Directors

The Master of Suspense: Inside Alfred Hitchcock’s Thrilling Film Career

Penelope H. Fritz

Alfred Hitchcock, the master of suspense, stands as a towering figure in the realm of cinematic storytelling. With a penchant for psychological thrillers and a unique directorial style that captivated audiences worldwide, Hitchcock’s contributions to the art of filmmaking have left an indelible mark on the industry. Join us as we unravel the enigmatic genius of Alfred Hitchcock, explore his iconic works, and delve into the intricacies of the mind behind the man who redefined suspense on the silver screen.

Early Life

Alfred Hitchcock

Alfred Joseph Hitchcock was born on August 13, 1899 in Leytonstone, London, England. He was the second son and youngest of the three children of William Hitchcock, a greengrocer and poulterer, and his wife Emma. Hitchcock grew up in the East End of London, which would later influence the setting of many of his films including The Lodger (1927) and The Man Who Knew Too Much (1934). From a young age, Hitchcock was fascinated by new technologies and machinery. His parents were devout Catholics and he attended Catholic boarding schools, including St. Ignatius’ College in Stamford Hill. As a child, Hitchcock loved attending the theater and cinema, especially enjoying the works of Shakespeare and melodramas. This early exposure to drama and storytelling would shape the rest of Hitchcock’s illustrious career.

Career Beginnings

Alfred Hitchcock got his start in the film industry in London in 1920. He began working as a title card designer for the London branch of what would become Paramount Pictures. In 1922, he became an assistant director and by 1925 he had been promoted to full director and directed his first film, The Pleasure Garden.

Hitchcock continued to gain experience directing British silent films throughout the late 1920s. Some of his early acclaimed silent films were The Lodger: A Story of the London Fog (1927), Blackmail (1929), and Juno and the Paycock (1930). He became known for his suspenseful style even in these early films.

During his time as an art director, Hitchcock honed his skills in visual storytelling. This background in the visual elements of filmmaking strongly informed his distinctive directing style later on. Though his British films were not major commercial successes, they drew critical acclaim and the attention of Hollywood.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Silent Films

Alfred Hitchcock’s directorial career began in the silent film era of the 1920s. His first few films were unsuccessful, but in 1926 he had his breakthrough with The Lodger: A Story of the London Fog. This was the first truly “Hitchcockian” film, establishing many of the themes and stylistic flourishes that would define his work.

The Lodger featured a mysterious and charismatic leading man and themes of mistaken identity and wrongful accusation. Visually, Hitchcock used an expressionist style with ominous lighting and claustrophobic camerawork to build suspense and unease. The film was a major critical and commercial success in Britain, cementing Hitchcock’s reputation.

Hitchcock’s last silent film was Blackmail (1929), which was originally shot as a silent but adapted during production to have sound. Blackmail is considered one of Hitchcock’s best silent works, with expertly choreographed set pieces and innovative use of sound to heighten the tension. The film’s climactic chase scene at the British Museum was a pioneering sequence using sound.

These early silent films showcased Hitchcock’s burgeoning talents and many of the themes and techniques that would make him the legendary “Master of Suspense.” Though he would go on to make films with sound, Hitchcock maintained his distinctly visual style throughout his career.

Move to Hollywood

Alfred Hitchcock moved from England to Hollywood in 1939 after signing a contract with American producer David O. Selznick. This marked a major turning point in Hitchcock’s career, as it gave him access to bigger budgets, high-profile actors, and the resources of the Hollywood studio system.

Hitchcock had already established himself in Britain as an innovative director with films like The 39 Steps, The Lady Vanishes, and The Man Who Knew Too Much. Selznick brought Hitchcock to Hollywood to direct the Gothic melodrama Rebecca, based on the novel by Daphne du Maurier. Rebecca ended up winning the Academy Award for Best Picture in 1940, cementing Hitchcock’s reputation in America and launching his iconic Hollywood career.

Signing with Selznick gave Hitchcock more creative freedom and control than he had in England. He was able to have a consistent crew and work with his signature style, using techniques like the dolly zoom and meticulous storyboarding. Selznick helped raise Hitchcock’s profile in Hollywood and shrewdly marketed him as a brand name director. Though Hitchcock later found Selznick’s oversight restrictive, their partnership resulted in classics like Rebecca, Spellbound, and Notorious in the 1940s.

The move to Hollywood allowed Hitchcock to reach a much wider audience and work with famous stars like Ingrid Bergman, Grace Kelly, Cary Grant, and James Stewart. It was the start of Hitchcock’s most critically acclaimed and iconic period where he directed landmark suspense films like Rear Window, Vertigo, North by Northwest, Psycho, and The Birds. Without the move to Hollywood facilitated by his deal with Selznick, Alfred Hitchcock may not have become known as the “Master of Suspense.”

Major Hollywood Films

Alfred Hitchcock directed many influential and critically acclaimed films during his time working in Hollywood. Some of his most notable works from this period include:

Rebecca (1940)

Rebecca was Hitchcock’s first American film and his only Best Picture winner. It’s a psychological thriller adapted from Daphne du Maurier’s novel of the same name. The film stars Laurence Olivier and Joan Fontaine as a married couple living in the shadow of the husband’s deceased former wife, Rebecca. Hitchcock employs elements of suspense and mystery as the new wife tries to uncover secrets about Rebecca.

Rear Window (1954)

Rear Window is considered one of Hitchcock’s masterpieces. The suspense thriller stars James Stewart as a photographer confined to his apartment after breaking his leg. Out of boredom, he begins watching his neighbors through the rear window and becomes convinced one of them has committed murder. The film pioneered the use of voyeurism and restricted narratives in cinema.

Psycho (1960)

Psycho is Hitchcock’s most famous and influential film. It set a new level of acceptability for violence and deviant behavior in American films. The film follows Marion Crane (Janet Leigh), a woman who goes on the run after stealing money from her employer. She checks into the secluded Bates Motel, run by Norman Bates (Anthony Perkins) and his domineering mother. The film features one of cinema’s most famous scenes – the shocking murder of Marion Crane in the shower.

Common Themes

Alfred Hitchcock’s films are known for generating suspense and keeping audiences on the edge of their seats. He was a master of building tension and making viewers feel uneasy about what might happen next.

One of Hitchcock’s most common tools for creating suspense was the “bomb theory.” This involved giving the audience information that the characters do not have, making the viewer anxious about the character’s fate. For example, in Sabotage, Hitchcock shows the audience a bomb hidden in a package before it is handed to the unsuspecting courier. The audience then waits in suspense to see if the bomb will go off.

Hitchcock also frequently played on primal fears in his suspense films. In The Birds, he tapped into the universal fear of nature turning against humanity. Psycho notoriously frightened audiences with the vulnerability people feel while showering. Vertigo built suspense around the fear of heights and falling.

Voyeurism is another major theme in Hitchcock’s work. He often framed shots from the perspective of someone watching the scene unfold. Rear Window is the ultimate example, with the protagonist stuck in his apartment spying on his neighbors. But many other Hitchcock films have voyeuristic elements, like Psycho’s famous shower scene shot from outside the shower. Hitchcock invites the audience to be voyeurs witnessing the events on screen.

By building tension around universal fears and encouraging audience voyeurism, Hitchcock pioneered new techniques for generating suspense and anxiety in film. His influence is still felt in the work of modern suspense and horror directors. Hitchcock proved that suspense could be just as gripping, if not more so, than explicit gore and violence.

Directing Style

Alfred Hitchcock crafted his films with unique and recognizable directorial touches. Two of his most famous trademarks were his cameo appearances in his own films and his mastery of cinematography and camera work to build suspense.

Hitchcock made cameo appearances in 39 of his 52 surviving major films. He would insert himself briefly into a scene, often passing by in the background. He did this intentionally as something fun for audiences to spot, turning it into a signature mark of his work. His cameos were subtle but creative, including appearances as a body floating in the ocean, a before-and-after photo advertisement, and a signature on a document.

Hitchcock was a pioneer in cinematography techniques to maximize suspense and tension. He used innovative camera angles, close-ups, tracking shots, and editing to guide the audience’s emotions and psychology. For example, he would track the camera along walls and edges to build claustrophobic tension. Or he would use the dolly zoom effect to create vertigo and unease. Hitchcock viewed cinematography as a way to play with audiences’ minds and elicit desired reactions. His technical mastery and clever visual storytelling were instrumental in creating the suspenseful moods his films became renowned for.

TV Series

In 1955, Alfred Hitchcock began producing and occasionally directing a suspense anthology TV series called Alfred Hitchcock Presents. The series featured dramas, thrillers, and mysteries, often with a twist ending. Hitchcock appeared at the start of each episode to set up the story in his distinctive droll style.

Alfred Hitchcock Presents ran for 10 seasons, becoming one of the most popular shows of the 1950s and 1960s. Over 350 episodes aired during the show’s run. Though Hitchcock directed only 17 episodes himself, his introductions and production elevated the series. Many well-known actors appeared on the show early in their careers, including Robert Redford, Steve McQueen, and Peter Falk. The series earned Hitchcock a star on the Hollywood Walk of Fame.

In 1985, NBC revived the series as The Alfred Hitchcock Presents, co-produced by Hitchcock’s estate. Though less successful than the original, the revival ran for four seasons and featured guest appearances by stars like John Ritter, Harvey Keitel, and Melanie Griffith. The iconic theme music from the original series remained, cementing Alfred Hitchcock Presents as an indelible piece of Hitchcock’s legacy in television.

Awards and Honors

Alfred Hitchcock received many prestigious awards over his long and illustrious career. Some of his most notable accolades include:

Knighthood

In 1979, Hitchcock was knighted by Queen Elizabeth II for his contributions to the film industry. He became Sir Alfred Hitchcock KBE (Knight Commander of the Most Excellent Order of the British Empire). This was an incredibly prestigious honor and demonstrated Hitchcock’s status as one of Britain’s most accomplished filmmakers.

AFI Lifetime Achievement Award

In 1979, the American Film Institute presented Hitchcock with its Life Achievement Award. This award honored Hitchcock for his lifetime contributions to cinema. Some of his most influential works highlighted at the ceremony included The 39 StepsRebeccaShadow of a DoubtRear WindowVertigo, and Psycho.

Irving G. Thalberg Memorial Award

In 1968, Hitchcock won the Irving G. Thalberg Memorial Award at the Academy Awards. This honor recognized his consistent high-quality productions as well as his standing as one of the most influential filmmakers in history.

5 Nominations for Best Director

While Hitchcock never won the Best Director Oscar, he was nominated five times over the span of his career – for Rebecca (1940), Lifeboat (1944), Spellbound (1945), Rear Window (1954), and Psycho (1960). These nominations demonstrated the Academy’s recognition of his masterful direction.

Hitchcock’s numerous prestigious honors, including his knighthood, AFI Lifetime Achievement Award, Irving G. Thalberg Memorial Award, and Oscar nominations, cemented his place as one of the most important and influential filmmakers of the 20th century. His distinctive style and prolific output left an indelible mark on cinema.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Legacy

Alfred Hitchcock left an indelible mark on the film industry and popular culture through his pioneering contributions to the suspense and thriller genres. Though he began his career during the silent era, Hitchcock successfully transitioned to sound films and then color films, remaining a dominant force in cinema for over half a century.

Hitchcock is widely regarded as the Master of Suspense, having directed some of the most thrilling and suspenseful films of all time. He popularized many techniques which are now staples of the suspense genre, including the dramatic plot twist, the MacGuffin plot device, and killing off major characters unexpectedly. Hitchcock understood how to ratchet up tension and use the camera strategically to build suspense. He would often show the audience what dangers lay ahead for characters before the characters themselves knew, creating an underlying sense of dread.

The director was a master of manipulating the audience’s emotions and expectations. In many of his most famous films like Vertigo, Psycho, and Rear Window, Hitchcock crafted anxiety-inducing scenarios, memorable soundtracks, and shocking twists that left indelible impressions on viewers. Though some critics initially dismissed his work as lowbrow, he came to be widely praised for his technical mastery and ability to entertain massive audiences.

Hitchcock inspired generations of filmmakers with his pioneering use of camera angles, lighting, and editing to tell suspenseful visual stories. His work shaped the modern thriller genre and showed that suspense films could achieve both critical and commercial success. Hitchcock proved that audiences crave the adrenaline rush and primal excitement generated by well-crafted suspense, paving the way for decades of suspense and horror films to follow. The “Hitchcockian” style remains immediately recognizable and perennially influential.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Discussion

There are 0 comments.

```
Cinema

Maestrul suspansului: În interiorul carierei cinematografice palpitante a lui Alfred Hitchcock

Penelope H. Fritz

Alfred Hitchcock, maestrul suspansului, este o figură marcantă în domeniul povestirii cinematografice. Cu o înclinație pentru thrillerele psihologice și un stil regizoral unic care a captivat publicul din întreaga lume, contribuțiile lui Hitchcock la arta cinematografică au lăsat o amprentă de neșters asupra industriei. Vino alături de noi pentru a desluși geniul enigmatic al lui Alfred Hitchcock, pentru a explora operele sale iconice și pentru a pătrunde în complexitatea minții din spatele omului care a redefinit suspansul pe marele ecran.

Viața timpurie

Alfred Hitchcock

Alfred Joseph Hitchcock s-a născut la 13 august 1899 în Leytonstone, Londra, Anglia. A fost al doilea fiu și cel mai mic dintre cei trei copii ai lui William Hitchcock, un legumicultor și vânzătorul de fructe și legume, și ai soției sale Emma. Hitchcock a crescut în East End din Londra, care va influența mai târziu decorul multor filme ale sale, printre care The Lodger (1927) și The Man Who Knew Too Much (1934). Încă de la o vârstă fragedă, Hitchcock a fost fascinat de noile tehnologii și utilaje. Părinții săi erau catolici devotați, iar el a frecventat școli catolice cu internat, inclusiv Colegiul Sfântul Ignatie din Stamford Hill. În copilărie, lui Hitchcock îi plăcea să meargă la teatru și la cinema, apreciind în special operele lui Shakespeare și melodramele. Această expunere timpurie la teatru și la povestiri avea să modeleze restul carierei ilustre a lui Hitchcock.

Începuturi de carieră

Alfred Hitchcock și-a început cariera în industria cinematografică la Londra, în 1920. A început să lucreze ca designer de titluri de cărți de vizionare pentru filiala londoneză a ceea ce avea să devină Paramount Pictures. În 1922, a devenit asistent de regie, iar în 1925 a fost promovat la regie și a regizat primul său film, The Pleasure Garden.

Hitchcock a continuat să acumuleze experiență în regia filmelor mute britanice la sfârșitul anilor 1920. Unele dintre primele sale filme mute aclamate au fost The Lodger: A Story of the London Fog (1927), Blackmail (1929) și Juno and the Paycock (1930). A devenit cunoscut pentru stilul său de suspans chiar și în aceste filme de început.

În perioada în care a fost director artistic, Hitchcock și-a perfecționat abilitățile de povestitor vizual. Această experiență în ceea ce privește elementele vizuale ale cinematografiei a influențat puternic stilul său distinctiv de regie de mai târziu. Deși filmele sale britanice nu au fost mari succese comerciale, ele au atras aprecierea criticilor și atenția Hollywood-ului.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Filme mute

Cariera de regizor a lui Alfred Hitchcock a început în epoca filmelor mute din anii 1920. Primele sale câteva filme nu au avut succes, dar în 1926 a avut un succes răsunător cu The Lodger: A Story of the London Fog. Acesta a fost primul film cu adevărat “hitchcockian”, stabilind multe dintre temele și înfloriturile stilistice care îi vor defini opera.

The Lodger a prezentat un protagonist misterios și carismatic și temele identității greșite și a acuzațiilor nedrepte. Din punct de vedere vizual, Hitchcock a folosit un stil expresionist cu iluminare amenințătoare și o cameră de filmat claustrofobă pentru a crea suspans și neliniște. Filmul a fost un succes major de critică și comercial în Marea Britanie, consolidând reputația lui Hitchcock.

Ultimul film mut al lui Hitchcock a fost Chantaj (1929), care a fost filmat inițial ca film mut, dar adaptat în timpul producției pentru a avea sunet. Chantaj este considerat unul dintre cele mai bune filme mute ale lui Hitchcock, cu decoruri coregrafiate cu măiestrie și utilizarea inovatoare a sunetului pentru a spori tensiunea. Scena de urmărire culminantă a filmului la British Museum a fost o secvență de pionierat în utilizarea sunetului.

Aceste filme mute timpurii au pus în evidență talentele în plină dezvoltare ale lui Hitchcock și multe dintre temele și tehnicile care aveau să-l transforme în legendarul “Maestru al suspansului”. Deși va continua să realizeze filme cu sunet, Hitchcock și-a păstrat stilul său vizual distinct pe tot parcursul carierei sale.

Mutarea la Hollywood

Alfred Hitchcock s-a mutat din Anglia la Hollywood în 1939, după ce a semnat un contract cu producătorul american David O. Selznick. Acest lucru a marcat un punct de cotitură major în cariera lui Hitchcock, deoarece i-a oferit acces la bugete mai mari, la actori de profil înalt și la resursele sistemului de studiouri de la Hollywood.

Hitchcock se afirmase deja în Marea Britanie ca regizor inovator cu filme precum The 39 Steps, The Lady Vanishes și The Man Who Knew Too Much. Selznick l-a adus pe Hitchcock la Hollywood pentru a regiza melodrama gotică Rebecca, bazată pe romanul lui Daphne du Maurier. Rebecca a sfârșit prin a câștiga Premiul Oscar pentru cel mai bun film în 1940, consolidând reputația lui Hitchcock în America și lansând cariera sa emblematică la Hollywood.

Semnarea cu Selznick i-a oferit lui Hitchcock mai multă libertate creativă și control decât în Anglia. A putut să aibă o echipă consistentă și să lucreze în stilul său caracteristic, folosind tehnici precum dolly zoom și un storyboard meticulos. Selznick a contribuit la creșterea profilului lui Hitchcock la Hollywood și l-a promovat în mod abil ca regizor de marcă. Deși Hitchcock a considerat mai târziu că supravegherea lui Selznick era restrictivă, parteneriatul lor a dus la realizarea unor filme clasice precum Rebecca, Spellbound și Notorious în anii 1940.

Mutarea la Hollywood i-a permis lui Hitchcock să ajungă la un public mult mai larg și să lucreze cu vedete celebre precum Ingrid Bergman, Grace Kelly, Cary Grant și James Stewart. A fost începutul celei mai aclamate de critici și emblematice perioade a lui Hitchcock, în care a regizat filme de suspans de referință precum Rear Window, Vertigo, North by Northwest, Psycho și The Birds. Fără mutarea la Hollywood, facilitată de înțelegerea cu Selznick, Alfred Hitchcock poate că nu ar fi devenit cunoscut drept “Maestrul suspansului”.

Filme majore de la Hollywood

Alfred Hitchcock a regizat multe filme influente și aclamate de critică în perioada în care a lucrat la Hollywood. Unele dintre cele mai notabile lucrări ale sale din această perioadă includ:

Rebecca (1940)

Rebecca a fost primul film american al lui Hitchcock și singurul său film câștigător al premiului pentru cel mai bun film. Este un thriller psihologic adaptat după romanul cu același nume al lui Daphne du Maurier. Filmul îi are în rolurile principale pe Laurence Olivier și Joan Fontaine în rolul unui cuplu căsătorit care trăiește în umbra fostei soții decedate a soțului, Rebecca. Hitchcock folosește elemente de suspans și mister în timp ce noua soție încearcă să descopere secrete despre Rebecca.

Fereastra din spate (1954)

Fereastra din spate este considerat una dintre capodoperele lui Hitchcock. Thrillerul de suspans îl are ca protagonist pe James Stewart în rolul unui fotograf care este țintuit în apartamentul său după ce și-a rupt piciorul. Din plictiseală, el începe să-și urmărească vecinii prin fereastra din spate și devine convins că unul dintre ei a comis o crimă. Filmul a fost un pionier în utilizarea voyeurismului și a narațiunilor restrânse în cinematografie.

Psycho (1960)

Psycho este cel mai faimos și mai influent film al lui Hitchcock. Acesta a stabilit un nou nivel de acceptabilitate pentru violență și comportament deviant în filmele americane. Filmul o urmărește pe Marion Crane (Janet Leigh), o femeie care fuge după ce a furat bani de la angajatorul ei. Ea se cazează la motelul izolat Bates Motel, condus de Norman Bates (Anthony Perkins) și de mama sa dominatoare. Filmul prezintă una dintre cele mai faimoase scene din cinematografie – uciderea șocantă a lui Marion Crane la duș.

Teme comune

Filmele lui Alfred Hitchcock sunt cunoscute pentru suspansul pe care îl generează și pentru faptul că țin publicul pe marginea scaunelor. El a fost un maestru în a crea tensiune și în a-i face pe spectatori să se simtă neliniștiți de ceea ce s-ar putea întâmpla în continuare.

Unul dintre cele mai comune instrumente ale lui Hitchcock pentru a crea suspans a fost “teoria bombei”. Aceasta presupunea oferirea către public a unor informații pe care personajele nu le au, ceea ce îl făcea pe spectator să fie neliniștit de soarta personajului. De exemplu, în Sabotaj, Hitchcock arată publicului o bombă ascunsă într-un pachet înainte ca acesta să fie înmânat curierului neștiutor. Publicul așteaptă apoi în suspans pentru a vedea dacă bomba va exploda.

De asemenea, Hitchcock se juca frecvent cu temerile primare în filmele sale de suspans. În “Păsările”, a exploatat frica universală a naturii care se întoarce împotriva umanității. Psycho a speriat în mod notoriu publicul cu vulnerabilitatea pe care o simt oamenii în timp ce fac duș. Vertigo a construit suspansul în jurul fricii de înălțime și de cădere.

Voyeurismul este o altă temă majoră în opera lui Hitchcock. El a încadrat adesea cadrele din perspectiva cuiva care privește desfășurarea scenei. Fereastra din spate este exemplul suprem, cu protagonistul blocat în apartamentul său, spionându-și vecinii. Dar multe alte filme ale lui Hitchcock au elemente voyeuriste, cum ar fi faimoasa scenă a dușului din Psycho, filmată din afara dușului. Hitchcock invită spectatorii să fie voyeuri care asistă la evenimentele de pe ecran.

Construind tensiunea în jurul unor temeri universale și încurajând voyeurismul publicului, Hitchcock a fost un pionier al noilor tehnici de generare a suspansului și anxietății în film. Influența sa este încă resimțită în munca regizorilor moderni de suspans și horror. Hitchcock a demonstrat că suspansul poate fi la fel de captivant, dacă nu chiar mai mult, decât violența și sângele explicit.

Stil de regie

Alfred Hitchcock și-a creat filmele cu tușe regizorale unice și ușor de recunoscut. Două dintre cele mai faimoase mărci ale sale au fost aparițiile sale cameo în propriile filme și măiestria sa în utilizarea cinematografiei și a camerei de filmat pentru a crea suspans.

Hitchcock a făcut apariții cameo în 39 dintre cele 52 de filme majore care au supraviețuit. El se introducea pentru scurt timp într-o scenă, trecând adesea pe fundal. A făcut acest lucru în mod intenționat, ca pe ceva amuzant pentru public, transformându-l într-un semn distinctiv al operei sale. Cameo-urile sale erau subtile, dar creative, incluzând apariții ca un corp plutind în ocean, o reclamă foto înainte și după și o semnătură pe un document.

Hitchcock a fost un pionier al tehnicilor cinematografice pentru a maximiza suspansul și tensiunea. A folosit unghiuri de filmare inovatoare, prim-planuri, cadre de urmărire și montaj pentru a ghida emoțiile și psihologia publicului. De exemplu, el urmărea camera de-a lungul pereților și marginilor pentru a crea o tensiune claustrofobă. Sau folosea efectul de zoom dolly pentru a crea vertij și neliniște. Hitchcock vedea cinematografia ca pe o modalitate de a se juca cu mintea publicului și de a obține reacțiile dorite. Măiestria sa tehnică și ingeniozitatea poveștilor vizuale au fost esențiale în crearea stărilor de suspans pentru care filmele sale au devenit renumite.

Serie TV

În 1955, Alfred Hitchcock a început să producă și, ocazional, să regizeze un serial TV antologic de suspans numit Alfred Hitchcock Presents. Serialul conținea drame, thrillere și mistere, adesea cu un final cu răsturnare de situație. Hitchcock apărea la începutul fiecărui episod pentru a pregăti povestea în stilul său distinctiv și glumeț.

Alfred Hitchcock Presents a fost difuzat timp de 10 sezoane, devenind unul dintre cele mai populare show-uri din anii 1950 și 1960. Peste 350 de episoade au fost difuzate în timpul difuzării emisiunii. Deși Hitchcock a regizat el însuși doar 17 episoade, introducerile și producția sa au înălțat serialul. Mulți actori cunoscuți au apărut în emisiune la începutul carierei lor, printre care Robert Redford, Steve McQueen și Peter Falk. Serialul i-a adus lui Hitchcock o stea pe Hollywood Walk of Fame.

În 1985, NBC a reînviat serialul sub numele de The Alfred Hitchcock Presents, coprodus de succesiunea lui Hitchcock. Deși a avut mai puțin succes decât originalul, reluarea a fost difuzată timp de patru sezoane și a avut ca invitați vedete precum John Ritter, Harvey Keitel și Melanie Griffith. Tema muzicală iconică din serialul original a rămas, consolidând Alfred Hitchcock Presents ca o piesă de neșters a moștenirii lui Hitchcock în televiziune.

Premii și onoruri

Alfred Hitchcock a primit numeroase premii prestigioase de-a lungul lungii și ilustrei sale cariere. Unele dintre cele mai notabile distincții ale sale includ:

Cavaleria

În 1979, Hitchcock a fost făcut cavaler de către regina Elisabeta a II-a pentru contribuția sa la industria cinematografică. El a devenit Sir Alfred Hitchcock KBE (Cavaler Comandor al celui mai excelent Ordin al Imperiului Britanic). Aceasta a fost o onoare incredibil de prestigioasă și a demonstrat statutul lui Hitchcock ca fiind unul dintre cei mai realizați cineaști britanici.

Premiul AFI pentru întreaga carieră

În 1979, Institutul American de Film i-a acordat lui Hitchcock Premiul pentru întreaga carieră. Acest premiu l-a onorat pe Hitchcock pentru contribuția sa de o viață la cinematografie. Unele dintre cele mai influente lucrări ale sale evidențiate în cadrul ceremoniei au inclus The 39 StepsRebeccaShadow of a DoubtRear WindowVertigo, și Psycho.

Premiul Memorial Irving G. Thalberg

În 1968, Hitchcock a primit premiul Irving G. Thalberg la Premiile Oscar. Acest premiu recunoștea producțiile sale de o calitate constantă, precum și poziția sa de unul dintre cei mai influenți cineaști din istorie.

5 nominalizări pentru cel mai bun regizor

Deși Hitchcock nu a câștigat niciodată Oscarul pentru cel mai bun regizor, a fost nominalizat de cinci ori de-a lungul carierei sale – pentru Rebecca (1940), Lifeboat (1944), Spellbound (1945), Rear Window (1954), și Psycho (1960). Aceste nominalizări au demonstrat recunoașterea Academiei pentru regia sa magistrală.

Numeroasele distincții prestigioase primite de Hitchcock, inclusiv titlul de cavaler, premiul AFI Lifetime Achievement Award, Irving G. Thalberg Memorial Award și nominalizările la premiile Oscar, i-au consolidat poziția de unul dintre cei mai importanți și influenți cineaști ai secolului XX. Stilul său distinctiv și producția prolifică au lăsat o amprentă de neșters asupra cinematografiei.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Moștenirea

Alfred Hitchcock a lăsat o amprentă de neșters asupra industriei cinematografice și a culturii populare prin contribuțiile sale de pionierat la genurile suspans și thriller. Deși și-a început cariera în epoca mută, Hitchcock a trecut cu succes la filmele sonore și apoi la filmele color, rămânând o forță dominantă în cinematografie timp de peste o jumătate de secol.

Hitchcock este considerat maestrul suspansului, realizând unele dintre cele mai palpitante și pline de suspans filme din toate timpurile. El a popularizat multe tehnici care sunt acum elemente de bază ale genului de suspans, inclusiv răsturnarea dramatică a intrigii, dispozitivul MacGuffin și uciderea neașteptată a personajelor principale. Hitchcock a înțeles cum să crească tensiunea și să folosească strategic camera de filmat pentru a crea suspans. De multe ori, el arăta publicului ce pericole le așteaptă pe personaje înainte ca acestea să știe, creând un sentiment de teamă.

Regizorul a fost un maestru în manipularea emoțiilor și așteptărilor publicului. În multe dintre cele mai faimoase filme ale sale, cum ar fi Vertigo, Psycho și Rear Window, Hitchcock a creat scenarii care induc anxietate, coloane sonore memorabile și răsturnări de situație șocante care au lăsat impresii de neșters asupra spectatorilor. Deși unii critici i-au respins inițial opera ca fiind de joasă speță, el a ajuns să fie lăudat pe scară largă pentru măiestria sa tehnică și pentru capacitatea de a distra publicul masiv.

Hitchcock a inspirat generații întregi de cineaști prin utilizarea inovatoare a unghiurilor de filmare, a luminii și a montajului pentru a spune povești vizuale pline de suspans. Munca sa a modelat genul modern de thriller și a arătat că filmele de suspans pot avea succes atât de critică, cât și comercial. Hitchcock a demonstrat că publicul tânjește după adrenalina și emoția primară generate de un suspans bine realizat, deschizând calea pentru decenii de filme de suspans și de groază care au urmat. Stilul “hitchcockian” rămâne imediat recognoscibil și veșnic influent.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Discussion

There are 0 comments.

