어두운 충동을 합리화하며 범죄에 빠지는 주인공의 도덕적 타락에 초점을 맞췄습니다. 이러한 심리적 긴장감은 그녀의 서스펜스 기법의 특징입니다. 하이스미스는 폭력, 액션, 깜짝 반전에 의존하는 대신 살인자와 사기꾼의 도덕적으로 모호한 심리를 통해 흥미를 유발했습니다. 이러한 캐릭터의 머릿속으로 들어가 그들의 뒤틀린 합리화를 이해하는 그녀의 능력은 다른 많은 작가들에게 깊은 인상을 남겼습니다.

개인 생활

패트리샤 하이스미스는 파격적인 사생활로 종종 논란을 일으켰습니다. 작가 마크 브랜델과 잠시 사귀기는 했지만 하이스미스는 결혼하거나 아이를 낳은 적이 없습니다. 많은 곳에서 동성애가 금기시되고 불법이었던 시절에 그녀는 공개적으로 레즈비언이었습니다.

하이스미스는 평생 동안 수많은 여성과 불륜을 저질렀습니다. 가장 중요한 관계 중 하나는 1940년대에 예술가 캐롤 플랜트와의 관계였습니다. 1950년대 초에는 당시 결혼한 사회학자 엘렌 블루멘탈 힐과 로맨틱한 관계를 맺었습니다. 그들의 관계는 몇 년 후 씁쓸하게 끝났습니다.

1966년, 하이스미스는 작가 마리제인 메이커와 2년 동안 연애를 시작했습니다. 또한 예술가 캐롤라인 베스터맨과도 수십 년에 걸쳐 격렬한 연애를 이어갔습니다. 하이스미스는 처음에는 연인에게 열광하는 경향을 보이다가 결국 흥미를 잃었습니다.

하이스미스는 평생 동안 영국, 프랑스, 이탈리아, 스위스에서 오랫동안 살면서 유럽 전역을 광범위하게 여행했습니다. 그녀는 프랑스어에 능통했고 유럽 문화를 동경했습니다. 하지만 해외에서 공개적으로 동성애자인 미국 여성으로서 때때로 차별과 적대감에 직면하기도 했습니다.

하이스미스는 동물의 권리를 지지하고 폭력에 반대하는 등 사회적, 정치적 이슈에 깊은 관심을 가졌습니다. 그녀는 마음에 와 닿는 많은 대의에 재정적 기부를 했습니다. 그러나 그녀의 강한 의견과 까칠한 성격은 종종 그녀를 곤경에 빠뜨리기도 했습니다. 그녀는 강렬함과 은둔성, 인간 본성의 어두운 면에 대한 관심으로 유명했습니다.

이후 커리어와 죽음

이후 커리어에서 하이스미스는 문학에 기여한 공로를 인정받아 수많은 상과 영예를 안았습니다. 1980년에는 단편소설 “달팽이 감시자”로 O. Henry 상을 수상했습니다. 또한 1964년과 1975년에는 범죄 작가 협회 은단검상을 수상했습니다.

하이스미스의 말년은 1960년대 초부터 살았던 스위스에서 보냈습니다. 그녀는 계속해서 새로운 소설과 이야기를 집필하고 출판했지만, 말년에는 작품 활동이 둔화되었습니다. 빈혈, 당뇨병, 과도한 음주로 인한 간 손상으로 건강이 악화되었습니다. 하이스미스는 1995년 스위스 로카르노에서 74세의 나이로 사망했습니다.

하이스미스는 사후에도 그녀의 작품에 대한 인정과 비평적 재평가를 계속 받았습니다. 그녀의 소설 중 다수가 영화로 각색되어 새로운 관객에게 그녀의 작품을 소개했습니다. 2009년에는 미국 미스터리 작가협회로부터 20세기 최고의 미스터리 작가상을 수상했습니다. 20세기 가장 재능 있고 영향력 있는 범죄 작가 중 한 명인 그녀의 명성은 시간이 지날수록 더욱 커지고 있습니다.