```
Cineastas

O Mestre do Suspense: por dentro da emocionante carreira cinematográfica de Alfred Hitchcock

Penelope H. Fritz

Alfred Hitchcock, o mestre do suspense, é uma figura imponente no domínio da narrativa cinematográfica. Com uma queda para os thrillers psicológicos e um estilo de realização único que cativou audiências em todo o mundo, as contribuições de Hitchcock para a arte cinematográfica deixaram uma marca indelével na indústria. Junte-se a nós para desvendar o génio enigmático de Alfred Hitchcock, explorar as suas obras icónicas e mergulhar nos meandros da mente por detrás do homem que redefiniu o suspense no grande ecrã.

Início da vida

Alfred Hitchcock

Alfred Joseph Hitchcock nasceu a 13 de agosto de 1899 em Leytonstone, Londres, Inglaterra. Era o segundo filho e o mais novo dos três filhos de William Hitchcock, um verdureiro e avicultor, e da sua mulher Emma. Hitchcock cresceu no East End de Londres, que mais tarde influenciaria o cenário de muitos dos seus filmes, incluindo The Lodger (1927) e The Man Who Knew Too Much (1934). Desde tenra idade, Hitchcock ficou fascinado pelas novas tecnologias e maquinaria. Os seus pais eram católicos devotos e ele frequentou internatos católicos, incluindo o St. Ignatius’ College em Stamford Hill. Em criança, Hitchcock adorava ir ao teatro e ao cinema, apreciando especialmente as obras de Shakespeare e os melodramas. Esta exposição precoce ao drama e à narração de histórias moldaria o resto da ilustre carreira de Hitchcock.

Início de carreira

Alfred Hitchcock começou a trabalhar na indústria cinematográfica em Londres, em 1920. Começou a trabalhar como desenhador de cartões de título para a filial londrina do que viria a ser a Paramount Pictures. Em 1922, tornou-se assistente de realização e, em 1925, foi promovido a realizador principal e dirigiu o seu primeiro filme, The Pleasure Garden.

Hitchcock continuou a ganhar experiência na realização de filmes mudos britânicos durante o final da década de 1920. Alguns dos seus primeiros filmes mudos aclamados foram The Lodger: A Story of the London Fog (1927), Blackmail (1929) e Juno and the Paycock (1930). Tornou-se conhecido pelo seu estilo de suspense mesmo nestes primeiros filmes.

Durante o tempo em que trabalhou como diretor artístico, Hitchcock aperfeiçoou as suas capacidades de contar histórias visuais. Esta experiência nos elementos visuais do cinema influenciou fortemente o seu estilo de realização distinto mais tarde. Embora os seus filmes britânicos não tenham sido grandes êxitos comerciais, atraíram a aclamação da crítica e a atenção de Hollywood.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Filmes silenciosos

A carreira de realizador de Alfred Hitchcock começou na era do cinema mudo da década de 1920. Os seus primeiros filmes não foram bem sucedidos, mas em 1926 teve a sua estreia com The Lodger: Uma História do Nevoeiro de Londres. Este foi o primeiro filme verdadeiramente “Hitchcockiano”, estabelecendo muitos dos temas e floreios estilísticos que definiriam o seu trabalho.

The Lodger apresenta um protagonista misterioso e carismático e temas de identidade trocada e acusação injusta. Visualmente, Hitchcock usou um estilo expressionista com iluminação sinistra e trabalho de câmara claustrofóbico para criar suspense e inquietação. O filme foi um grande sucesso de crítica e comercial na Grã-Bretanha, consolidando a reputação de Hitchcock.

O último filme mudo de Hitchcock foi Chantagem  (1929), que foi originalmente filmado como mudo, mas adaptado durante a produção para ter som. Chantagem  é considerado um dos melhores trabalhos mudos de Hitchcock, com cenários habilmente coreografados e uso inovador do som para aumentar a tensão. A cena de perseguição climática do filme no Museu Britânico foi uma sequência pioneira no uso do som.

Estes primeiros filmes mudos mostraram os talentos emergentes de Hitchcock e muitos dos temas e técnicas que fariam dele o lendário “Mestre do Suspense”. Embora viesse a fazer filmes com som, Hitchcock manteve o seu estilo distintamente visual ao longo da sua carreira.

Mudança para Hollywood

Alfred Hitchcock mudou-se de Inglaterra para Hollywood em 1939, depois de assinar um contrato com o produtor americano David O. Selznick. Isto marcou um ponto de viragem importante na carreira de Hitchcock, pois deu-lhe acesso a orçamentos maiores, actores de alto nível e os recursos do sistema de estúdios de Hollywood.

Hitchcock já se tinha estabelecido na Grã-Bretanha como um realizador inovador com filmes como The 39 Steps, The Lady Vanishes e The Man Who Knew Too Much. Selznick trouxe Hitchcock para Hollywood para dirigir o melodrama gótico Rebecca, baseado no romance de Daphne du Maurier. Rebecca acabou por ganhar o Óscar de Melhor Filme em 1940, cimentando a reputação de Hitchcock na América e lançando a sua icónica carreira em Hollywood.

A assinatura com Selznick deu a Hitchcock mais liberdade criativa e controlo do que tinha em Inglaterra. Ele pôde ter uma equipa consistente e trabalhar com o seu estilo caraterístico, usando técnicas como o zoom dolly e um storyboard meticuloso. Selznick ajudou a elevar o perfil de Hitchcock em Hollywood e, com astúcia, comercializou-o como um realizador de marca. Embora Hitchcock mais tarde tenha considerado a supervisão de Selznick restritiva, a parceria resultou em clássicos como Rebecca, Spellbound e Notorious na década de 1940.

A mudança para Hollywood permitiu a Hitchcock chegar a um público muito mais vasto e trabalhar com estrelas famosas como Ingrid Bergman, Grace Kelly, Cary Grant e James Stewart. Foi o início do período mais aclamado pela crítica e icónico de Hitchcock, em que realizou filmes de suspense marcantes como Janela indiscreta, Vertigo, North by Northwest, Psycho e The Birds. Sem a mudança para Hollywood, facilitada pelo seu acordo com Selznick, Alfred Hitchcock poderia não ter ficado conhecido como o “Mestre do Suspense”.

Principais filmes de Hollywood

Alfred Hitchcock realizou muitos filmes influentes e aclamados pela crítica durante o tempo em que trabalhou em Hollywood. Algumas das suas obras mais notáveis deste período incluem:

Rebecca (1940)

Rebecca foi o primeiro filme americano de Hitchcock e o seu único vencedor do prémio de Melhor Filme. É um thriller psicológico adaptado do romance homónimo de Daphne du Maurier. O filme é protagonizado por Laurence Olivier e Joan Fontaine como um casal que vive na sombra da falecida ex-mulher do marido, Rebecca. Hitchcock emprega elementos de suspense e mistério enquanto a nova esposa tenta descobrir segredos sobre Rebecca.

Janela Indiscreta (1954)

Janela Indiscreta é considerado uma das obras-primas de Hitchcock. O thriller de suspense é protagonizado por James Stewart, que interpreta um fotógrafo confinado ao seu apartamento depois de partir uma perna. Por tédio, ele começa a observar seus vizinhos pela janela traseira e se convence de que um deles cometeu um assassinato. O filme foi pioneiro no uso do voyeurismo e de narrativas restritas no cinema.

Psicose (1960)

Psycho é o filme mais famoso e influente de Hitchcock. Estabeleceu um novo nível de aceitação da violência e do comportamento desviante nos filmes americanos. O filme segue Marion Crane (Janet Leigh), uma mulher que foge depois de ter roubado dinheiro ao seu patrão. Ela se hospeda no isolado Bates Motel, dirigido por Norman Bates (Anthony Perkins) e sua mãe dominadora. O filme apresenta uma das cenas mais famosas do cinema – o chocante assassinato de Marion Crane no duche.

Temas comuns

Os filmes de Alfred Hitchcock são conhecidos por gerarem suspense e manterem o público à beira dos seus lugares. Ele era um mestre em criar tensão e fazer com que os espectadores se sentissem inquietos com o que poderia acontecer a seguir.

Uma das ferramentas mais comuns de Hitchcock para criar suspense era a “teoria da bomba”. Esta envolve dar ao público informações que as personagens não têm, deixando o espetador ansioso pelo destino da personagem. Por exemplo, em Sabotagem, Hitchcock mostra ao público uma bomba escondida num pacote antes de este ser entregue ao mensageiro desprevenido. O público espera em suspense para ver se a bomba vai explodir.

Hitchcock também jogou frequentemente com medos primordiais nos seus filmes de suspense. Em Os Pássaros, explorou o medo universal de a natureza se virar contra a humanidade. Psycho assustou notoriamente o público com a vulnerabilidade que as pessoas sentem quando tomam duche. Vertigo construiu o suspense em torno do medo das alturas e das quedas.

O voyeurismo é outro tema importante na obra de Hitchcock. É frequente enquadrar planos na perspetiva de alguém que observa o desenrolar da cena. Janela Indiscreta é o exemplo máximo, com o protagonista preso no seu apartamento a espiar os vizinhos. Mas muitos outros filmes de Hitchcock têm elementos voyeuristas, como a famosa cena do duche de Psicose, filmada do exterior do chuveiro. Hitchcock convida o público a ser voyeur, testemunhando os acontecimentos no ecrã.

Ao criar tensão em torno de medos universais e ao encorajar o voyeurismo do público, Hitchcock foi pioneiro em novas técnicas para gerar suspense e ansiedade no cinema. A sua influência ainda se faz sentir no trabalho dos realizadores modernos de suspense e terror. Hitchcock provou que o suspense pode ser tão ou mais emocionante do que o sangue e a violência explícitos.

Estilo de direção

Alfred Hitchcock criou os seus filmes com toques de realização únicos e reconhecíveis. Duas das suas marcas registadas mais famosas foram as participações especiais nos seus próprios filmes e o seu domínio da cinematografia e do trabalho de câmara para criar suspense.

Hitchcock fez aparições em 39 dos seus 52 filmes principais que sobreviveram. Inseriu-se brevemente numa cena, muitas vezes passando em segundo plano. Fazia-o intencionalmente como algo divertido para o público detetar, transformando-o numa marca de assinatura do seu trabalho. Os seus cameos eram subtis mas criativos, incluindo aparições como um corpo a flutuar no oceano, um anúncio fotográfico antes e depois e uma assinatura num documento.

Hitchcock foi um pioneiro em técnicas cinematográficas para maximizar o suspense e a tensão. Utilizou ângulos de câmara inovadores, grandes planos, planos de seguimento e edição para guiar as emoções e a psicologia do público. Por exemplo, seguia a câmara ao longo de paredes e cantos para criar uma tensão claustrofóbica. Ou usava o efeito de zoom dolly para criar vertigem e inquietação. Hitchcock via a cinematografia como uma forma de brincar com a mente do público e provocar as reacções desejadas. A sua mestria técnica e a sua inteligente narrativa visual foram fundamentais para criar o clima de suspense pelo qual os seus filmes se tornaram famosos.

Série de TV

Em 1955, Alfred Hitchcock começou a produzir e, ocasionalmente, a realizar uma série televisiva de antologia de suspense chamada Alfred Hitchcock Presents. A série apresentava dramas, thrillers e mistérios, muitas vezes com um final inesperado. Hitchcock aparecia no início de cada episódio para apresentar a história no seu estilo distinto e divertido.

Alfred Hitchcock Presents foi exibido durante 10 temporadas, tornando-se um dos programas mais populares das décadas de 1950 e 1960. Mais de 350 episódios foram para o ar durante a sua duração. Embora Hitchcock tenha realizado apenas 17 episódios, as suas apresentações e produção elevaram a série. Muitos actores conhecidos apareceram no programa no início das suas carreiras, incluindo Robert Redford, Steve McQueen e Peter Falk. A série rendeu a Hitchcock uma estrela no Passeio da Fama de Hollywood.

Em 1985, a NBC reviveu a série como The Alfred Hitchcock Presents, co-produzida pelo espólio de Hitchcock. Embora menos bem sucedida do que a original, a série teve quatro temporadas e contou com a participação de estrelas como John Ritter, Harvey Keitel e Melanie Griffith. A icónica música tema da série original manteve-se, consolidando Alfred Hitchcock Presents como uma peça indelével do legado de Hitchcock na televisão.

Prémios e distinções

Alfred Hitchcock recebeu muitos prémios de prestígio ao longo da sua longa e ilustre carreira. Alguns dos seus prémios mais notáveis incluem:

Cavalheirismo

Em 1979, Hitchcock foi nomeado cavaleiro pela Rainha Isabel II pelas suas contribuições para a indústria cinematográfica. Tornou-se Sir Alfred Hitchcock KBE (Cavaleiro Comandante da Mais Excelente Ordem do Império Britânico). Esta foi uma honra incrivelmente prestigiante e demonstrou o estatuto de Hitchcock como um dos cineastas britânicos mais bem sucedidos.

Prémio AFI Lifetime Achievement

Em 1979, o American Film Institute atribuiu a Hitchcock o prémio Life Achievement Award. Este prémio homenageou Hitchcock pelas suas contribuições para o cinema ao longo da vida. Algumas das suas obras mais influentes destacadas na cerimónia incluíram Os 39 DegrausRebeccaSombra de uma DúvidaJanela TraseiraVertigo, e Psycho.

Prémio Memorial Irving G. Thalberg

Em 1968, Hitchcock recebeu o Prémio Memorial Irving G. Thalberg nos Prémios da Academia. Esta honra reconheceu as suas produções consistentes e de alta qualidade, bem como a sua posição como um dos cineastas mais influentes da história.

5 Nomeações para Melhor Realizador

Embora Hitchcock nunca tenha ganho o Óscar de Melhor Realizador, foi nomeado cinco vezes ao longo da sua carreira – por Rebecca (1940), Lifeboat (1944), Spellbound (1945), Rear Window (1954), e Psycho (1960). Essas indicações demonstraram o reconhecimento da Academia à sua direção magistral.

As inúmeras distinções de prestígio de Hitchcock, incluindo o título de cavaleiro, o AFI Lifetime Achievement Award, o Irving G. Thalberg Memorial Award e as nomeações para os Óscares, consolidaram o seu lugar como um dos mais importantes e influentes cineastas do século XX. O seu estilo distinto e a sua produção prolífica deixaram uma marca indelével no cinema.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Legado

Alfred Hitchcock deixou uma marca indelével na indústria cinematográfica e na cultura popular através das suas contribuições pioneiras para os géneros de suspense e thriller. Embora tenha iniciado a sua carreira durante a era do cinema mudo, Hitchcock transitou com sucesso para os filmes sonoros e depois para os filmes a cores, permanecendo uma força dominante no cinema durante mais de meio século.

Hitchcock é amplamente considerado como o Mestre do Suspense, tendo realizado alguns dos filmes mais emocionantes e cheios de suspense de todos os tempos. Popularizou muitas técnicas que hoje em dia são fundamentais no género de suspense, incluindo a reviravolta dramática no enredo, o dispositivo de enredo MacGuffin e a morte inesperada de personagens importantes. Hitchcock sabia como aumentar a tensão e usar a câmara estrategicamente para criar suspense. Muitas vezes, mostrava ao público os perigos que as personagens enfrentavam antes de as próprias personagens o saberem, criando uma sensação de pavor subjacente.

O realizador era um mestre na manipulação das emoções e expectativas do público. Em muitos dos seus filmes mais famosos, como Vertigo, Psicose e Janela Indiscreta, Hitchcock criou cenários que induziam a ansiedade, bandas sonoras memoráveis e reviravoltas chocantes que deixaram impressões indeléveis nos espectadores. Apesar de alguns críticos terem inicialmente considerado o seu trabalho pouco intelectual, acabou por ser amplamente elogiado pela sua mestria técnica e capacidade de entreter grandes audiências.

Hitchcock inspirou gerações de cineastas com o seu uso pioneiro de ângulos de câmara, iluminação e edição para contar histórias visuais de suspense. O seu trabalho moldou o género moderno do thriller e mostrou que os filmes de suspense podiam alcançar tanto sucesso de crítica como comercial. Hitchcock provou que o público deseja a adrenalina e a excitação primordial geradas por um suspense bem elaborado, abrindo caminho para décadas de filmes de suspense e terror que se seguiram. O estilo “Hitchcockiano” continua a ser imediatamente reconhecível e sempre influente.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Discussion

There are 0 comments.

```
Cineastas

O mestre do suspense: por dentro da emocionante carreira cinematográfica de Alfred Hitchcock

Penelope H. Fritz

Alfred Hitchcock, o mestre do suspense, é uma figura imponente no reino da narrativa cinematográfica. Com uma inclinação para thrillers psicológicos e um estilo de direção único que cativou o público em todo o mundo, as contribuições de Hitchcock para a arte do cinema deixaram uma marca indelével no setor. Junte-se a nós para desvendar o gênio enigmático de Alfred Hitchcock, explorar suas obras icônicas e mergulhar nas complexidades da mente por trás do homem que redefiniu o suspense nas telas de cinema.

Início da vida

Alfred Hitchcock

Alfred Joseph Hitchcock nasceu em 13 de agosto de 1899 em Leytonstone, Londres, Inglaterra. Ele era o segundo filho e o mais novo dos três filhos de William Hitchcock, um verdureiro e avicultor, e sua esposa Emma. Hitchcock cresceu no East End de Londres, que mais tarde influenciaria o cenário de muitos de seus filmes, incluindo The Lodger (1927) e The Man Who Knew Too Much (1934). Desde muito jovem, Hitchcock era fascinado por novas tecnologias e maquinário. Seus pais eram católicos devotos e ele estudou em colégios internos católicos, incluindo o St. Ignatius’ College em Stamford Hill. Quando criança, Hitchcock adorava ir ao teatro e ao cinema, apreciando especialmente as obras de Shakespeare e os melodramas. Essa exposição precoce ao drama e à narração de histórias moldaria o restante da ilustre carreira de Hitchcock.

Início de carreira

Alfred Hitchcock teve seu início na indústria cinematográfica em Londres, em 1920. Ele começou a trabalhar como designer de cartões de título para a filial londrina do que viria a ser a Paramount Pictures. Em 1922, tornou-se assistente de direção e, em 1925, foi promovido a diretor pleno e dirigiu seu primeiro filme, The Pleasure Garden.

Hitchcock continuou a ganhar experiência na direção de filmes mudos britânicos no final da década de 1920. Alguns de seus primeiros filmes mudos aclamados foram The Lodger: A Story of the London Fog (1927), Blackmail (1929) e Juno and the Paycock (1930). Ele ficou conhecido por seu estilo de suspense mesmo nesses primeiros filmes.

Durante o período em que trabalhou como diretor de arte, Hitchcock aprimorou suas habilidades em contar histórias visuais. Essa experiência nos elementos visuais da produção cinematográfica influenciou fortemente seu estilo distinto de direção mais tarde. Embora seus filmes britânicos não tenham sido grandes sucessos comerciais, eles atraíram a aclamação da crítica e a atenção de Hollywood.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Filmes silenciosos

A carreira de diretor de Alfred Hitchcock começou na era do cinema mudo da década de 1920. Seus primeiros filmes não foram bem-sucedidos, mas em 1926 ele teve seu grande avanço com The Lodger: A Story of the London Fog. Esse foi o primeiro filme verdadeiramente “hitchcockiano”, estabelecendo muitos dos temas e floreios estilísticos que definiriam seu trabalho.

The Lodger apresentou um protagonista misterioso e carismático e temas de identidade equivocada e acusação injusta. Visualmente, Hitchcock usou um estilo expressionista com iluminação sinistra e trabalho de câmera claustrofóbico para criar suspense e inquietação. O filme foi um grande sucesso comercial e de crítica na Grã-Bretanha, consolidando a reputação de Hitchcock.

O último filme mudo de Hitchcock foi Blackmail (1929), que foi originalmente filmado como mudo, mas adaptado durante a produção para ter som. Blackmail é considerado um dos melhores trabalhos mudos de Hitchcock, com cenários habilmente coreografados e uso inovador do som para aumentar a tensão. A cena de perseguição climática do filme no Museu Britânico foi uma sequência pioneira no uso do som.

Esses primeiros filmes mudos mostraram os talentos crescentes de Hitchcock e muitos dos temas e técnicas que o tornariam o lendário “Mestre do Suspense”. Embora viesse a fazer filmes com som, Hitchcock manteve seu estilo nitidamente visual ao longo de sua carreira.

Mudança para Hollywood

Alfred Hitchcock mudou-se da Inglaterra para Hollywood em 1939, depois de assinar um contrato com o produtor americano David O. Selznick. Isso marcou um importante ponto de virada na carreira de Hitchcock, pois lhe deu acesso a orçamentos maiores, atores de alto nível e recursos do sistema de estúdios de Hollywood.

Hitchcock já havia se estabelecido na Grã-Bretanha como um diretor inovador com filmes como The 39 Steps (Os 39 degraus), The Lady Vanishes (A dama desaparece) e The Man Who Knew Too Much (O homem que sabia demais). Selznick trouxe Hitchcock para Hollywood para dirigir o melodrama gótico Rebecca, baseado no romance de Daphne du Maurier. Rebecca acabou ganhando o Oscar de Melhor Filme em 1940, consolidando a reputação de Hitchcock nos Estados Unidos e lançando sua icônica carreira em Hollywood.

A assinatura com Selznick deu a Hitchcock mais liberdade criativa e controle do que tinha na Inglaterra. Ele pôde ter uma equipe consistente e trabalhar com seu estilo característico, usando técnicas como o zoom dolly e um storyboard meticuloso. Selznick ajudou a elevar o perfil de Hitchcock em Hollywood e, com astúcia, o comercializou como um diretor de marca. Embora Hitchcock mais tarde tenha considerado a supervisão de Selznick restritiva, sua parceria resultou em clássicos como Rebecca, Spellbound e Notorious na década de 1940.

A mudança para Hollywood permitiu que Hitchcock atingisse um público muito maior e trabalhasse com astros famosos como Ingrid Bergman, Grace Kelly, Cary Grant e James Stewart. Foi o início do período mais aclamado pela crítica e icônico de Hitchcock, no qual ele dirigiu filmes de suspense marcantes como Janela Indiscreta, Vertigo, North by Northwest, Psicose e Os Pássaros. Sem a mudança para Hollywood, facilitada por seu acordo com Selznick, Alfred Hitchcock talvez não tivesse se tornado conhecido como o “Mestre do Suspense”.

Principais filmes de Hollywood

Alfred Hitchcock dirigiu muitos filmes influentes e aclamados pela crítica durante seu período de trabalho em Hollywood. Alguns de seus trabalhos mais notáveis desse período incluem:

Rebecca (1940)

Rebecca foi o primeiro filme americano de Hitchcock e seu único vencedor do prêmio de Melhor Filme. É um thriller psicológico adaptado do romance homônimo de Daphne du Maurier. O filme é estrelado por Laurence Olivier e Joan Fontaine como um casal que vive à sombra da falecida ex-esposa do marido, Rebecca. Hitchcock emprega elementos de suspense e mistério enquanto a nova esposa tenta descobrir segredos sobre Rebecca.

Janela Indiscreta (1954)

Janela Indiscreta é considerado uma das obras-primas de Hitchcock. O thriller de suspense é estrelado por James Stewart, que interpreta um fotógrafo confinado em seu apartamento após quebrar a perna. Por tédio, ele começa a observar seus vizinhos pela janela dos fundos e se convence de que um deles cometeu um assassinato. O filme foi pioneiro no uso do voyeurismo e de narrativas restritas no cinema.

Psicose (1960)

Psicose é o filme mais famoso e influente de Hitchcock. Ele estabeleceu um novo nível de aceitação da violência e do comportamento desviante nos filmes americanos. O filme acompanha Marion Crane (Janet Leigh), uma mulher que foge depois de roubar dinheiro de seu patrão. Ela se hospeda no isolado Bates Motel, administrado por Norman Bates (Anthony Perkins) e sua mãe dominadora. O filme apresenta uma das cenas mais famosas do cinema – o chocante assassinato de Marion Crane no chuveiro.

Temas comuns

Os filmes de Alfred Hitchcock são conhecidos por gerar suspense e manter o público na ponta de seus assentos. Ele era um mestre em criar tensão e fazer com que os espectadores se sentissem incomodados com o que poderia acontecer em seguida.

Uma das ferramentas mais comuns de Hitchcock para criar suspense era a “teoria da bomba”. Isso envolve dar ao público informações que os personagens não têm, deixando o espectador ansioso pelo destino do personagem. Por exemplo, em Sabotagem, Hitchcock mostra ao público uma bomba escondida em um pacote antes de ser entregue ao mensageiro desavisado. O público então espera em suspense para ver se a bomba vai explodir.

Hitchcock também utilizava com frequência os medos primários em seus filmes de suspense. Em Os Pássaros, ele explorou o medo universal da natureza se voltando contra a humanidade. Psicose notoriamente assustou o público com a vulnerabilidade que as pessoas sentem ao tomar banho. Vertigo criou suspense em torno do medo de altura e de queda.

O voyeurismo é outro tema importante na obra de Hitchcock. Ele sempre enquadrava as cenas sob a perspectiva de alguém que estava observando o desenrolar da cena. Janela Indiscreta é o exemplo máximo, com o protagonista preso em seu apartamento espionando os vizinhos. Mas muitos outros filmes de Hitchcock têm elementos voyeurísticos, como a famosa cena do chuveiro de Psicose, filmada de fora do chuveiro. Hitchcock convida o público a ser voyeur, testemunhando os eventos na tela.

Ao criar tensão em torno de medos universais e incentivar o voyeurismo do público, Hitchcock foi pioneiro em novas técnicas para gerar suspense e ansiedade no cinema. Sua influência ainda é sentida no trabalho dos diretores modernos de suspense e terror. Hitchcock provou que o suspense pode ser tão ou mais envolvente do que o sangue e a violência explícitos.

Estilo de direção

Alfred Hitchcock criou seus filmes com toques de direção únicos e reconhecíveis. Duas de suas marcas registradas mais famosas eram as participações especiais em seus próprios filmes e o domínio da cinematografia e do trabalho de câmera para criar suspense.

Hitchcock fez participações especiais em 39 de seus 52 filmes principais sobreviventes. Ele se inseria brevemente em uma cena, muitas vezes passando ao fundo. Ele fazia isso intencionalmente como algo divertido para o público ver, transformando-o em uma marca registrada de seu trabalho. Suas participações especiais eram sutis, mas criativas, incluindo aparições como um corpo flutuando no oceano, uma foto de propaganda antes e depois e uma assinatura em um documento.

Hitchcock foi um pioneiro em técnicas cinematográficas para maximizar o suspense e a tensão. Ele usou ângulos de câmera inovadores, close-ups, planos de rastreamento e edição para guiar as emoções e a psicologia do público. Por exemplo, ele acompanhava a câmera ao longo de paredes e bordas para criar uma tensão claustrofóbica. Ou usava o efeito de zoom dolly para criar vertigem e inquietação. Hitchcock via a cinematografia como uma forma de brincar com a mente do público e provocar as reações desejadas. Seu domínio técnico e sua narrativa visual inteligente foram fundamentais para criar o clima de suspense pelo qual seus filmes ficaram famosos.

Série de TV

Em 1955, Alfred Hitchcock começou a produzir e, ocasionalmente, a dirigir uma série de TV antológica de suspense chamada Alfred Hitchcock Presents. A série apresentava dramas, thrillers e mistérios, muitas vezes com um final inesperado. Hitchcock aparecia no início de cada episódio para apresentar a história em seu estilo distinto e divertido.

Alfred Hitchcock Presents foi exibido por 10 temporadas, tornando-se um dos programas mais populares das décadas de 1950 e 1960. Mais de 350 episódios foram ao ar durante a exibição do programa. Embora Hitchcock tenha dirigido apenas 17 episódios, suas apresentações e produção elevaram a série. Muitos atores conhecidos apareceram no programa no início de suas carreiras, incluindo Robert Redford, Steve McQueen e Peter Falk. A série rendeu a Hitchcock uma estrela na Calçada da Fama de Hollywood.

Em 1985, a NBC reviveu a série como The Alfred Hitchcock Presents, coproduzida pelo patrimônio de Hitchcock. Embora menos bem-sucedida do que a original, a retomada durou quatro temporadas e contou com participações de estrelas como John Ritter, Harvey Keitel e Melanie Griffith. A icônica música-tema da série original permaneceu, consolidando Alfred Hitchcock Presents como uma peça indelével do legado de Hitchcock na televisão.

Prêmios e honrarias

Alfred Hitchcock recebeu muitos prêmios de prestígio ao longo de sua longa e ilustre carreira. Alguns de seus prêmios mais notáveis incluem:

Cavalheirismo

Em 1979, Hitchcock foi nomeado cavaleiro pela Rainha Elizabeth II por suas contribuições à indústria cinematográfica. Ele se tornou Sir Alfred Hitchcock KBE (Cavaleiro Comandante da Mais Excelente Ordem do Império Britânico). Essa foi uma honra incrivelmente prestigiosa e demonstrou o status de Hitchcock como um dos cineastas mais bem-sucedidos da Grã-Bretanha.

Prêmio AFI Lifetime Achievement

Em 1979, o American Film Institute concedeu a Hitchcock o prêmio Life Achievement Award. Esse prêmio homenageou Hitchcock por suas contribuições ao cinema durante toda a vida. Algumas de suas obras mais influentes destacadas na cerimônia incluíram Os 39 DegrausRebeccaSombra de uma DúvidaJanela TraseiraVertigoPsycho.

Prêmio Memorial Irving G. Thalberg

Em 1968, Hitchcock ganhou o prêmio Irving G. Thalberg Memorial Award no Oscar. Essa homenagem reconheceu suas produções consistentes e de alta qualidade, bem como sua posição como um dos cineastas mais influentes da história.

5 indicações para Melhor Diretor

Embora Hitchcock nunca tenha ganhado o Oscar de Melhor Diretor, ele foi indicado cinco vezes ao longo de sua carreira – por Rebecca (1940), Lifeboat (1944), Spellbound (1945), Rear Window (1954) e Psycho (1960). Essas indicações demonstraram o reconhecimento da Academia por sua direção magistral.

As inúmeras honrarias de prestígio de Hitchcock, incluindo o título de cavaleiro, o AFI Lifetime Achievement Award, o Irving G. Thalberg Memorial Award e as indicações ao Oscar, consolidaram seu lugar como um dos cineastas mais importantes e influentes do século XX. Seu estilo distinto e sua produção prolífica deixaram uma marca indelével no cinema.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Legado

Alfred Hitchcock deixou uma marca indelével na indústria cinematográfica e na cultura popular com suas contribuições pioneiras para os gêneros de suspense e thriller. Embora tenha começado sua carreira na era do cinema mudo, Hitchcock fez uma transição bem-sucedida para os filmes sonoros e depois para os coloridos, permanecendo como uma força dominante no cinema por mais de meio século.

Hitchcock é amplamente considerado como o Mestre do Suspense, tendo dirigido alguns dos filmes mais emocionantes e cheios de suspense de todos os tempos. Ele popularizou muitas técnicas que hoje são fundamentais para o gênero de suspense, incluindo a reviravolta dramática na trama, o dispositivo de trama MacGuffin e a morte inesperada de personagens importantes. Hitchcock sabia como aumentar a tensão e usar a câmera estrategicamente para criar suspense. Muitas vezes, ele mostrava ao público os perigos que aguardavam os personagens antes que eles mesmos soubessem, criando uma sensação de pavor subjacente.

O diretor era um mestre em manipular as emoções e expectativas do público. Em muitos de seus filmes mais famosos, como Vertigo, Psicose e Janela Indiscreta, Hitchcock criou cenários que induziam à ansiedade, trilhas sonoras memoráveis e reviravoltas chocantes que deixaram impressões indeléveis nos espectadores. Embora alguns críticos tenham inicialmente considerado seu trabalho como de baixo calão, ele passou a ser amplamente elogiado por seu domínio técnico e capacidade de entreter grandes públicos.

Hitchcock inspirou gerações de cineastas com seu uso pioneiro de ângulos de câmera, iluminação e edição para contar histórias visuais de suspense. Seu trabalho moldou o gênero de suspense moderno e mostrou que os filmes de suspense poderiam alcançar sucesso de crítica e comercial. Hitchcock provou que o público deseja a adrenalina e a excitação primordial geradas por um suspense bem elaborado, abrindo caminho para décadas de filmes de suspense e terror que se seguiram. O estilo “hitchcockiano” permanece imediatamente reconhecível e sempre influente.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Discussion

There are 0 comments.

```
영화

서스펜스의 거장: 알프레드 히치콕의 스릴 넘치는 영화 경력 속 이야기

Penelope H. Fritz

서스펜스의 거장 알프레드 히치콕은 영화 스토리텔링의 영역에서 우뚝 서 있는 인물입니다. 심리 스릴러를 선호하고 전 세계 관객을 사로잡은 독특한 연출 스타일로 영화 제작 예술에 기여한 히치콕은 영화계에 지울 수 없는 흔적을 남겼습니다. 알프레드 히치콕의 수수께끼 같은 천재성과 그의 상징적인 작품을 살펴보고, 은막에서 서스펜스를 재정의한 이 남자의 복잡한 심리를 탐구해 보세요.

초기 생활

Alfred Hitchcock

알프레드 조셉 히치콕은 1899년 8월 13일 영국 런던 레이튼스톤에서 태어났습니다. 그는 청과상이자 양계업자였던 윌리엄 히치콕과 그의 아내 엠마의 세 자녀 중 차남이자 막내로 태어났습니다. 히치콕은 런던의 이스트엔드에서 자랐는데, 이는 훗날 <하숙생>(1927), <너무 많이 아는 사람>(1934) 등 그의 많은 영화의 배경에 영향을 주게 됩니다. 히치콕은 어릴 때부터 새로운 기술과 기계에 매료되었습니다. 독실한 가톨릭 신자였던 부모님은 스탬포드 힐의 성 이그나티우스 대학을 비롯한 가톨릭 기숙학교에 다녔습니다. 어린 시절 히치콕은 연극과 영화 관람을 좋아했으며, 특히 셰익스피어와 멜로드라마 작품을 즐겨 보았습니다. 드라마와 스토리텔링에 대한 이러한 조기 노출은 히치콕의 나머지 경력을 형성하는 데 큰 영향을 미쳤습니다.