레거시

패트리샤 하이스미스는 오늘날까지도 서스펜스와 스릴러 장르에 깊은 영향을 남겼습니다. 그녀의 심리 스릴러는 미스터리 글쓰기의 관습을 깨고 더 어둡고 복잡한 캐릭터와 주제를 도입했습니다. 그녀는 전례 없는 방식으로 인간 정신의 도덕적 모호함을 탐구했습니다.

하이스미스는 범죄자의 마음속에 들어가 독자와 종종 비도덕적인 주인공 사이에 불편한 친밀감을 형성하는 능력으로 수많은 작가들에게 영감을 주었습니다. 루스 렌델과 질리언 플린 같은 작가들은 하이스미스가 심리적으로 복잡한 범죄 소설에 큰 영향을 미쳤다고 언급했습니다. 특히 그녀의 톰 리플리 캐릭터는 여전히 많은 스릴러에 등장하는 매력적이고 뛰어난 사이코패스 안티히어로의 표본을 확립했습니다.

하이스미스의 작품은 문학적 중요성 외에도 문화적으로도 큰 족적을 남겼습니다. 그녀의 1955년 소설 ‘재능 있는 리플리’는 1999년 맷 데이먼 주연의 영화로 각색되어 새로운 관객에게 그녀의 반전 캐릭터를 소개했습니다. 이후 존 말코비치, 배리 페퍼 등 다른 배우들이 리플리 역을 맡으며 리플리 캐릭터는 계속해서 많은 사랑을 받고 있습니다. 그녀의 다른 소설을 원작으로 한 영화, 특히 열차 안의 낯선 자들은 고전으로 꼽힙니다.

따라서 하이스미스는 아가사 크리스티처럼 유명하지는 않지만, 그녀의 어둡고 심리를 꿰뚫는 이야기는 스릴러 장르를 발전시키는 데 기여했으며 여전히 관객의 공감을 얻고 있습니다. 그녀는 미스터리 소설의 경계를 확장하고 현대 서스펜스 작가들이 계속 발전시키고 있는 유산을 남겼습니다.

주목할 만한 인용문

패트리샤 하이스미스는 글쓰기, 삶, 인간 본성에 대한 통찰력 있는 관점으로 유명했습니다. 다음은 그녀의 가장 생각을 자극하는 명언 중 일부입니다:

글쓰기 중:

“글을 쓰는 행위가 생각을 바로잡는다는 사실을 깨닫는다는 것은 놀라운 안도감입니다.”

“글쓰기는 어렵지 않지만 시작하는 것은 매우 어렵습니다.”

인생에서:

“사람들을 소설에 끌어들이는 것은 정서적 자극의 가능성입니다.”

“크리에이티브 아티스트는 중립적인 지대에서 만날 수 없는 거의 유일한 종류의 사람인 것 같습니다. 오직 예술가로서만 만날 수 있습니다. 그는 모든 그림의 전면에 항상 자신의 자아가 있기 때문에 객관적으로 볼 수 있는 것은 아무것도 없습니다.”

인간의 본성에 대해:

“대부분의 소설가들은 단 하나의 캐릭터를 가지고 있고, 그 캐릭터를 너무 잘 알고 있어서 어떤 상황과 어떤 책을 쓰든 그 캐릭터를 적용할 수 있다고 생각합니다.”

“제 소설에서 미스터리를 풀었을 뿐만 아니라 심리적으로 범죄의 ‘이유’를 알아냈다고 주장하는 독자들로부터 종종 편지를 받곤 합니다. 그들은 범죄자의 동기를 이해했다고 말합니다. 하지만 사실 저도 이해하지 못합니다. 저는 범죄자의 동기에 큰 관심이 없습니다. 제 관심은 다른 사람들에게 미칠 영향입니다.”

하이스미스의 명언을 통해 글쓰기, 삶, 인간 본성에 대한 그녀의 통찰력 있는 관점을 엿볼 수 있으며, 이는 그녀가 저명한 소설가로서 남긴 유산에 기여했습니다.

Discussion

There are 0 comments.

```