경력 시작

알프레드 히치콕은 1920년 런던에서 영화 업계에 발을 들였습니다. 그는 파라마운트 픽처스의 런던 지사에서 타이틀 카드 디자이너로 일하기 시작했습니다. 1922년에는 조감독이 되었고, 1925년에는 정식 감독으로 승진하여 첫 번째 영화인 ‘쾌락의 정원’을 연출했습니다.

히치콕은 1920년대 후반까지 계속해서 영국 무성 영화 감독 경험을 쌓았습니다. 그의 초기 무성 영화 중 호평을 받은 작품으로는 The Lodger가 있습니다: 런던 안개 이야기(1927), 블랙메일(1929), 주노와 페이콕(1930) 등이 있습니다. 그는 이러한 초기 영화에서도 긴장감 넘치는 스타일로 유명해졌습니다.

미술 감독으로 일하면서 히치콕은 시각적 스토리텔링 기술을 연마했습니다. 영화 제작의 시각적 요소에 대한 이러한 배경은 훗날 그의 독특한 연출 스타일에 큰 영향을 미쳤습니다. 그의 영국 영화는 상업적으로 큰 성공을 거두지는 못했지만 비평가들의 찬사와 할리우드의 관심을 끌었습니다.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

무성 영화

알프레드 히치콕의 감독 경력은 1920년대 무성 영화 시대에서 시작되었습니다. 그의 첫 몇 편의 영화는 성공적이지 못했지만 1926년 <더 로저: 런던 안개 이야기>로 성공을 거두었습니다. 이 영화는 그의 작품을 정의하는 많은 주제와 문체를 확립한 최초의 진정한 “히치콕식” 영화였습니다.

<하숙생>은 신비롭고 카리스마 넘치는 남자 주인공과 잘못된 정체성과 억울한 누명을 주제로 삼았습니다. 시각적으로 히치콕은 불길한 조명과 밀실 공포증을 유발하는 카메라 워크로 표현주의 스타일을 사용하여 긴장감과 불안감을 조성했습니다. 이 영화는 영국에서 비평적, 상업적으로 큰 성공을 거두며 히치콕의 명성을 공고히 했습니다.

히치콕의 마지막 무성 영화는 원래 무성 영화로 촬영되었으나 제작 과정에서 사운드가 들어가도록 수정한 블랙메일(1929)입니다.블랙메일은 전문적으로 안무된 세트와 긴장감을 높이기 위한 혁신적인 사운드 사용으로 히치콕의 최고의 무성 작품 중 하나로 꼽힙니다. 대영박물관에서 펼쳐지는 영화의 클라이막스 추격 장면은 사운드를 사용한 선구적인 시퀀스입니다.

이 초기 무성 영화들은 히치콕의 급성장하는 재능과 그를 전설적인 “서스펜스의 거장”으로 만든 많은 주제와 기법을 선보였습니다. 히치콕은 이후 사운드가 있는 영화를 만들게 되지만, 그의 경력 내내 독특한 시각적 스타일을 유지했습니다.

할리우드로 이동

알프레드 히치콕은 1939년 미국 프로듀서 데이비드 O. 셀즈닉과 계약을 체결한 후 영국에서 할리우드로 이주했습니다. 이는 히치콕의 경력에서 중요한 전환점이 되었는데, 더 많은 예산과 유명 배우, 할리우드 스튜디오 시스템의 자원을 이용할 수 있게 되었기 때문이죠.

히치콕은 이미 39계단, 레이디 배니쉬, 너무 많은 것을 알고 있는 남자 등의 영화로 영국에서 혁신적인 감독으로 자리매김했습니다. 셀즈닉은 히치콕을 할리우드로 데려와 다프네 뒤 모리에의 소설을 원작으로 한 고딕 멜로 드라마 레베카를 연출했습니다. 레베카는 1940년 아카데미 작품상을 수상하며 미국에서 히치콕의 명성을 확고히 하고 그의 상징적인 할리우드 커리어를 시작하게 됩니다.

셀즈닉과 계약하면서 히치콕은 영국에서보다 더 많은 창작의 자유와 통제권을 얻게 되었습니다. 그는 돌리 줌과 세심한 스토리보드와 같은 기법을 사용하여 일관된 제작진을 확보하고 자신의 시그니처 스타일로 작업할 수 있었습니다. 셀즈닉은 할리우드에서 히치콕의 인지도를 높이고 그를 유명 감독으로 마케팅하는 데 큰 도움을 주었습니다. 훗날 히치콕은 셀즈닉의 감독을 부담스러워했지만, 두 사람의 파트너십은 1940년대에 레베카, 스펠바운드, 노토리어스 같은 고전 영화들을 탄생시켰습니다.

할리우드로 이주한 히치콕은 잉그리드 버그만, 그레이스 켈리, 캐리 그랜트, 제임스 스튜어트 같은 유명 스타들과 함께 작업하며 훨씬 더 많은 관객에게 다가갈 수 있었습니다. 이 시기는 히치콕이 <리어 윈도우>, <버티고>, <노스 바이 노스웨스트>, <사이코>, <새>와 같은 획기적인 서스펜스 영화를 연출하며 비평가들의 찬사를 받았던 상징적인 시기의 시작이었죠. 셀즈닉과의 계약으로 할리우드로 이주하지 않았다면 알프레드 히치콕은 “서스펜스의 거장”으로 알려지지 못했을지도 모릅니다.

주요 할리우드 영화

알프레드 히치콕은 할리우드에서 활동하는 동안 영향력 있고 비평가들의 찬사를 받은 많은 영화를 감독했습니다. 이 시기에 가장 주목할 만한 작품으로는 다음과 같은 것들이 있습니다:

레베카 (1940)

레베카는 히치콕의 첫 번째 미국 영화이자 그의 유일한 작품상 수상작입니다. 다프네 뒤 모리에의 동명 소설을 각색한 심리 스릴러 영화입니다. 로렌스 올리비에와 조안 폰테인 주연의 이 영화는 남편의 죽은 전 부인 레베카의 그림자 속에 사는 부부로 등장합니다. 히치콕은 새로운 아내가 레베카에 대한 비밀을 밝히기 위해 노력하면서 서스펜스와 미스터리 요소를 활용합니다.

리어 윈도우 (1954)

리어 윈도우는 히치콕의 걸작 중 하나로 꼽힙니다. 이 서스펜스 스릴러 영화에서 제임스 스튜어트는 다리가 부러진 후 아파트에 갇힌 사진작가 역을 맡았습니다. 지루함을 견디다 못한 그는 뒷창을 통해 이웃을 관찰하기 시작하고, 그 중 한 명이 살인을 저질렀다고 확신하게 됩니다. 이 영화는 영화에서 관음증과 제한된 내러티브의 사용을 개척한 작품입니다.

사이코 (1960)

사이코는 히치콕의 가장 유명하고 영향력 있는 영화입니다. 이 영화는 미국 영화에서 폭력과 비정상적인 행동에 대한 새로운 수용 수준을 설정했습니다. 이 영화는 고용주의 돈을 훔친 후 도주하는 여성 마리온 크레인(자넷 리)을 따라갑니다. 그녀는 노먼 베이츠(앤서니 퍼킨스)와 그의 지배적인 어머니가 운영하는 한적한 베이츠 모텔에 체크인합니다. 영화에서 가장 유명한 장면 중 하나인 마리온 크레인의 샤워실에서의 충격적인 살인 장면이 이 영화에 등장합니다.

공통 테마

알프레드 히치콕의 영화는 긴장감을 조성하고 관객을 좌석에 앉아있게 만드는 것으로 유명합니다. 그는 긴장감을 조성하고 관객이 다음에 일어날 일에 대해 불안감을 느끼게 만드는 데 능했습니다.

히치콕이 서스펜스를 만드는 데 가장 많이 사용한 도구 중 하나는 “폭탄 이론”이었습니다. 여기에는 등장인물이 가지고 있지 않은 정보를 관객에게 제공하여 등장인물의 운명에 대해 불안하게 만드는 것이 포함됩니다. 예를 들어, 영화 ‘사보타지’에서 히치콕은 의심하지 않는 택배 배달원에게 폭탄을 전달하기 전에 소포에 숨겨진 폭탄을 관객에게 보여줍니다. 그러면 관객은 폭탄이 터질지 긴장된 마음으로 기다립니다.

히치콕은 서스펜스 영화에서도 원초적인 공포를 자주 활용했습니다. 그는 <새들>에서 자연이 인간에게 등을 돌리는 것에 대한 보편적인 공포를 활용했습니다. 사이코는 사람들이 샤워할 때 느끼는 취약성을 통해 관객을 공포에 떨게 한 것으로 악명이 높습니다. 버티고는 고소공포증과 추락에 대한 공포를 소재로 서스펜스를 조성했습니다.

관음증은 히치콕의 작품에서 또 다른 주요 주제입니다. 히치콕은 종종 장면이 펼쳐지는 것을 지켜보는 사람의 시점으로 장면을 구성했습니다. 아파트에 갇힌 주인공이 이웃을 훔쳐보는 <리어 윈도우>가 대표적인 예입니다. 하지만 샤워실 밖에서 촬영한 사이코의 유명한 샤워 장면처럼 히치콕의 다른 많은 영화에도 관음증적 요소가 있습니다. 히치콕은 관객을 화면 속 사건을 목격하는 관음증자로 초대합니다.

히치콕은 보편적인 공포를 소재로 긴장감을 조성하고 관객의 관음증을 부추김으로써 영화에서 서스펜스와 불안을 조성하는 새로운 기법을 개척했습니다. 그의 영향은 현대의 서스펜스 및 공포 감독들의 작품에서 여전히 느껴집니다. 히치콕은 서스펜스가 노골적인 유혈과 폭력만큼이나, 아니 그보다 더 매력적일 수 있다는 것을 증명했습니다.

연출 스타일

알프레드 히치콕은 독특하고 눈에 띄는 감독적 터치로 영화를 만들었습니다. 그의 가장 유명한 두 가지 트레이드마크는 자신의 영화에 카메오로 출연한 것과 긴장감을 조성하는 영화 촬영 및 카메라 워크의 숙달입니다.

히치콕은 살아남은 52편의 주요 영화 중 39편에 카메오로 출연했습니다. 그는 종종 배경을 지나가는 장면에 잠깐 등장하곤 했습니다. 히치콕은 의도적으로 관객이 알아챌 수 있는 재미를 주기 위해 카메오를 등장시켰고, 이는 그의 작품의 시그니처 마크가 되었습니다. 그의 카메오는 바다에 떠 있는 시체, 비포 앤 애프터 사진 광고, 문서에 서명하는 모습 등 미묘하지만 창의적이었습니다.

히치콕은 서스펜스와 긴장감을 극대화하는 영화 촬영 기법의 선구자였습니다. 그는 혁신적인 카메라 앵글, 클로즈업, 트래킹 샷, 편집을 사용하여 관객의 감정과 심리를 유도했습니다. 예를 들어 벽과 가장자리를 따라 카메라를 추적하여 밀실 공포증을 유발하는 긴장감을 조성했습니다. 또는 돌리 줌 효과를 사용하여 현기증과 불안감을 조성하기도 했습니다. 히치콕은 영화 촬영을 관객의 마음을 가지고 놀면서 원하는 반응을 이끌어내는 수단으로 여겼습니다. 그의 기술적 숙달과 영리한 시각적 스토리텔링은 그의 영화가 명성을 얻게 된 긴장감 넘치는 분위기를 조성하는 데 중요한 역할을 했습니다.

TV 시리즈

1955년 알프레드 히치콕은 서스펜스 앤솔로지 TV 시리즈인 ‘알프레드 히치콕 프레젠트’를 제작하고 가끔 감독을 맡기도 했습니다. 이 시리즈에는 드라마, 스릴러, 미스터리가 등장하며 종종 반전 결말이 있는 경우가 많았습니다. 히치콕은 각 에피소드의 시작 부분에 등장하여 특유의 드롤 스타일로 스토리를 설정했습니다.

알프레드 히치콕 프레젠트는 10시즌 동안 방영되어 1950년대와 1960년대에 가장 인기 있는 프로그램 중 하나로 자리 잡았습니다. 쇼가 방영되는 동안 350개 이상의 에피소드가 방영되었습니다. 히치콕이 직접 연출한 에피소드는 17개에 불과했지만, 그의 소개와 연출은 이 시리즈의 수준을 한 단계 끌어올렸습니다. 로버트 레드포드, 스티브 맥퀸, 피터 포크 등 많은 유명 배우들이 경력 초기에 이 쇼에 출연했습니다. 이 시리즈로 히치콕은 할리우드 명예의 거리에 별을 달았습니다.

1985년, NBC는 히치콕의 유산이 공동 제작하는 알프레드 히치콕 프레젠트로 이 시리즈를 부활시켰습니다. 원작보다는 덜 성공적이었지만, 이 리바이벌은 네 시즌 동안 방영되었고 존 리터, 하비 케이텔, 멜라니 그리피스 같은 스타들이 게스트로 출연했습니다. 오리지널 시리즈의 상징적인 테마 음악이 그대로 남아 있어 알프레드 히치콕 프레젠트는 히치콕의 유산 중 지울 수 없는 작품으로 자리매김했습니다.

수상 및 영예

알프레드 히치콕은 길고 화려한 경력을 통해 많은 권위 있는 상을 수상했습니다. 그의 가장 주목할 만한 수상 경력은 다음과 같습니다:

기사

1979년 히치콕은 영화 산업에 기여한 공로로 엘리자베스 2세 여왕으로부터 기사 작위를 받았습니다. 알프레드 히치콕 경은 대영제국 최고 훈장인 대영제국 기사 작위(KBE)를 받았습니다. 이는 매우 권위 있는 영예였으며 영국에서 가장 뛰어난 영화 제작자 중 한 명으로서 히치콕의 지위를 입증하는 것이었습니다.

AFI 평생 공로상

1979년, 미국 영화협회는 히치콕에게 평생 공로상을 수여했습니다. 이 상은 히치콕이 평생 동안 영화에 기여한 공로를 기리기 위해 수여하는 상입니다. 이 시상식에서 가장 영향력 있는 작품으로는 <39계단>, <레베카>, <의문의 그림자>, <리어 윈도우>, <현기증>, <사이코> 등이 있습니다.

어빙 G. 탈버그 기념상

1968년 히치콕은 아카데미 시상식에서 어빙 G. 탈버그 기념상을 수상했습니다. 이 상은 그의 일관된 고품질 제작과 역사상 가장 영향력 있는 영화 제작자 중 한 명으로서의 입지를 인정받은 상입니다.

최우수 감독상 후보 5편

히치콕은 오스카 감독상을 수상한 적은 없지만 <레베카>(1940)로 다섯 번이나 후보에 올랐어요;<구명보트>(1944), <스펠바운드>(1945), <리어 윈도우>(1954), <사이코>(1960)로 후보에 올랐습니다. 이러한 노미네이트는 그의 뛰어난 연출력을 아카데미가 인정했다는 증거입니다.

히치콕은 기사 작위, AFI 평생 공로상, 어빙 G. 탈버그 기념상, 오스카상 후보 등 수많은 영예를 안으며 20세기 가장 중요하고 영향력 있는 영화 제작자 중 한 명으로 입지를 굳혔습니다. 그의 독특한 스타일과 다작으로 영화계에 지울 수 없는 흔적을 남겼습니다.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

레거시

알프레드 히치콕은 서스펜스와 스릴러 장르에 대한 선구적인 공헌으로 영화 산업과 대중 문화에 지울 수 없는 흔적을 남겼습니다. 무성 영화 시대에 경력을 시작했지만 히치콕은 사운드 영화와 컬러 영화로 성공적으로 전환하여 반세기 이상 영화계의 지배적인 존재로 남았습니다.

히치콕은 역사상 가장 스릴 넘치고 긴장감 넘치는 영화를 연출한 서스펜스의 거장으로 널리 알려져 있습니다. 그는 극적인 플롯 반전, 맥거핀 플롯 장치, 주요 인물의 예상치 못한 죽음 등 현재 서스펜스 장르의 필수 요소로 자리 잡은 많은 기법을 대중화했습니다. 히치콕은 긴장감을 고조시키고 카메라를 전략적으로 사용하여 서스펜스를 구축하는 방법을 잘 알고 있었습니다. 히치콕은 종종 등장인물들이 인지하기 전에 관객에게 어떤 위험이 닥칠지 미리 보여줌으로써 근본적인 공포감을 조성했습니다.

히치콕 감독은 관객의 감정과 기대를 조종하는 데 능숙한 감독이었죠. 버티고, 사이코, 리어 윈도우와 같은 그의 가장 유명한 영화들에서 히치콕은 불안을 유발하는 시나리오, 기억에 남는 사운드트랙, 충격적인 반전으로 관객들에게 지울 수 없는 인상을 남겼습니다. 처음에는 일부 비평가들이 그의 작품을 저급하다고 폄하했지만, 히치콕은 기술적 숙달과 수많은 관객을 즐겁게 하는 능력으로 널리 칭송받게 되었습니다.

히치콕은 긴장감 넘치는 시각적 이야기를 전달하기 위해 카메라 앵글, 조명, 편집을 선구적으로 사용함으로써 여러 세대의 영화 제작자에게 영감을 주었습니다. 그의 작품은 현대 스릴러 장르를 형성했으며 서스펜스 영화가 비평적, 상업적 성공을 거둘 수 있다는 것을 보여주었습니다. 히치콕은 관객이 잘 만들어진 서스펜스가 만들어내는 아드레날린 솟구침과 원초적인 흥분을 갈망한다는 사실을 입증하여 이후 수십 년간 서스펜스 및 공포 영화가 이어질 수 있는 길을 열었습니다. “히치콕식” 스타일은 한 눈에 알아볼 수 있을 정도로 여전히 영향력을 발휘하고 있습니다.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Discussion

There are 0 comments.

```
映画

サスペンスの巨匠:アルフレッド・ヒッチコックのスリリングな映画人生の内幕

Penelope H. Fritz

サスペンスの巨匠アルフレッド・ヒッチコックは、映画のストーリーテリングの領域でそびえ立つ人物である。サイコ・スリラーを好み、世界中の観客を魅了する独特の演出スタイルで、ヒッチコックの映画芸術への貢献は、映画業界に忘れがたい足跡を残した。アルフレッド・ヒッチコックの謎めいた才能を解き明かし、彼の代表作を探求し、銀幕のサスペンスを再定義した男の背後にある心の複雑さを掘り下げよう。

生い立ち

Alfred Hitchcock

アルフレッド・ジョセフ・ヒッチコックは1899年8月13日、イギリス・ロンドンのレイトンストーンで生まれた。次男で、八百屋を営むウィリアム・ヒッチコックとその妻エマの3人兄弟の末っ子だった。ヒッチコックはロンドンのイーストエンドで育ち、後に『下宿人』(1927年)や『知りすぎていた男』(1934年)など、多くの作品の舞台となった。幼い頃から、ヒッチコックは新しい技術や機械に魅了されていた。両親は敬虔なカトリック信者で、彼はスタンフォード・ヒルの聖イグナチオ・カレッジを含むカトリックの寄宿学校に通った。子供の頃、ヒッチコックは劇場や映画館に通うのが好きで、特にシェイクスピアの作品やメロドラマを楽しんだ。幼い頃からドラマや物語に親しんだことが、ヒッチコックのその後の輝かしいキャリアを形成することになる。

キャリアの始まり

アルフレッド・ヒッチコックは1920年にロンドンで映画界に入った。後にパラマウント映画となる会社のロンドン支社で、タイトルカードデザイナーとして働き始めた。1922年には助監督となり、1925年には正監督に昇格し、処女作『快楽園』を監督した。

ヒッチコックは1920年代後半を通じてイギリスのサイレント映画の監督として経験を積み続けた。初期のサイレント映画で高く評価されたのは、『下宿人』(The Lodger):ロンドン霧の物語』(1927年)、『恐喝』(1929年)、『ジュノとペイコック』(1930年)。これらの初期の作品でも、サスペンスフルな作風で知られるようになった。

美術監督時代、ヒッチコックは視覚的なストーリーテリングのスキルを磨いた。映画製作の視覚的要素におけるこの経歴は、後の彼の独特な監督スタイルに強く影響を与えた。彼のイギリス映画は商業的な大成功は収められなかったが、批評家の称賛とハリウッドの注目を集めた。

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

サイレント映画

アルフレッド・ヒッチコックの監督としてのキャリアは、1920年代のサイレント映画時代に始まった。最初の数作は不成功に終わるが、1926年に『下宿人』でブレイクする:ロンドン霧の物語』でブレイクした。ヒッチコックらしい」最初の作品で、後に彼の作品を特徴づけることになるテーマや様式美の多くを確立した。

下宿人 ミステリアスでカリスマ的な主人公と、身分違いと冤罪がテーマ。視覚的には、ヒッチコックは不吉な照明と閉所恐怖症的なカメラワークで表現主義的なスタイルを用い、サスペンスと不安を煽った。この映画はイギリスで批評的にも商業的にも大成功を収め、ヒッチコックの名声を確固たるものにした。

ヒッチコックの最後のサイレント映画は 『ブラックメイル』 (1929)で、当初はサイレントとして撮影されたが、製作中にサウンドが追加された。 『ブラックメイル』 は、ヒッチコックのサイレント作品の中でも最高傑作のひとつとされ、巧みに振り付けられたセットと、緊張感を高めるためのサウンドの革新的な使い方が特徴である。大英博物館でのクライマックスの追跡シーンは、音を使った先駆的なシークエンスだった。

これらの初期のサイレント映画は、ヒッチコックの急成長する才能と、彼を伝説的な “サスペンスの巨匠 “にするテーマやテクニックの多くを示していた。その後、ヒッチコックは音響を使った映画を撮るようになったが、そのキャリアを通じて、独特の映像スタイルを維持した。

ハリウッドへ移動

アルフレッド・ヒッチコックは1939年、アメリカのプロデューサー、デヴィッド・O・セルズニックと契約を結び、イギリスからハリウッドに移った。これはヒッチコックのキャリアにおいて大きな転機となった。より大きな予算、有名俳優、ハリウッドのスタジオシステムのリソースを利用できるようになったからだ。

ヒッチコックは『39階段』、『レディ・ヴァニッシュ』、『知りすぎていた男』といった作品で、イギリスではすでに革新的な監督としての地位を確立していた。セルズニックはヒッチコックをハリウッドに呼び寄せ、ダフネ・デュ・モーリアの小説を原作とするゴシック・メロドラマ『レベッカ』を監督させた。レベッカ』は1940年のアカデミー作品賞を受賞し、ヒッチコックのアメリカでの名声を確固たるものにし、彼の象徴的なハリウッドでのキャリアをスタートさせた。

セルズニックと契約したことで、ヒッチコックはイギリス時代よりも創造的な自由とコントロールを手に入れた。ヒッチコックは一貫したスタッフを雇うことができ、ドリー・ズームや綿密な絵コンテなどのテクニックを駆使して、彼独特のスタイルで仕事をすることができた。セルズニックは、ヒッチコックのハリウッドでの知名度を高め、彼をブランド監督として売り込むことに成功した。後にヒッチコックはセルズニックの監督に制約を感じるようになったが、2人のパートナーシップは1940年代に『レベッカ』、『呪縛』、『悪名』などの名作を生み出した。

ハリウッドに移ったことで、ヒッチコックはより多くの観客を獲得し、イングリッド・バーグマン、グレース・ケリー、ケーリー・グラント、ジェームズ・スチュワートといった有名スターと仕事をするようになった。ヒッチコックが『裏窓』、『めまい』、『北北西に進路を取れ』、『サイコ』、『鳥』といった画期的なサスペンス映画を監督し、批評家から最も高く評価された象徴的な時期の始まりだった。セルズニックとの契約によるハリウッドへの移籍がなければ、アルフレッド・ヒッチコックは “サスペンスの巨匠 “として知られることはなかったかもしれない。

主なハリウッド映画

アルフレッド・ヒッチコックはハリウッドで活躍した時期に、影響力があり批評家からも高い評価を受けた作品を数多く監督した。この時期の代表作には以下のようなものがある:

レベッカ(1940年)

レベッカ』はヒッチコックにとって初のアメリカ映画であり、唯一の作品賞受賞作である。ダフネ・デュ・モーリアの同名小説を映画化したサイコ・スリラーである。主演のローレンス・オリヴィエとジョーン・フォンテーヌは、夫の亡くなった前妻レベッカの影で暮らす夫婦を演じている。ヒッチコックは、新妻がレベッカに関する秘密を暴こうとするサスペンスとミステリーの要素を取り入れている。

裏窓(1954年)

裏窓』はヒッチコックの傑作のひとつとされている。ジェームズ・スチュワート主演のサスペンス・スリラーで、脚を骨折してアパートに閉じこもるカメラマンを演じている。退屈から、彼は裏窓から隣人を観察し始め、そのうちの一人が殺人を犯したと確信する。この映画は、映画における覗き見と制限された物語のパイオニアである。

サイコ (1960)

サイコ』はヒッチコックの最も有名で影響力のある映画である。この映画は、アメリカ映画における暴力と逸脱した行動に対する新たな許容レベルを設定した。この映画は、雇い主から金を盗んで逃亡する女性、マリオン・クレーン(ジャネット・リー)を描いている。彼女は、ノーマン・ベイツ(アンソニー・パーキンス)とその支配的な母親が経営する人里離れたベイツ・モーテルにチェックインする。この映画には、映画で最も有名なシーンのひとつである、マリオン・クレーンがシャワー室で殺害される衝撃的なシーンがある。

共通のテーマ

アルフレッド・ヒッチコックの映画は、サスペンスを生み出し、観客をハラハラさせることで知られている。彼は緊張感を高め、次に何が起こるかわからないという不安を観客に抱かせる名人だった。

ヒッチコックがサスペンスを作り出すための最も一般的な手段のひとつが、”爆弾理論 “だった。これは、登場人物が持っていない情報を観客に与え、登場人物の運命を不安にさせるというものだ。例えば、『サボタージュ』では、ヒッチコックは観客に小包に隠された爆弾を見せ、それを疑うことを知らない運び屋に渡す。そして観客は、爆弾が爆発するかどうかハラハラしながら待つ。

ヒッチコックはまた、サスペンス映画で原始的な恐怖を頻繁に利用した。鳥』では、自然が人間に反旗を翻すという普遍的な恐怖を利用した。サイコ』は、シャワーを浴びているときに人が感じる無防備さで観客を怖がらせたことで有名だ。めまい』は高所恐怖症と落下恐怖症のサスペンスだった。

覗き見はヒッチコック作品のもうひとつの大きなテーマである。彼はしばしば、シーンの展開を見ている人物の視点からショットを構成する。裏窓』はその究極の例で、アパートに閉じこもった主人公が隣人を覗き見している。しかし、『サイコ』の有名なシャワーシーンをシャワーの外から撮ったように、他の多くのヒッチコック作品にも覗き見的な要素がある。ヒッチコックは、観客をスクリーンの中の出来事を目撃する覗き魔に誘うのだ。

普遍的な恐怖を軸に緊張感を高め、観客の覗き見を助長することで、ヒッチコックは映画にサスペンスと不安を生み出す新たなテクニックを開拓した。彼の影響は、現代のサスペンスやホラーの監督たちの作品に今も感じられる。ヒッチコックは、サスペンスが露骨な血糊や暴力と同じか、それ以上に観客の心をつかむことができることを証明した。

監督スタイル

アルフレッド・ヒッチコックは、ユニークでわかりやすい演出で映画を作り上げた。彼の最も有名な2つのトレードマークは、自身の作品へのカメオ出演と、サスペンスを構築するための撮影とカメラワークの熟練である。

ヒッチコックは、現存する代表作52本のうち39本にカメオ出演している。ヒッチコックはシーンに短時間登場し、しばしば背景を通り過ぎる。彼はこれを観客の目を楽しませるために意図的に行い、彼の作品の特徴的なマークに変えた。彼のカメオ出演は、海に浮かぶ死体、ビフォーアフターの写真広告、書類へのサインなど、微妙だが独創的なものだった。

ヒッチコックは、サスペンスと緊張感を最大限に引き出す撮影技術のパイオニアだった。彼は革新的なカメラアングル、クローズアップ、追跡ショット、編集を駆使し、観客の感情や心理を誘導した。例えば、閉所恐怖症的な緊張感を高めるために、壁や縁に沿ってカメラを追尾させる。あるいは、ドリー・ズーム効果を使って、眩暈と不安を作り出す。ヒッチコックは映画撮影を、観客の心をもてあそび、望む反応を引き出すための方法とみなしていた。彼の卓越した技術と巧みなビジュアル・ストーリーテリングは、彼の映画が有名になったサスペンスフルなムードを作り出すのに役立った。

TVシリーズ

1955年、アルフレッド・ヒッチコックは『アルフレッド・ヒッチコック・プレゼンツ』と呼ばれるサスペンス・アンソロジーTVシリーズの製作と監督を始めた。このシリーズはドラマ、スリラー、ミステリーを特集し、しばしばひねりの効いた結末が用意されていた。ヒッチコックは各エピソードの冒頭に登場し、独特のおどけたスタイルでストーリーを設定した。

アルフレッド・ヒッチコック・プレゼンツは10シーズン放送され、1950年代から1960年代にかけて最も人気のあった番組のひとつとなった。放送期間中、350以上のエピソードが放映された。ヒッチコック自身が監督を務めたのは17エピソードに過ぎなかったが、彼の紹介と演出がこのシリーズを高めた。ロバート・レッドフォード、スティーブ・マックイーン、ピーター・フォークなど、多くの有名俳優がキャリアの初期に出演した。このシリーズにより、ヒッチコックはハリウッド・ウォーク・オブ・フェームの星を獲得した。

1985年、NBCはヒッチコックの遺族との共同制作で『アルフレッド・ヒッチコック・プレゼンツ』としてこのシリーズを復活させた。オリジナルよりも成功はしなかったものの、この復活版は4シーズンにわたって放送され、ジョン・リッター、ハーヴェイ・カイテル、メラニー・グリフィスといったスターがゲスト出演した。オリジナル・シリーズの象徴的なテーマ曲は残り、『アルフレッド・ヒッチコック・プレゼンツ』は、テレビ界におけるヒッチコックの遺産として忘れがたい作品となった。

受賞と栄誉

アルフレッド・ヒッチコックは、その長く輝かしいキャリアの中で多くの名誉ある賞を受賞した。代表的な賞には次のようなものがある:

爵位

1979年、ヒッチコックは映画界への貢献が認められ、エリザベス女王からナイトの称号を授与された。彼はサー・アルフレッド・ヒッチコックKBE(大英帝国勲章騎士団長)となった。これは非常に名誉ある栄誉であり、ヒッチコックが英国で最も優れた映画監督の一人であることを証明した。

AFI生涯功労賞

1979年、アメリカ映画協会はヒッチコックに生涯功労賞を贈った。この賞は、ヒッチコックの生涯にわたる映画への貢献を称えるものである。授賞式で取り上げられたヒッチコックの最も影響力のある作品には、『39階段』、『レベッカ』、『疑惑の影』、『裏窓』、『めまい』、『サイコ』などがある。

アーヴィング・G・タルバーグ記念賞

1968年、ヒッチコックはアカデミー賞でアーヴィング・G・タルバーグ記念賞を受賞した。この栄誉は、彼の一貫した質の高い作品と、歴史上最も影響力のある映画監督の一人としての地位が認められたものである。

監督賞5部門ノミネート

ヒッチコックがアカデミー監督賞を受賞することはなかったが、キャリアの中で5回ノミネートされた;ライフボート (1944)、 呪縛 (1945)、 裏窓 (1954)、 サイコ (1960)。これらのノミネートは、アカデミーが彼の卓越した演出を認めていることを示している。

爵位、AFI生涯功労賞、アーヴィング・G・タルバーグ記念賞、アカデミー賞ノミネートなど、ヒッチコックは数々の栄誉に輝き、20世紀で最も重要かつ影響力のある映画監督の一人としての地位を確固たるものとした。彼の独特なスタイルと多作は、映画界に忘れがたい足跡を残した。

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

レガシー

アルフレッド・ヒッチコックは、サスペンスとスリラーというジャンルへの先駆的貢献を通じて、映画産業と大衆文化に消えない足跡を残した。サイレント時代にキャリアをスタートさせたヒッチコックは、サウンドフィルム、そしてカラーフィルムへの移行を成功させ、半世紀以上にわたって映画界を支配し続けた。

ヒッチコックはサスペンスの巨匠として広く知られており、史上最もスリリングでサスペンスフルな映画のいくつかを監督した。彼は、ドラマチックなプロットのひねり、マクガフィンのプロット装置、主要人物の突然の殺害など、現在サスペンス・ジャンルの定番となっている多くのテクニックを世に広めた。ヒッチコックは緊張感を高め、カメラを戦略的に使ってサスペンスを構築する方法を理解していた。彼はしばしば、登場人物自身が知る前に観客に危険が待ち受けていることを示し、根底にある恐怖感を作り出していた。

ヒッチコック監督は、観客の感情や期待を巧みに操る達人だった。めまい』、『サイコ』、『裏窓』など、ヒッチコック監督の代表作の多くでは、不安を煽るシナリオ、印象的なサウンドトラック、衝撃的などんでん返しが観客に強烈な印象を残した。当初は彼の作品を低俗なものとして否定する批評家もいたが、その技術的な卓越性と大勢の観客を楽しませる能力が広く賞賛されるようになった。

ヒッチコックは、カメラアングル、照明、編集を先駆的に駆使してサスペンスフルな映像ストーリーを描き、何世代もの映画作家にインスピレーションを与えた。彼の作品は現代のスリラーというジャンルを形成し、サスペンス映画が批評的にも商業的にも成功することを示した。ヒッチコックは、よく練られたサスペンスが生み出すアドレナリンの分泌と原始的な興奮を観客が切望していることを証明し、その後数十年にわたるサスペンス映画やホラー映画への道を開いた。ヒッチコック的」スタイルは、今でもすぐに認識でき、永続的な影響力を持っている。

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Discussion

There are 0 comments.

```
Cinema

Il maestro della suspense: l’emozionante carriera cinematografica di Alfred Hitchcock

Penelope H. Fritz

Alfred Hitchcock, il maestro della suspense, è una figura di spicco nel campo della narrazione cinematografica. Con una predilezione per i thriller psicologici e uno stile registico unico che ha conquistato il pubblico di tutto il mondo, i contributi di Hitchcock all’arte cinematografica hanno lasciato un segno indelebile nel settore. Unisciti a noi per svelare il genio enigmatico di Alfred Hitchcock, esplorare le sue opere iconiche e approfondire le complessità della mente dell’uomo che ha ridefinito la suspense sul grande schermo.

La prima vita

Alfred Hitchcock

Alfred Joseph Hitchcock è nato il 13 agosto 1899 a Leytonstone, Londra, Inghilterra. È il secondogenito e il più giovane dei tre figli di William Hitchcock, fruttivendolo e pasticciere, e di sua moglie Emma. Hitchcock crebbe nell’East End di Londra, che in seguito avrebbe influenzato l’ambientazione di molti dei suoi film, tra cui L’inquilino (1927) e L’uomo che sapeva troppo (1934). Fin da piccolo, Hitchcock fu affascinato dalle nuove tecnologie e dai macchinari. I suoi genitori erano devoti cattolici e lui frequentò collegi cattolici, tra cui il St. Ignatius’ College di Stamford Hill. Da bambino, Hitchcock amava andare a teatro e al cinema, apprezzando soprattutto le opere di Shakespeare e i melodrammi. Questa precoce esposizione al dramma e alla narrazione avrebbe plasmato il resto dell’illustre carriera di Hitchcock.

Inizio di carriera

Alfred Hitchcock ha iniziato a lavorare nell’industria cinematografica a Londra nel 1920. Iniziò a lavorare come disegnatore di titoli per la filiale londinese di quella che sarebbe diventata la Paramount Pictures. Nel 1922 divenne assistente alla regia e nel 1925 fu promosso regista a tutti gli effetti e diresse il suo primo film, The Pleasure Garden.

Hitchcock continuò a fare esperienza nella regia di film muti britannici per tutta la fine degli anni Venti. Alcuni dei suoi primi acclamati film muti furono The Lodger: A Story of the London Fog (1927), Blackmail (1929) e Juno and the Paycock (1930). Anche in questi primi film divenne noto per il suo stile ricco di suspense.

Durante il periodo trascorso come art director, Hitchcock ha affinato le sue capacità di narrazione visiva. Questo background negli elementi visivi del cinema ha influenzato fortemente il suo stile di regia distintivo in seguito. Sebbene i suoi film britannici non siano stati un grande successo commerciale, hanno attirato il plauso della critica e l’attenzione di Hollywood.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Film muti

La carriera di regista di Alfred Hitchcock inizia nell’era del cinema muto degli anni Venti. I suoi primi film non ebbero successo, ma nel 1926 ebbe la sua svolta con The Lodger: A Story of the London Fog. Si tratta del primo film veramente “hitchcockiano”, che stabilisce molti dei temi e degli stilemi che definiranno il suo lavoro.

L’inquilino presenta un protagonista misterioso e carismatico e i temi dello scambio di identità e dell’accusa ingiusta. Dal punto di vista visivo, Hitchcock utilizza uno stile espressionista con un’illuminazione inquietante e una macchina da presa claustrofobica per creare suspense e inquietudine. Il film fu un grande successo critico e commerciale in Gran Bretagna, consolidando la reputazione di Hitchcock.

L’ultimo film muto di Hitchcock fu Il ricatto (1929), originariamente girato come muto ma adattato durante la produzione per avere il sonoro. Il ricatto è considerato uno dei migliori lavori muti di Hitchcock, con pezzi di scena sapientemente coreografati e un uso innovativo del suono per aumentare la tensione. La scena culminante dell’inseguimento al British Museum fu una sequenza pionieristica dell’uso del suono.

Questi primi film muti mostrano il talento nascente di Hitchcock e molti dei temi e delle tecniche che lo avrebbero reso il leggendario “Maestro della suspense”. Sebbene abbia continuato a girare film con il sonoro, Hitchcock ha mantenuto il suo stile decisamente visivo per tutta la sua carriera.

Trasferirsi a Hollywood

Alfred Hitchcock si trasferì dall’Inghilterra a Hollywood nel 1939, dopo aver firmato un contratto con il produttore americano David O. Selznick. Questo evento segnò una svolta importante nella carriera di Hitchcock, in quanto gli diede accesso a budget più elevati, ad attori di alto profilo e alle risorse dello studio system hollywoodiano.

Hitchcock si era già affermato in Gran Bretagna come regista innovativo con film come I 39 passi, La signora scompare e L’uomo che sapeva troppo. Selznick portò Hitchcock a Hollywood per dirigere il melodramma gotico Rebecca, tratto dal romanzo di Daphne du Maurier. Rebecca vinse l’Oscar per il miglior film nel 1940, consolidando la reputazione di Hitchcock in America e lanciando la sua iconica carriera hollywoodiana.

La firma con Selznick diede a Hitchcock più libertà creativa e controllo di quanto non avesse in Inghilterra. Poté disporre di una troupe coerente e lavorare con il suo stile caratteristico, utilizzando tecniche come lo zoom dolly e uno storyboarding meticoloso. Selznick contribuì ad aumentare il profilo di Hitchcock a Hollywood e lo commercializzò abilmente come regista di marca. Anche se in seguito Hitchcock trovò la supervisione di Selznick restrittiva, la loro collaborazione portò alla realizzazione di classici come Rebecca, Spellbound e Notorious negli anni Quaranta.

Il trasferimento a Hollywood permise a Hitchcock di raggiungere un pubblico molto più vasto e di lavorare con star famose come Ingrid Bergman, Grace Kelly, Cary Grant e James Stewart. Fu l’inizio del periodo più iconico e acclamato dalla critica, in cui Hitchcock diresse film di suspense come La finestra sul cortile, Vertigo, North by Northwest, Psycho e Gli uccelli. Senza il trasferimento a Hollywood, facilitato dall’accordo con Selznick, Alfred Hitchcock non sarebbe diventato noto come il “Maestro della suspense”.

I principali film di Hollywood

Alfred Hitchcock ha diretto molti film influenti e acclamati dalla critica durante il suo periodo di lavoro a Hollywood. Tra le sue opere più importanti di questo periodo ricordiamo:

Rebecca (1940)

Rebecca è stato il primo film americano di Hitchcock e il suo unico vincitore del premio per il miglior film. È un thriller psicologico tratto dall’omonimo romanzo di Daphne du Maurier. Il film è interpretato da Laurence Olivier e Joan Fontaine nei panni di una coppia sposata che vive nell’ombra della defunta ex moglie del marito, Rebecca. Hitchcock utilizza elementi di suspense e mistero mentre la nuova moglie cerca di scoprire i segreti di Rebecca.

La finestra sul cortile (1954)

La finestra sul cortile è considerato uno dei capolavori di Hitchcock. Il thriller di suspense ha come protagonista James Stewart nel ruolo di un fotografo confinato nel suo appartamento dopo essersi rotto una gamba. Per noia, inizia a osservare i suoi vicini attraverso la finestra posteriore e si convince che uno di loro ha commesso un omicidio. Il film è stato un pioniere nell’uso del voyeurismo e della narrazione ristretta nel cinema.

Psycho (1960)

Psycho è il film più famoso e influente di Hitchcock. Ha stabilito un nuovo livello di accettabilità per la violenza e il comportamento deviante nei film americani. Il film segue Marion Crane (Janet Leigh), una donna che si dà alla fuga dopo aver rubato del denaro al suo datore di lavoro. Si rifugia nell’isolato Bates Motel, gestito da Norman Bates (Anthony Perkins) e dalla sua autoritaria madre. Il film contiene una delle scene più famose del cinema: lo scioccante omicidio di Marion Crane nella doccia.

Temi comuni

I film di Alfred Hitchcock sono noti per la loro capacità di generare suspense e di tenere il pubblico con il fiato sospeso. Era un maestro nel costruire la tensione e nel far sentire gli spettatori a disagio per quello che sarebbe potuto succedere dopo.

Uno degli strumenti più comuni di Hitchcock per creare suspense era la “teoria della bomba”. Si tratta di dare al pubblico informazioni che i personaggi non hanno, rendendo lo spettatore ansioso sul destino del personaggio. Ad esempio, in Sabotaggio, Hitchcock mostra al pubblico una bomba nascosta in un pacco prima che questo venga consegnato all’ignaro corriere. Il pubblico attende con suspense di vedere se la bomba esploderà.

Anche Hitchcock ha spesso giocato sulle paure primarie nei suoi film di suspense. In Gli uccelli, ha attinto alla paura universale della natura che si rivolta contro l’umanità. Psycho ha notoriamente spaventato il pubblico con la vulnerabilità che le persone provano mentre fanno la doccia. Vertigo ha costruito la suspense sulla paura delle altezze e delle cadute.

Il voyeurismo è un altro tema importante nell’opera di Hitchcock. Spesso inquadra le inquadrature dalla prospettiva di qualcuno che osserva lo svolgersi della scena. La finestra sul cortile ne è l’esempio massimo, con il protagonista bloccato nel suo appartamento a spiare i vicini. Ma molti altri film di Hitchcock presentano elementi voyeuristici, come la famosa scena della doccia di Psycho ripresa dall’esterno della doccia. Hitchcock invita il pubblico a essere un voyeur che assiste agli eventi sullo schermo.

Costruendo la tensione intorno a paure universali e incoraggiando il voyeurismo del pubblico, Hitchcock è stato il pioniere di nuove tecniche per generare suspense e ansia nel cinema. La sua influenza si sente ancora nel lavoro dei moderni registi di suspense e horror. Hitchcock ha dimostrato che la suspense può essere altrettanto avvincente, se non di più, del gore e della violenza espliciti.

Stile di regia

Alfred Hitchcock ha realizzato i suoi film con tocchi registici unici e riconoscibili. Due dei suoi marchi di fabbrica più famosi erano le apparizioni in cameo nei suoi stessi film e la padronanza della fotografia e del lavoro della macchina da presa per costruire la suspense.

Hitchcock ha fatto dei cameo in 39 dei suoi 52 film principali sopravvissuti. Si inseriva brevemente in una scena, spesso passando sullo sfondo. Lo faceva intenzionalmente come qualcosa di divertente da notare per il pubblico, trasformandolo in un segno distintivo del suo lavoro. I suoi cammei erano sottili ma creativi, tra cui apparizioni come un corpo che galleggia nell’oceano, una foto pubblicitaria prima e dopo e una firma su un documento.

Hitchcock è stato un pioniere delle tecniche cinematografiche per massimizzare la suspense e la tensione. Utilizzava angolazioni innovative, primi piani, carrellate e montaggio per guidare le emozioni e la psicologia del pubblico. Ad esempio, seguiva la macchina da presa lungo i muri e i bordi per creare una tensione claustrofobica. Oppure utilizzava l’effetto dolly zoom per creare vertigine e disagio. Hitchcock considerava la cinematografia come un modo per giocare con la mente del pubblico e suscitare le reazioni desiderate. La sua padronanza tecnica e l’abile narrazione visiva sono state fondamentali per creare le atmosfere di suspense per cui i suoi film sono diventati famosi.

Serie TV

Nel 1955, Alfred Hitchcock iniziò a produrre e occasionalmente a dirigere una serie televisiva antologica sulla suspense chiamata Alfred Hitchcock Presents. La serie presentava drammi, thriller e misteri, spesso con un colpo di scena finale. Hitchcock appariva all’inizio di ogni episodio per impostare la storia nel suo caratteristico stile divertente.

Alfred Hitchcock Presents è rimasto in onda per 10 stagioni, diventando uno degli show più popolari degli anni Cinquanta e Sessanta. Più di 350 episodi sono andati in onda durante il periodo della serie. Sebbene Hitchcock stesso abbia diretto solo 17 episodi, le sue introduzioni e la sua produzione hanno elevato la serie. Molti attori famosi apparvero nello show all’inizio della loro carriera, tra cui Robert Redford, Steve McQueen e Peter Falk. La serie è valsa ad Hitchcock una stella sulla Hollywood Walk of Fame.

Nel 1985, la NBC ha ripreso la serie con il titolo The Alfred Hitchcock Presents, co-prodotto dall’eredità di Hitchcock. Anche se di minor successo rispetto all’originale, il revival durò quattro stagioni e vide la partecipazione di star come John Ritter, Harvey Keitel e Melanie Griffith. L’iconico tema musicale della serie originale è rimasto, cementando Alfred Hitchcock Presents come un pezzo indelebile dell’eredità di Hitchcock in televisione.

Premi e riconoscimenti

Alfred Hitchcock ha ricevuto molti premi prestigiosi nel corso della sua lunga e illustre carriera. Tra i suoi riconoscimenti più importanti ricordiamo:

Certezza cavalleresca

Nel 1979, Hitchcock è stato nominato cavaliere dalla Regina Elisabetta II per il suo contributo all’industria cinematografica. Divenne Sir Alfred Hitchcock KBE (Knight Commander of the Most Excellent Order of the British Empire). Si trattava di un’onorificenza incredibilmente prestigiosa, che dimostrava lo status di Hitchcock come uno dei registi britannici più affermati.

Premio AFI alla carriera

Nel 1979, l’American Film Institute ha conferito a Hitchcock il Life Achievement Award. Questo premio ha onorato Hitchcock per il suo contributo al cinema nel corso della sua vita. Tra le sue opere più influenti, evidenziate durante la cerimonia, figurano I 39 passiRebeccaL’ombra del dubbioLa finestra sul cortileVertigoPsycho.

Premio commemorativo Irving G. Thalberg

Nel 1968, Hitchcock ha vinto il premio Irving G. Thalberg Memorial Award agli Academy Awards. Questo premio riconosceva le sue produzioni di alta qualità e la sua posizione di uno dei registi più influenti della storia.

5 nomination per il miglior regista

Sebbene Hitchcock non abbia mai vinto l’Oscar per la miglior regia, è stato nominato cinque volte nell’arco della sua carriera – per Rebecca (1940), Lifeboat (1944), Spellbound (1945), Rear Window (1954), e Psycho (1960). Queste nomination dimostrano il riconoscimento da parte dell’Academy della sua magistrale regia.

Le numerose e prestigiose onorificenze di Hitchcock, tra cui il cavalierato, l’AFI Lifetime Achievement Award, l’Irving G. Thalberg Memorial Award e le nomination agli Oscar, lo hanno consacrato come uno dei registi più importanti e influenti del XX secolo. Il suo stile distintivo e la sua prolifica produzione hanno lasciato un segno indelebile nel cinema.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Eredità

Alfred Hitchcock ha lasciato un segno indelebile nell’industria cinematografica e nella cultura popolare grazie al suo contributo pionieristico ai generi della suspense e del thriller. Pur avendo iniziato la sua carriera nell’era del muto, Hitchcock è passato con successo al cinema sonoro e poi a quello a colori, rimanendo una forza dominante nel cinema per oltre mezzo secolo.

Hitchcock è ampiamente considerato il Maestro della suspense, avendo diretto alcuni dei film più emozionanti e ricchi di suspense di tutti i tempi. Ha reso popolari molte tecniche che oggi sono diventate dei punti fermi del genere suspense, tra cui il colpo di scena drammatico, l’espediente del MacGuffin e l’uccisione inaspettata dei personaggi principali. Hitchcock sapeva come aumentare la tensione e usare la macchina da presa in modo strategico per costruire la suspense. Spesso mostrava al pubblico i pericoli che incombevano sui personaggi prima che questi ne fossero a conoscenza, creando un senso di terrore di fondo.

Il regista era un maestro nel manipolare le emozioni e le aspettative del pubblico. In molti dei suoi film più famosi, come Vertigo, Psycho e La finestra sul cortile, Hitchcock ha creato scenari ansiogeni, colonne sonore memorabili e colpi di scena scioccanti che hanno lasciato impressioni indelebili negli spettatori. Sebbene alcuni critici avessero inizialmente liquidato il suo lavoro come un’opera di basso livello, l’artista è stato ampiamente elogiato per la sua maestria tecnica e per la sua capacità di intrattenere il pubblico di massa.

Hitchcock ha ispirato generazioni di registi con il suo uso pionieristico degli angoli di ripresa, dell’illuminazione e del montaggio per raccontare storie visive ricche di suspense. Il suo lavoro ha dato forma al genere del thriller moderno e ha dimostrato che i film di suspense potevano ottenere un successo sia di critica che commerciale. Hitchcock ha dimostrato che il pubblico desidera l’adrenalina e l’eccitazione primordiale generate da una suspense ben realizzata, aprendo la strada a decenni di film di suspense e horror successivi. Lo stile “hitchcockiano” rimane immediatamente riconoscibile e perennemente influente.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Discussion

There are 0 comments.

```
Filmemacher

Der Meister der Spannung: Einblicke in Alfred Hitchcocks aufregende Filmkarriere

Penelope H. Fritz

Alfred Hitchcock, der Meister der Spannung, ist eine überragende Figur in der Welt der filmischen Erzählung. Mit seiner Vorliebe für psychologische Thriller und einem einzigartigen Regiestil, der das Publikum auf der ganzen Welt in seinen Bann zog, hat Hitchcocks Beitrag zur Filmkunst einen unauslöschlichen Eindruck in der Branche hinterlassen. Begleiten Sie uns, wenn wir das rätselhafte Genie Alfred Hitchcocks enträtseln, seine ikonischen Werke erforschen und in die Feinheiten des Geistes hinter dem Mann eintauchen, der die Spannung auf der Leinwand neu definiert hat.

Frühes Leben

Alfred Hitchcock

Alfred Joseph Hitchcock wurde am 13. August 1899 in Leytonstone, London, England, geboren. Er war der zweite Sohn und das jüngste der drei Kinder von William Hitchcock, einem Gemüsehändler und Geflügelhändler, und seiner Frau Emma. Hitchcock wuchs im Londoner East End auf, das später den Schauplatz vieler seiner Filme prägen sollte, darunter The Lodger (1927) und The Man Who Knew Too Much (1934). Schon in jungen Jahren war Hitchcock von neuen Technologien und Maschinen fasziniert. Seine Eltern waren gläubige Katholiken, und er besuchte katholische Internate, darunter das St. Ignatius’ College in Stamford Hill. Als Kind liebte Hitchcock Theater- und Kinobesuche, wobei er sich besonders für die Werke Shakespeares und Melodramen begeisterte. Diese frühe Beschäftigung mit dem Drama und dem Geschichtenerzählen sollte den Rest von Hitchcocks glanzvoller Karriere prägen.

Berufliche Anfänge

Alfred Hitchcock begann seine Karriere in der Filmindustrie 1920 in London. Er begann als Gestalter von Titelkarten für die Londoner Niederlassung der späteren Paramount Pictures zu arbeiten. Im Jahr 1922 wurde er Regieassistent und 1925 wurde er zum Regisseur befördert und führte bei seinem ersten Film, The Pleasure Garden, Regie.

In den späten 1920er Jahren sammelte Hitchcock weiterhin Erfahrungen als Regisseur britischer Stummfilme. Einige seiner ersten gefeierten Stummfilme waren The Lodger: A Story of the London Fog (1927), Blackmail (1929) und Juno and the Paycock (1930). Schon in diesen frühen Filmen wurde er für seinen spannungsgeladenen Stil bekannt.

Während seiner Zeit als Art Director verfeinerte Hitchcock seine Fähigkeiten im visuellen Geschichtenerzählen. Dieser Hintergrund in den visuellen Elementen des Filmemachens prägte später seinen unverwechselbaren Regiestil. Obwohl seine britischen Filme keine großen kommerziellen Erfolge waren, wurden sie von der Kritik gelobt und zogen die Aufmerksamkeit von Hollywood auf sich.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Stummfilme

Alfred Hitchcocks Karriere als Regisseur begann in der Stummfilmzeit der 1920er Jahre. Seine ersten Filme waren erfolglos, doch 1926 gelang ihm der Durchbruch mit The Lodger: A Story of the London Fog. Dies war der erste wirklich “Hitchcock’sche” Film, der viele der Themen und stilistischen Schnörkel enthielt, die sein Werk prägen sollten.

In The Lodger geht es um einen mysteriösen und charismatischen Hauptdarsteller und um Themen wie Verwechslung und unrechtmäßige Beschuldigung. Visuell verwendete Hitchcock einen expressionistischen Stil mit bedrohlicher Beleuchtung und klaustrophobischer Kameraführung, um Spannung und Unbehagen aufzubauen. Der Film war ein großer kritischer und kommerzieller Erfolg in Großbritannien und festigte Hitchcocks Ruf.

Hitchcocks letzter Stummfilm war Blackmail  (1929), der ursprünglich als Stummfilm gedreht, aber während der Produktion mit Ton versehen wurde. Blackmail gilt als einer von Hitchcocks besten Stummfilmen, mit gekonnt choreographierten Szenenbildern und innovativem Einsatz von Ton, um die Spannung zu erhöhen. Die kulminierende Verfolgungsjagd im Britischen Museum war eine bahnbrechende Tonsequenz des Films.

Diese frühen Stummfilme zeigen Hitchcocks aufkeimende Talente und viele der Themen und Techniken, die ihn zum legendären “Meister der Spannung” machen sollten. Obwohl er später auch Filme mit Ton drehte, behielt Hitchcock seinen ausgeprägten visuellen Stil während seiner gesamten Karriere bei.

Umzug nach Hollywood

Alfred Hitchcock zog 1939 von England nach Hollywood, nachdem er einen Vertrag mit dem amerikanischen Produzenten David O. Selznick unterzeichnet hatte. Dies markierte einen wichtigen Wendepunkt in Hitchcocks Karriere, da er nun Zugang zu größeren Budgets, hochkarätigen Schauspielern und den Ressourcen des Hollywood-Studio-Systems hatte.

Hitchcock hatte sich in Großbritannien bereits als innovativer Regisseur mit Filmen wie The 39 Steps, The Lady Vanishes und The Man Who Knew Too Much etabliert. Selznick holte Hitchcock nach Hollywood, um das Gothic-Melodrama Rebecca nach dem Roman von Daphne du Maurier zu drehen. Rebecca wurde 1940 mit dem Oscar für den besten Film ausgezeichnet, was Hitchcocks Ruf in Amerika festigte und seine legendäre Hollywood-Karriere begründete.

Der Vertrag mit Selznick gab Hitchcock mehr kreative Freiheit und Kontrolle als in England. Er konnte auf ein festes Team zurückgreifen und in seinem eigenen Stil arbeiten, indem er Techniken wie den Dolly-Zoom und akribisches Storyboarding einsetzte. Selznick trug dazu bei, Hitchcocks Profil in Hollywood zu schärfen und vermarktete ihn geschickt als Markenregisseur. Obwohl Hitchcock später Selznicks Aufsicht als einschränkend empfand, führte ihre Partnerschaft in den 1940er Jahren zu Klassikern wie Rebecca, Spellbound und Notorious.

Der Umzug nach Hollywood ermöglichte es Hitchcock, ein viel größeres Publikum zu erreichen und mit berühmten Stars wie Ingrid Bergman, Grace Kelly, Cary Grant und James Stewart zu arbeiten. Es war der Beginn von Hitchcocks von der Kritik gefeierter und ikonischer Periode, in der er bahnbrechende Suspense-Filme wie Rear Window, Vertigo, North by Northwest, Psycho und The Birds drehte. Ohne den Umzug nach Hollywood, der durch seinen Vertrag mit Selznick ermöglicht wurde, wäre Alfred Hitchcock vielleicht nicht als “Meister der Spannung” bekannt geworden.

Große Hollywood-Filme

Alfred Hitchcock hat während seiner Zeit in Hollywood viele einflussreiche und von der Kritik gefeierte Filme gedreht. Einige seiner bemerkenswertesten Werke aus dieser Zeit sind:

Rebecca (1940)

Rebecca war Hitchcocks erster amerikanischer Film und sein einziger Best Picture-Gewinner. Es handelt sich um einen Psychothriller nach dem gleichnamigen Roman von Daphne du Maurier. In den Hauptrollen spielen Laurence Olivier und Joan Fontaine ein Ehepaar, das im Schatten der verstorbenen früheren Ehefrau des Mannes, Rebecca, lebt. Hitchcock setzt Elemente der Spannung und des Mysteriums ein, als die neue Frau versucht, Geheimnisse über Rebecca aufzudecken.

Das Fenster zum Hof (1954)

Rear Window gilt als eines von Hitchcocks Meisterwerken. In dem Spannungsthriller spielt James Stewart einen Fotografen, der nach einem Beinbruch in seiner Wohnung eingesperrt ist. Aus Langeweile beginnt er, seine Nachbarn durch das Heckfenster zu beobachten und ist überzeugt, dass einer von ihnen einen Mord begangen hat. Der Film leistete Pionierarbeit bei der Verwendung von Voyeurismus und eingeschränkten Erzählungen im Kino.

Psycho (1960)

Psycho ist Hitchcocks berühmtester und einflussreichster Film. Er setzte ein neues Maß an Akzeptanz für Gewalt und abweichendes Verhalten in amerikanischen Filmen. Der Film folgt Marion Crane (Janet Leigh), einer Frau, die auf der Flucht ist, nachdem sie ihrem Arbeitgeber Geld gestohlen hat. Sie quartiert sich in dem abgelegenen Bates Motel ein, das von Norman Bates (Anthony Perkins) und seiner herrschsüchtigen Mutter geführt wird. Der Film zeigt eine der berühmtesten Szenen des Kinos – den schockierenden Mord an Marion Crane in der Dusche.

Gemeinsame Themen

Alfred Hitchcocks Filme sind dafür bekannt, Spannung zu erzeugen und das Publikum in Atem zu halten. Er war ein Meister darin, Spannung aufzubauen und den Zuschauern das Gefühl zu geben, dass sie nicht wissen, was als nächstes passieren könnte.

Eines von Hitchcocks häufigsten Instrumenten zur Erzeugung von Spannung war die “Bombentheorie”. Dabei geht es darum, dem Publikum Informationen zu geben, die die Figuren nicht haben, so dass der Zuschauer um das Schicksal der Figur bangt. In Sabotage zum Beispiel zeigt Hitchcock dem Publikum eine Bombe, die in einem Paket versteckt ist, bevor es dem ahnungslosen Kurier übergeben wird. Der Zuschauer wartet dann gespannt darauf, ob die Bombe explodiert.

Auch Hitchcock hat in seinen Spannungsfilmen häufig mit Urängsten gespielt. In Die Vögel griff er die universelle Angst vor der Natur auf, die sich gegen den Menschen wendet. Psycho erschreckte das Publikum mit der Verletzlichkeit, die Menschen beim Duschen empfinden. Vertigo baute die Spannung auf der Angst vor Höhe und Stürzen auf.

Voyeurismus ist ein weiteres wichtiges Thema in Hitchcocks Werk. Er hat oft Aufnahmen aus der Perspektive von jemandem gemacht, der die Szene beobachtet. Rear Window ist das beste Beispiel dafür: Der Protagonist sitzt in seiner Wohnung fest und spioniert seine Nachbarn aus. Aber auch viele andere Hitchcock-Filme haben voyeuristische Elemente, wie die berühmte Duschszene in Psycho, die von außerhalb der Dusche aufgenommen wurde. Hitchcock lädt das Publikum ein, als Voyeure die Ereignisse auf der Leinwand zu beobachten.

Indem er die Spannung um universelle Ängste herum aufbaute und den Voyeurismus des Publikums förderte, leistete Hitchcock Pionierarbeit für neue Techniken zur Erzeugung von Spannung und Angst im Film. Sein Einfluss ist noch immer in der Arbeit moderner Suspense- und Horror-Regisseure zu spüren. Hitchcock bewies, dass Spannung genauso fesselnd sein kann, wenn nicht sogar fesselnder, als explizite Gewalt und Grausamkeiten.

Stil des Regisseurs

Alfred Hitchcock verlieh seinen Filmen eine einzigartige und wiedererkennbare Regieleistung. Zwei seiner berühmtesten Markenzeichen waren seine Cameo-Auftritte in seinen eigenen Filmen und seine meisterhafte Kinematografie und Kameraführung, um Spannung aufzubauen.

Hitchcock hatte in 39 seiner 52 erhaltenen Hauptfilme Cameo-Auftritte. Er fügte sich selbst kurz in eine Szene ein und ging oft im Hintergrund vorbei. Er tat dies absichtlich, damit das Publikum Spaß daran hatte, ihn zu entdecken, und machte dies zu einem Markenzeichen seiner Arbeit. Seine Cameos waren subtil, aber kreativ, z. B. als im Meer treibende Leiche, als Vorher-Nachher-Foto in einer Anzeige oder als Unterschrift auf einem Dokument.

Hitchcock war ein Pionier der Kinematographie, um Spannung zu erzeugen. Er setzte innovative Kamerawinkel, Nahaufnahmen, Kamerafahrten und Schnitte ein, um die Emotionen und die Psychologie des Publikums zu steuern. So fuhr er beispielsweise mit der Kamera an Wänden und Kanten entlang, um eine klaustrophobische Spannung aufzubauen. Oder er setzte den Dolly-Zoom-Effekt ein, um Schwindel und Unbehagen zu erzeugen. Hitchcock betrachtete die Kinematografie als eine Möglichkeit, mit der Psyche des Publikums zu spielen und gewünschte Reaktionen hervorzurufen. Seine technische Beherrschung und seine clevere visuelle Erzählweise trugen wesentlich dazu bei, die spannungsgeladenen Stimmungen zu erzeugen, für die seine Filme bekannt wurden.

TV-Serie

1955 begann Alfred Hitchcock mit der Produktion und gelegentlich auch mit der Regie einer Anthologie-Fernsehserie mit dem Titel Alfred Hitchcock Presents. Die Serie enthielt Dramen, Thriller und Krimis, oft mit einem überraschenden Ende. Hitchcock trat zu Beginn jeder Folge auf, um die Geschichte in seinem unverwechselbaren skurrilen Stil einzuleiten.

Alfred Hitchcock Presents lief 10 Staffeln lang und wurde zu einer der beliebtesten Serien der 1950er und 1960er Jahre. Über 350 Episoden wurden während der Laufzeit der Serie ausgestrahlt. Obwohl Hitchcock nur bei 17 Episoden selbst Regie führte, wurde die Serie durch seine Einführungen und seine Produktion aufgewertet. Viele bekannte Schauspieler traten zu Beginn ihrer Karriere in der Serie auf, darunter Robert Redford, Steve McQueen und Peter Falk. Die Serie brachte Hitchcock einen Stern auf dem Hollywood Walk of Fame ein.

1985 nahm NBC die Serie als The Alfred Hitchcock Presents wieder auf, koproduziert von Hitchcocks Nachlass. Obwohl weniger erfolgreich als das Original, lief die Wiederbelebung vier Staffeln lang und bot Gastauftritte von Stars wie John Ritter, Harvey Keitel und Melanie Griffith. Die ikonische Titelmusik der Originalserie blieb erhalten und machte Alfred Hitchcock Presents zu einem unauslöschlichen Teil von Hitchcocks Vermächtnis im Fernsehen.

Auszeichnungen und Ehrungen

Alfred Hitchcock erhielt im Laufe seiner langen und glanzvollen Karriere zahlreiche renommierte Auszeichnungen. Einige seiner bemerkenswertesten Auszeichnungen sind:

Rittertum

1979 wurde Hitchcock von Königin Elisabeth II. für seine Verdienste um die Filmindustrie zum Ritter geschlagen. Er wurde zum Sir Alfred Hitchcock KBE (Knight Commander of the Most Excellent Order of the British Empire) ernannt. Dies war eine unglaublich prestigeträchtige Auszeichnung, die Hitchcocks Status als einer der erfolgreichsten britischen Filmemacher unterstrich.

AFI-Preis für das Lebenswerk

1979 wurde Hitchcock vom American Film Institute mit dem Life Achievement Award ausgezeichnet. Mit dieser Auszeichnung wurde Hitchcock für seinen lebenslangen Beitrag zum Kino geehrt. Einige seiner einflussreichsten Werke, die bei der Zeremonie hervorgehoben wurden, waren Die 39 StufenRebeccaSchatten des ZweifelsRear WindowVertigo und Psycho.

Irving G. Thalberg Gedenkpreis

1968 wurde Hitchcock bei der Oscar-Verleihung mit dem Irving G. Thalberg Memorial Award ausgezeichnet. Mit dieser Ehrung wurden seine konstant hochwertigen Produktionen sowie seine Stellung als einer der einflussreichsten Filmemacher der Geschichte gewürdigt.

5 Nominierungen für die beste Regie

Obwohl Hitchcock nie den Oscar für die beste Regie gewann, wurde er im Laufe seiner Karriere fünfmal nominiert – für Rebecca (1940), Lifeboat (1944), Spellbound (1945), Rear Window (1954), und Psycho (1960). Diese Nominierungen zeigen, dass die Academy seine meisterhafte Regiearbeit anerkennt.

Hitchcocks zahlreiche prestigeträchtige Auszeichnungen, darunter sein Ritterschlag, der AFI Lifetime Achievement Award, der Irving G. Thalberg Memorial Award und Oscar-Nominierungen, festigten seinen Platz als einer der wichtigsten und einflussreichsten Filmemacher des 20. Sein unverwechselbarer Stil und sein produktives Schaffen haben das Kino unauslöschlich geprägt.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Erbe

Alfred Hitchcock hat die Filmindustrie und die Populärkultur durch seine bahnbrechenden Beiträge zu den Genres Spannung und Thriller nachhaltig geprägt. Obwohl er seine Karriere in der Stummfilmzeit begann, ging Hitchcock erfolgreich zum Tonfilm und später zum Farbfilm über und blieb über ein halbes Jahrhundert lang eine dominierende Kraft im Kino.

Hitchcock gilt weithin als der Meister der Spannung und hat einige der spannendsten Filme aller Zeiten gedreht. Er machte viele Techniken populär, die heute zum festen Bestandteil des Suspense-Genres gehören, darunter die dramatische Wendung der Handlung, der MacGuffin-Plot und das unerwartete Ableben wichtiger Figuren. Hitchcock verstand es, die Spannung zu erhöhen und die Kamera strategisch einzusetzen, um die Spannung zu steigern. Oft zeigte er dem Publikum, welche Gefahren den Figuren drohten, bevor sie es selbst wussten, und schuf so ein Gefühl des Grauens.

Der Regisseur war ein Meister der Manipulation der Gefühle und Erwartungen des Publikums. In vielen seiner berühmtesten Filme wie “Vertigo”, “Psycho” und “Das Fenster zum Hof” schuf Hitchcock angsteinflößende Szenarien, denkwürdige Soundtracks und schockierende Wendungen, die einen unauslöschlichen Eindruck bei den Zuschauern hinterließen. Obwohl einige Kritiker sein Werk zunächst als anspruchslos abtaten, wurde er später für seine technische Meisterschaft und seine Fähigkeit, ein großes Publikum zu unterhalten, weithin gelobt.

Hitchcock inspirierte Generationen von Filmemachern mit seinem bahnbrechenden Einsatz von Kamerawinkeln, Beleuchtung und Schnitt, um spannende visuelle Geschichten zu erzählen. Sein Werk prägte das moderne Thriller-Genre und zeigte, dass Spannungsfilme sowohl kritisch als auch kommerziell erfolgreich sein können. Hitchcock bewies, dass sich das Publikum nach dem Adrenalinstoß und der Urerregung sehnt, die durch gut gemachte Spannungsfilme erzeugt werden, und ebnete damit den Weg für Jahrzehnte von Spannungs- und Horrorfilmen, die folgen sollten. Der “Hitchcock’sche” Stil ist nach wie vor sofort erkennbar und hat einen ungebrochenen Einfluss.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Discussion

There are 0 comments.

```
Cinéma

Le maître du suspense : la carrière palpitante d’Alfred Hitchcock au cinéma

Penelope H. Fritz

Alfred Hitchcock, le maître du suspense, est une figure emblématique du cinéma. Avec un penchant pour les thrillers psychologiques et un style de réalisation unique qui a captivé le public du monde entier, les contributions d’Hitchcock à l’art cinématographique ont laissé une marque indélébile sur l’industrie. Rejoignez-nous pour découvrir le génie énigmatique d’Alfred Hitchcock, explorer ses œuvres emblématiques et plonger dans les méandres de l’esprit de l’homme qui a redéfini le suspense sur grand écran.

Les débuts de la vie

Alfred Hitchcock

Alfred Joseph Hitchcock est né le 13 août 1899 à Leytonstone, Londres, Angleterre. Il est le deuxième fils et le plus jeune des trois enfants de William Hitchcock, marchand de légumes et volailler, et de sa femme Emma. Hitchcock grandit dans l’East End de Londres, qui influencera plus tard le décor de nombre de ses films, dont The Lodger (1927) et The Man Who Knew Too Much (1934). Dès son plus jeune âge, Hitchcock est fasciné par les nouvelles technologies et les machines. Ses parents étant de fervents catholiques, il fréquente des internats catholiques, notamment le St. Ignatius’ College à Stamford Hill. Enfant, Hitchcock aime aller au théâtre et au cinéma, appréciant particulièrement les œuvres de Shakespeare et les mélodrames. Cette exposition précoce au théâtre et à la narration façonnera le reste de l’illustre carrière d’Hitchcock.

Début de carrière

Alfred Hitchcock débute dans l’industrie cinématographique à Londres en 1920. Il commence à travailler comme concepteur de cartons de titre pour la branche londonienne de ce qui deviendra la Paramount Pictures. En 1922, il devient assistant réalisateur et en 1925, il est promu réalisateur et réalise son premier film, The Pleasure Garden.

Hitchcock a continué à acquérir de l’expérience en réalisant des films muets britanniques à la fin des années 1920. Parmi ses premiers films muets acclamés, citons The Lodger : A Story of the London Fog (1927), Blackmail (1929) et Juno and the Paycock (1930). Dès ces premiers films, il s’est fait connaître pour son style plein de suspense.

En tant que directeur artistique, Hitchcock a perfectionné ses compétences en matière de narration visuelle. Cette expérience des éléments visuels du cinéma a fortement influencé son style de réalisation distinctif par la suite. Bien que ses films britanniques n’aient pas été de grands succès commerciaux, ils ont été acclamés par la critique et ont attiré l’attention d’Hollywood.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Films muets

La carrière de réalisateur d’Alfred Hitchcock a débuté à l’époque du cinéma muet, dans les années 1920. Ses premiers films sont des échecs, mais en 1926, il perce avec The Lodger : A Story of the London Fog. Il s’agit du premier film véritablement “hitchcockien”, qui met en place un grand nombre de thèmes et d’ornements stylistiques qui définiront son œuvre.

 met en scène un personnage principal mystérieux et charismatique et aborde les thèmes de l’erreur d’identité et de l’accusation injustifiée. Sur le plan visuel, Hitchcock a utilisé un style expressionniste avec des éclairages inquiétants et un travail de caméra claustrophobe pour créer le suspense et le malaise. Le film a été un grand succès critique et commercial en Grande-Bretagne, consolidant la réputation d’Hitchcock.

Le dernier film muet d’Hitchcock fut Le chantage  ;(1929), tourné à l’origine en muet mais adapté en cours de production pour être sonorisé. Le chantage est considéré comme l’une des meilleures œuvres muettes d’Hitchcock, avec des décors chorégraphiés de façon experte et une utilisation innovante du son pour accroître la tension. La scène de poursuite au British Museum, qui constitue le point culminant du film, est une séquence pionnière en matière d’utilisation du son.

Ces premiers films muets illustrent les talents naissants d’Hitchcock et nombre des thèmes et techniques qui feront de lui le légendaire “maître du suspense”. Bien qu’il ait ensuite réalisé des films sonores, Hitchcock a conservé son style nettement visuel tout au long de sa carrière.

Déménager à Hollywood

Alfred Hitchcock quitte l’Angleterre pour Hollywood en 1939 après avoir signé un contrat avec le producteur américain David O. Selznick. Ce contrat marque un tournant majeur dans la carrière d’Hitchcock, car il lui donne accès à des budgets plus importants, à des acteurs de renom et aux ressources du système des studios hollywoodiens.

Hitchcock s’était déjà imposé en Grande-Bretagne comme un réalisateur novateur avec des films comme Les 39 marches, La dame disparaît et L’homme qui en savait trop. Selznick l’a fait venir à Hollywood pour réaliser le mélodrame gothique Rebecca, d’après le roman de Daphne du Maurier. Rebecca a remporté l’Oscar du meilleur film en 1940, consolidant la réputation d’Hitchcock aux États-Unis et lançant sa carrière hollywoodienne emblématique.

En signant avec Selznick, Hitchcock a bénéficié d’une plus grande liberté créative et d’un meilleur contrôle qu’en Angleterre. Il a pu disposer d’une équipe cohérente et travailler avec son style caractéristique, en utilisant des techniques telles que le zoom dolly et un story-board méticuleux. Selznick a aidé Hitchcock à se faire connaître à Hollywood et l’a habilement commercialisé en tant que réalisateur de marque. Bien qu’Hitchcock ait par la suite trouvé la surveillance de Selznick restrictive, leur partenariat a donné naissance à des classiques comme Rebecca, Spellbound et Notorious dans les années 1940.

Le passage à Hollywood a permis à Hitchcock de toucher un public beaucoup plus large et de travailler avec des stars célèbres comme Ingrid Bergman, Grace Kelly, Cary Grant et James Stewart. C’est le début de la période la plus acclamée par la critique et la plus emblématique d’Hitchcock, au cours de laquelle il réalise des films de suspense historiques tels que Rear Window, Vertigo, North by Northwest, Psycho et The Birds. Sans le déménagement à Hollywood facilité par son accord avec Selznick, Alfred Hitchcock n’aurait peut-être pas été connu comme le “maître du suspense”.

Les grands films d’Hollywood

Alfred Hitchcock a réalisé de nombreux films influents et acclamés par la critique pendant la période où il travaillait à Hollywood. Parmi ses œuvres les plus notables de cette période, on peut citer

Rebecca (1940)

Rebecca est le premier film américain d’Hitchcock et son seul lauréat du meilleur film. Il s’agit d’un thriller psychologique adapté du roman éponyme de Daphne du Maurier. Le film met en scène Laurence Olivier et Joan Fontaine dans le rôle d’un couple marié vivant dans l’ombre de Rebecca, l’ancienne femme décédée du mari. Hitchcock utilise des éléments de suspense et de mystère alors que la nouvelle épouse tente de découvrir des secrets sur Rebecca.

Fenêtre sur cour (1954)

Fenêtre sur cour est considéré comme l’un des chefs-d’œuvre d’Hitchcock. Ce thriller à suspense met en scène James Stewart dans le rôle d’un photographe confiné dans son appartement après s’être cassé la jambe. Par ennui, il commence à observer ses voisins par la lunette arrière et devient convaincu que l’un d’entre eux a commis un meurtre. Le film a été le premier à utiliser le voyeurisme et la narration restreinte au cinéma.

Psychose (1960)

Psycho est le film le plus célèbre et le plus influent d’Hitchcock. Il a établi un nouveau niveau d’acceptabilité de la violence et des comportements déviants dans les films américains. Le film suit Marion Crane (Janet Leigh), une femme en fuite après avoir volé de l’argent à son employeur. Elle s’installe dans le motel isolé de Bates, dirigé par Norman Bates (Anthony Perkins) et sa mère dominatrice. Le film comporte l’une des scènes les plus célèbres du cinéma : le meurtre choquant de Marion Crane sous la douche.

Thèmes communs

Les films d’Alfred Hitchcock sont connus pour générer du suspense et tenir le public en haleine. Il était passé maître dans l’art de faire monter la tension et de mettre le spectateur mal à l’aise à l’idée de ce qui allait se passer.

L’un des outils les plus utilisés par Hitchcock pour créer du suspense est la “théorie de la bombe”. Il s’agit de donner au public des informations que les personnages n’ont pas, ce qui rend le spectateur anxieux quant au sort du personnage. Par exemple, dans Sabotage, Hitchcock montre au public une bombe cachée dans un paquet avant qu’il ne soit remis au coursier qui ne se doute de rien. Le public attend alors avec impatience de voir si la bombe va exploser.

Hitchcock a également souvent joué sur les peurs primitives dans ses films à suspense. Dans Les Oiseaux, il a exploité la peur universelle de voir la nature se retourner contre l’humanité. Psycho a notoirement effrayé le public avec la vulnérabilité que les gens ressentent lorsqu’ils prennent une douche. Vertigo a construit son suspense autour de la peur des hauteurs et de la chute.

Le voyeurisme est un autre thème majeur de l’œuvre d’Hitchcock. Il a souvent cadré des plans du point de vue de quelqu’un qui regarde la scène se dérouler. Fenêtre sur cour en est l’exemple ultime, avec le protagoniste coincé dans son appartement et espionnant ses voisins. Mais de nombreux autres films d’Hitchcock comportent des éléments voyeuristes, comme la célèbre scène de la douche de Psycho, filmée de l’extérieur de la douche. Hitchcock invite les spectateurs à être des voyeurs qui assistent aux événements qui se déroulent à l’écran.

En créant une tension autour de peurs universelles et en encourageant le voyeurisme du public, Hitchcock a été le pionnier de nouvelles techniques pour générer du suspense et de l’anxiété au cinéma. Son influence se fait encore sentir dans le travail des réalisateurs modernes de films de suspense et d’horreur. Hitchcock a prouvé que le suspense pouvait être tout aussi captivant, sinon plus, que le gore et la violence explicites.

Style de réalisation

Alfred Hitchcock a apporté à ses films des touches de réalisation uniques et reconnaissables. Deux de ses marques de fabrique les plus célèbres sont ses apparitions dans ses propres films et sa maîtrise de la cinématographie et du travail de la caméra pour créer le suspense.

Hitchcock a fait des apparitions dans 39 de ses 52 films majeurs qui ont survécu. Il s’insérait brièvement dans une scène, passant souvent à l’arrière-plan. Il le faisait intentionnellement pour que le public s’en aperçoive, et en a fait une marque distinctive de son œuvre. Ses apparitions étaient subtiles mais créatives, notamment sous la forme d’un corps flottant dans l’océan, d’une photo publicitaire avant et après, et d’une signature sur un document.

Hitchcock a été un pionnier des techniques cinématographiques visant à maximiser le suspense et la tension. Il utilisait des angles de caméra innovants, des gros plans, des travellings et le montage pour guider les émotions et la psychologie du public. Par exemple, il suivait la caméra le long des murs et des arêtes pour créer une tension claustrophobique. Ou encore, il utilisait l’effet de zoom dolly pour créer le vertige et le malaise. Hitchcock considérait la cinématographie comme un moyen de jouer avec l’esprit du public et de susciter les réactions souhaitées. Sa maîtrise technique et sa narration visuelle intelligente ont contribué à créer les atmosphères de suspense qui ont fait la renommée de ses films.

Série TV

En 1955, Alfred Hitchcock a commencé à produire et parfois à réaliser une série télévisée d’anthologie sur le suspense intitulée Alfred Hitchcock Presents. La série présente des drames, des thrillers et des mystères, souvent avec une fin à rebondissements. Hitchcock apparaissait au début de chaque épisode pour présenter l’histoire dans son style drolatique caractéristique.

Alfred Hitchcock Presents a duré 10 saisons, devenant l’une des séries les plus populaires des années 1950 et 1960. Plus de 350 épisodes ont été diffusés pendant cette période. Bien qu’Hitchcock n’ait réalisé lui-même que 17 épisodes, ses introductions et sa production ont élevé la série au rang de référence. De nombreux acteurs célèbres ont participé à la série au début de leur carrière, notamment Robert Redford, Steve McQueen et Peter Falk. La série a valu à Hitchcock une étoile sur le Hollywood Walk of Fame.

En 1985, NBC a relancé la série sous le nom de The Alfred Hitchcock Presents, coproduite par la succession d’Hitchcock. Bien que moins réussie que la série originale, la reprise a duré quatre saisons et a permis à des stars comme John Ritter, Harvey Keitel et Melanie Griffith de faire des apparitions en tant qu’invités. Le thème musical emblématique de la série originale a été conservé, faisant d’Alfred Hitchcock Presents un élément indélébile de l’héritage d’Hitchcock à la télévision.

Prix et distinctions

Alfred Hitchcock a reçu de nombreuses récompenses prestigieuses au cours de sa longue et illustre carrière. Voici quelques-unes de ses distinctions les plus notables :

Chevalier

En 1979, Hitchcock a été anobli par la reine Élisabeth II pour sa contribution à l’industrie cinématographique. Il devient Sir Alfred Hitchcock KBE (Knight Commander of the Most Excellent Order of the British Empire). Il s’agit d’un honneur incroyablement prestigieux qui démontre que Hitchcock est l’un des cinéastes britanniques les plus accomplis.

prix de l’AFI pour l’ensemble des réalisations

En 1979, l’American Film Institute a décerné à Hitchcock son Life Achievement Award. Ce prix récompense Hitchcock pour l’ensemble de sa contribution au cinéma. Parmi ses œuvres les plus influentes, la cérémonie a mis en lumière The 39 StepsRebeccaShadow of a DoubtRear WindowVertigo, et Psycho.

Prix commémoratif Irving G. Thalberg

En 1968, Hitchcock a reçu le Irving G. Thalberg Memorial Award lors de la cérémonie des Oscars. Cet honneur récompense la qualité constante de ses productions et le fait qu’il soit considéré comme l’un des cinéastes les plus influents de l’histoire.

5 nominations pour le meilleur réalisateur

Si Hitchcock n’a jamais remporté l’Oscar du meilleur réalisateur, il a été nommé cinq fois au cours de sa carrière – pour Rebecca  ;(1940),  ;Lifeboat  ;(1944), Spellbound  ;(1945), Rear Window  ;(1954), et Psycho  Psycho  ;(1960). Ces nominations témoignent de la reconnaissance par l’Académie de sa maîtrise de la mise en scène.

Les nombreuses distinctions prestigieuses qu’a reçues Hitchcock, notamment son titre de chevalier, l’AFI Lifetime Achievement Award, l’Irving G. Thalberg Memorial Award et ses nominations aux Oscars, ont confirmé sa place parmi les cinéastes les plus importants et les plus influents du XXe siècle. Son style distinctif et sa production prolifique ont laissé une marque indélébile sur le cinéma.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

L’héritage

Alfred Hitchcock a laissé une empreinte indélébile sur l’industrie cinématographique et la culture populaire grâce à ses contributions pionnières aux genres du suspense et du thriller. Bien qu’il ait commencé sa carrière à l’époque du cinéma muet, Hitchcock est passé avec succès aux films sonores, puis aux films en couleur, restant une force dominante du cinéma pendant plus d’un demi-siècle.

Hitchcock est largement considéré comme le maître du suspense, ayant réalisé certains des films les plus palpitants de tous les temps. Il a popularisé de nombreuses techniques qui sont aujourd’hui des éléments essentiels du genre du suspense, notamment le rebondissement dramatique, le MacGuffin et la mort inattendue de personnages importants. Hitchcock savait comment faire monter la tension et utiliser la caméra de manière stratégique pour créer le suspense. Il montrait souvent au public les dangers qui guettaient les personnages avant que ceux-ci ne le sachent eux-mêmes, créant ainsi un sentiment d’effroi sous-jacent.

Le réalisateur était passé maître dans l’art de manipuler les émotions et les attentes du public. Dans nombre de ses films les plus célèbres, comme Vertigo, Psycho et Fenêtre sur cour, Hitchcock a conçu des scénarios anxiogènes, des bandes sonores mémorables et des rebondissements choquants qui ont laissé des impressions indélébiles sur les spectateurs. Bien que certains critiques aient d’abord qualifié son travail de bas de gamme, il a fini par être largement salué pour sa maîtrise technique et sa capacité à divertir un public nombreux.

Hitchcock a inspiré des générations de cinéastes grâce à son utilisation novatrice des angles de caméra, de l’éclairage et du montage pour raconter des histoires visuelles pleines de suspense. Son œuvre a façonné le genre moderne du thriller et montré que les films à suspense pouvaient remporter un succès à la fois critique et commercial. Hitchcock a prouvé que le public était avide de la montée d’adrénaline et de l’excitation primitive générées par un suspense bien conçu, ouvrant la voie à des décennies de films de suspense et d’horreur. Le style “hitchcockien” reste immédiatement reconnaissable et exerce une influence permanente.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Discussion

There are 0 comments.

```
电影

悬疑大师:走进阿尔弗雷德-希区柯克惊心动魄的电影生涯

Penelope H. Fritz

悬疑大师阿尔弗雷德-希区柯克(Alfred Hitchcock)是电影叙事领域的杰出人物。希区柯克对心理惊悚片情有独钟,其独特的导演风格吸引了全世界的观众,他对电影艺术的贡献在业界留下了不可磨灭的印记。请与我们一起,揭开阿尔弗雷德-希区柯克神秘的天才面纱,探索他的经典作品,深入了解这位在银幕上重新定义悬疑片的人背后错综复杂的思想。

早期生活

Alfred Hitchcock

阿尔弗雷德-约瑟夫-希区柯克于 1899 年 8 月 13 日出生于英国伦敦的莱顿斯通。他是威廉-希区柯克(William Hitchcock)和妻子艾玛(Emma)的第二个儿子,也是三个孩子中最小的一个。希区柯克在伦敦东区长大,这里后来影响了他的许多电影,包括《寄宿者》(The Lodger,1927 年)和《见多识广的人》(The Man Who Knew Too Much,1934 年)。希区柯克从小就对新技术和新机械着迷。他的父母是虔诚的天主教徒,他曾就读于天主教寄宿学校,包括斯坦福德山的圣依纳爵学院。小时候,希区柯克喜欢看戏剧和电影,尤其喜欢莎士比亚的作品和情节剧。早年对戏剧和故事的熏陶塑造了希区柯克日后辉煌的职业生涯。

职业生涯的开端

阿尔弗雷德-希区柯克于 1920 年在伦敦开始了他的电影生涯。他开始为后来的派拉蒙电影公司伦敦分部担任标题卡设计师。1922 年,他成为一名助理导演,到 1925 年,他晋升为正式导演,并执导了他的第一部电影《欢乐花园》。

在整个 20 年代后期,希区柯克不断积累执导英国默片的经验。他早期广受赞誉的默片有《寄宿者》(The Lodger:A Story of the London Fog》(1927 年)、《Blackmail》(1929 年)和《Juno and the Paycock》(1930 年)。即使在这些早期影片中,他也以悬疑风格著称。

在担任艺术总监期间,希区柯克磨练了讲述视觉故事的技巧。这种电影视觉元素的背景为他日后独特的导演风格提供了有力的借鉴。虽然他的英国电影在商业上并不成功,但却赢得了好评和好莱坞的关注。

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

无声电影

阿尔弗雷德-希区柯克的导演生涯始于 20 世纪 20 年代的默片时代。他的前几部影片并不成功,但在 1926 年,他凭借《寄宿者》(The Lodger)一举成名:伦敦迷雾的故事》。这是第一部真正意义上的 “希区柯克式 “电影,确立了他日后作品的许多主题和风格。

《寄居者》 的特点是男主角神秘而富有魅力,主题是认错人和冤假错案。在视觉上,希区柯克采用了表现主义风格,以不祥的灯光和幽闭恐怖的摄影来制造悬念和不安。该片在英国获得了巨大的口碑和商业成功,巩固了希区柯克的声誉。

希区柯克的最后一部默片是《勒索》(Blackmail (1929 年),该片最初以默片拍摄,但在制作过程中改成了有声片。《勒索》(Blackmail )被认为是希区柯克最出色的默片作品之一,影片中的场景编排十分精妙,并创新性地使用了声音来增强紧张感。影片在大英博物馆的高潮追逐场面是使用声音的先驱。

这些早期的无声电影展示了希区柯克崭露头角的才华,以及使他成为传奇的 “悬疑大师 “的许多主题和技巧。尽管希区柯克后来拍摄了有声电影,但他在整个职业生涯中始终保持着自己独特的视觉风格。

移居好莱坞

1939 年,阿尔弗雷德-希区柯克与美国制片人大卫-O-塞尔兹尼克签约,从英国移居好莱坞。这标志着希区柯克职业生涯的一个重要转折点,因为他因此获得了更多的预算、高知名度的演员以及好莱坞制片厂系统的资源。

希区柯克凭借《三十九级台阶》(The 39 Steps)、《消失的女人》(The Lady Vanishes)和《知道得太多的人》(The Man Who Knew Too Much)等影片在英国确立了自己创新导演的地位。塞尔兹尼克将希区柯克带到好莱坞,执导根据达芙妮-杜穆里埃的小说改编的哥特式情节剧《丽贝卡》。丽贝卡》最终获得了 1940 年奥斯卡最佳影片奖,巩固了希区柯克在美国的声誉,并开启了他在好莱坞的标志性职业生涯。

与塞尔兹尼克签约后,希区柯克获得了比在英国时更多的创作自由和控制权。他可以拥有一支稳定的摄制组,使用独轮变焦和细致的故事板等技术,以他标志性的风格进行创作。塞尔兹尼克帮助提高了希区柯克在好莱坞的知名度,并精明地将他作为品牌导演进行营销。虽然希区柯克后来发现塞尔兹尼克的监督具有限制性,但他们的合作还是在 20 世纪 40 年代创作出了《丽贝卡》、《咒怨》和《声名狼藉》等经典作品。

搬到好莱坞后,希区柯克接触到了更多观众,并与英格丽-褒曼、格蕾丝-凯利、加里-格兰特和詹姆斯-斯图尔特等著名影星合作。这也是希区柯克最受好评和最具代表性的时期的开始,他在这一时期执导了《后窗》、《迷魂记》、《西北偏北》、《惊魂记》和《飞鸟集》等具有里程碑意义的悬疑片。如果没有与塞尔兹尼克的交易促成他搬到好莱坞,阿尔弗雷德-希区柯克可能就不会被称为 “悬疑大师”。

好莱坞大片

阿尔弗雷德-希区柯克(Alfred Hitchcock)在好莱坞工作期间执导了许多颇具影响力且广受好评的电影。这一时期他最著名的作品包括

丽贝卡》(1940 年)

丽贝卡》是希区柯克的第一部美国电影,也是他唯一一部获得最佳影片奖的作品。该片改编自达芙妮-杜穆里埃的同名小说,是一部心理惊悚片。劳伦斯-奥利弗(Laurence Olivier)和琼-方丹(Joan Fontaine)在片中饰演一对生活在丈夫已故前妻丽贝卡阴影下的夫妻。希区柯克在影片中运用了悬疑和神秘元素,新任妻子试图揭开丽贝卡的秘密。

后窗》(1954 年)

后窗》被认为是希区柯克的代表作之一。詹姆斯-斯图尔特(James Stewart)在这部悬疑惊悚片中饰演一位摔断腿后只能待在公寓里的摄影师。出于无聊,他开始透过后窗观察邻居,并确信其中一人犯下了谋杀罪。该片开创了在电影中使用偷窥和限制性叙事的先河。

惊魂记》(1960)

惊魂记》是希区柯克最著名、最具影响力的电影。它为美国电影中的暴力和反常行为设定了一个新的可接受度。影片讲述了玛丽恩-克莱恩(珍妮特-丽饰)偷了雇主的钱后逃亡的故事。她住进了由诺曼-贝茨(安东尼-帕金斯饰)和他专横的母亲经营的贝茨汽车旅馆。影片中出现了电影中最著名的场景之一–玛丽恩-克莱恩在浴室中被谋杀,令人震惊。

共同主题

阿尔弗雷德-希区柯克的电影以制造悬念和让观众坐立不安而著称。他是制造紧张气氛的大师,让观众对接下来可能发生的事情感到不安。

希区柯克制造悬念最常用的手段之一是 “炸弹理论”。这包括向观众提供角色不知道的信息,让观众对角色的命运感到焦虑。例如,在《破坏》中,希区柯克在将炸弹交给毫无戒心的快递员之前,先向观众展示了藏在包裹中的炸弹。观众在悬疑中等待炸弹是否会爆炸。

希区柯克在他的悬疑片中也经常利用原始恐惧。在《飞鸟集》中,他利用了人们对大自然反人类的普遍恐惧。惊魂记》以人们在洗澡时的脆弱感吓坏了观众。迷魂记》围绕对高度和坠落的恐惧制造悬念。

偷窥癖是希区柯克作品的另一大主题。他经常从某个人的视角来构思镜头。后窗》就是一个典型的例子,主人公被困在公寓里偷窥邻居。但希区柯克的许多其他电影也有窥视元素,比如《惊魂记》中著名的淋浴场景就是从淋浴间外拍摄的。希区柯克邀请观众成为窥视者,目睹银幕上发生的一切。

希区柯克围绕普遍恐惧制造紧张气氛,鼓励观众偷窥,开创了在电影中制造悬念和焦虑的新技巧。现代悬疑片和恐怖片导演的作品中仍能感受到他的影响。希区柯克证明,悬疑片可以和露骨的血腥暴力片一样扣人心弦,甚至更加扣人心弦。

导演风格

阿尔弗雷德-希区柯克(Alfred Hitchcock)在他的电影中运用了独特的、可识别的导演手法。他最著名的两个标志是在自己的电影中客串演出,以及他对电影摄影和摄影机制造悬念的精通。

在希区柯克现存的 52 部主要影片中,有 39 部都是客串。他会将自己短暂地插入一个场景,经常是在背景中擦肩而过。他故意这样做是为了让观众发现一些有趣的东西,这也成为了他作品的标志性特征。他的客串很微妙,但很有创意,包括以漂浮在海面上的尸体、照片前后的广告和文件上的签名等形象出现。

希区柯克是电影摄影技术的先驱,他的电影能最大限度地制造悬念和紧张气氛。他使用创新的摄影角度、特写镜头、追踪镜头和剪辑来引导观众的情绪和心理。例如,他会沿着墙壁和边缘追踪镜头,营造幽闭恐怖的紧张气氛。或者,他会使用滑轮变焦效果来制造眩晕和不安。希区柯克将电影摄影视为一种玩弄观众心理、诱发预期反应的方式。他精湛的技术和巧妙的视觉叙事在营造悬疑气氛方面发挥了重要作用,他的电影也因此而闻名于世。

电视系列

1955 年,阿尔弗雷德-希区柯克开始制作并偶尔执导一部名为《阿尔弗雷德-希区柯克预言》(Alfred Hitchcock Presents)的悬疑选集电视剧。该系列以剧情片、惊悚片和悬疑片为主,通常都有一个曲折的结局。希区柯克在每集开头都会以其独特的幽默风格为故事做铺垫。

阿尔弗雷德-希区柯克预言》共播出 10 季,成为 20 世纪 50 年代和 60 年代最受欢迎的节目之一。节目播出期间共播出 350 多集。虽然希区柯克本人只执导了 17 集,但他的介绍和制作提升了该剧的档次。许多知名演员在职业生涯早期都曾出演该剧,包括罗伯特-雷德福、史蒂夫-麦奎因和彼得-福克。该剧为希区柯克赢得了好莱坞星光大道上的一颗星。

1985 年,NBC 将该剧改名为《阿尔弗雷德-希区柯克预言》(The Alfred Hitchcock Presents),由希区柯克的遗产公司联合制作。虽然没有原版那么成功,但该剧连续播出了四季,约翰-里特(John Ritter)、哈维-凯特尔(Harvey Keitel)和梅兰妮-格里菲斯(Melanie Griffith)等明星客串了该剧。原版剧集的标志性主题音乐得以保留,使《阿尔弗雷德-希区柯克预言》成为希区柯克电视遗产中不可磨灭的一部分。

奖项与荣誉

阿尔弗雷德-希区柯克在其漫长而辉煌的职业生涯中获得了许多殊荣。他最著名的荣誉包括

骑士勋章

1979 年,英国女王伊丽莎白二世授予希区柯克爵士称号,以表彰他对电影业的贡献。他成为阿尔弗雷德-希区柯克爵士(Sir Alfred Hitchcock KBE)(大英帝国最优秀骑士勋章获得者)。这是一项极其崇高的荣誉,表明了希区柯克作为英国最有成就的电影制作人之一的地位。

AFI 终身成就奖

1979 年,美国电影学会向希区柯克颁发了终身成就奖。该奖项旨在表彰希区柯克一生对电影事业的贡献。在颁奖典礼上,希区柯克最有影响力的作品包括:《三十九级台阶》(The 39 Steps)、《瑞贝卡》(Rebecca)、《疑云密布》(Shadow of a Doubt)、《后窗》(Rear Window)、《迷魂记》(Vertigo)和《精神病患者》(Psycho)。

Irving G. Thalberg 纪念奖

1968 年,希区柯克荣获奥斯卡金像奖欧文-G-塔尔伯格纪念奖。这一荣誉是对希区柯克始终如一的高品质作品以及他作为历史上最具影响力的电影制作人之一的认可。

5项最佳导演提名

虽然希区柯克从未获得过奥斯卡最佳导演奖,但在他的职业生涯中,他曾五次获得提名–分别是《瑞贝卡》(1940 年)、《飞艇》(1944 年)、《咒怨》(1945 年)、《后窗》(1946 年);救生艇 (1944 年)、 咒怨 (1945 年)、 后窗 (1954 年)和 精神病 (1960 年)。这些提名表明了奥斯卡对他高超导演技艺的认可。

希区柯克获得了众多荣誉,包括骑士勋章、美国电影学会终身成就奖、欧文-G-塔尔伯格纪念奖以及奥斯卡奖提名,巩固了他作为 20 世纪最重要、最具影响力的电影制作人之一的地位。他独特的风格和多产的作品在电影界留下了不可磨灭的印记。

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

传统

阿尔弗雷德-希区柯克(Alfred Hitchcock)在悬疑和惊悚片领域做出了开创性的贡献,为电影业和大众文化留下了不可磨灭的印记。虽然希区柯克的职业生涯始于无声电影时代,但他成功地过渡到有声电影,然后又过渡到彩色电影,在长达半个多世纪的时间里一直是电影界的主导力量。

希区柯克被公认为 “悬疑大师”,曾执导过多部最惊险刺激、最具悬念的影片。他推广的许多技巧如今已成为悬疑片的主流,包括戏剧性的情节转折、”马格芬”(MacGuffin)情节装置以及出人意料地杀死主要角色。希区柯克深谙如何制造紧张气氛,并战略性地使用摄影机来制造悬念。他经常会在人物自己还不知道的时候,就向观众展示人物面临的危险,从而营造出一种潜在的恐惧感。

这位导演是操纵观众情绪和期望的大师。在《迷魂记》、《惊魂记》和《后窗》等许多著名影片中,希区柯克精心设计了令人焦虑的情节、令人难忘的配乐和令人震惊的转折,给观众留下了难以磨灭的印象。尽管一些评论家最初认为他的作品低俗,但他后来因精湛的技术和娱乐广大观众的能力而广受赞誉。

希区柯克开创性地运用摄影机角度、灯光和剪辑来讲述悬疑视觉故事,激励了几代电影人。他的作品塑造了现代惊悚片类型,并向世人展示了悬疑片在口碑和商业上的双重成功。希区柯克证明了观众对精心制作的悬疑片所带来的肾上腺素飙升和原始兴奋的渴望,为之后数十年的悬疑片和恐怖片铺平了道路。希区柯克式 “风格一眼就能辨认出来,影响长盛不衰。

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Discussion

There are 0 comments.

```
Cine

El maestro del suspense: la apasionante carrera cinematográfica de Alfred Hitchcock

Penelope H. Fritz

Alfred Hitchcock, el maestro del suspense, es una figura señera en el ámbito de la narración cinematográfica. Con una inclinación por los thrillers psicológicos y un estilo de dirección único que cautivó al público de todo el mundo, las contribuciones de Hitchcock al arte cinematográfico han dejado una huella indeleble en la industria. Únase a nosotros para desentrañar el enigmático genio de Alfred Hitchcock, explorar sus obras emblemáticas y profundizar en los entresijos de la mente del hombre que redefinió el suspense en la gran pantalla.

Vida temprana

Alfred Hitchcock

Alfred Joseph Hitchcock nació el 13 de agosto de 1899 en Leytonstone, Londres, Inglaterra. Era el segundo y menor de los tres hijos de William Hitchcock, verdulero y pollero, y su esposa Emma. Hitchcock creció en el East End de Londres, que más tarde influiría en el escenario de muchas de sus películas, como El inquilino (1927) y El hombre que sabía demasiado (1934). Desde muy joven, Hitchcock sintió fascinación por las nuevas tecnologías y la maquinaria. Sus padres eran católicos devotos y asistió a internados católicos, entre ellos el St. Ignatius’ College de Stamford Hill. De niño, a Hitchcock le encantaba ir al teatro y al cine, y disfrutaba especialmente con las obras de Shakespeare y los melodramas. Esta temprana exposición al teatro y a la narrativa marcaría el resto de la ilustre carrera de Hitchcock.

Comienzos profesionales

Alfred Hitchcock se inició en la industria cinematográfica en Londres en 1920. Empezó a trabajar como diseñador de títulos de crédito para la filial londinense de lo que se convertiría en Paramount Pictures. En 1922 se convirtió en ayudante de dirección y en 1925 fue ascendido a director titular y dirigió su primera película, El jardín del placer.

Hitchcock siguió adquiriendo experiencia en la dirección de películas mudas británicas a finales de la década de 1920. Algunas de sus primeras y aclamadas películas mudas fueron The Lodger: A Story of the London Fog (1927), Blackmail (1929) y Juno and the Paycock (1930). Ya en estas primeras películas se hizo famoso por su estilo de suspense.

Durante su etapa como director artístico, Hitchcock perfeccionó sus habilidades para la narración visual. Este bagaje en los elementos visuales del cine influyó decisivamente en su peculiar estilo de dirección posterior. Aunque sus películas británicas no tuvieron un gran éxito comercial, atrajeron el aplauso de la crítica y la atención de Hollywood.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Cine mudo

La carrera como director de Alfred Hitchcock comenzó en la época del cine mudo de los años veinte. Sus primeras películas no tuvieron éxito, pero en 1926 dio el salto a la fama con The Lodger: A Story of the London Fog. Esta fue la primera película verdaderamente “hitchcockiana”, en la que estableció muchos de los temas y florituras estilísticas que definirían su obra.

The Lodger presentaba un misterioso y carismático protagonista y temas de identidad equivocada y acusación injusta. Visualmente, Hitchcock utilizó un estilo expresionista con una iluminación ominosa y un trabajo de cámara claustrofóbico para crear suspense e inquietud. La película fue un gran éxito comercial y de crítica en Gran Bretaña, y consolidó la reputación de Hitchcock.

La última película muda de Hitchcock fue Chantaje (1929), que se rodó originalmente como muda pero se adaptó durante la producción para que tuviera sonido. Chantaje está considerada una de las mejores obras mudas de Hitchcock, con escenas coreografiadas por expertos y un uso innovador del sonido para aumentar la tensión. La escena culminante de la persecución en el Museo Británico fue una secuencia pionera en el uso del sonido.

Estas primeras películas mudas mostraron el incipiente talento de Hitchcock y muchos de los temas y técnicas que le convertirían en el legendario “Maestro del Suspense”. Aunque más adelante haría películas sonoras, Hitchcock mantuvo su estilo claramente visual a lo largo de toda su carrera.

Mudarse a Hollywood

Alfred Hitchcock se trasladó de Inglaterra a Hollywood en 1939 tras firmar un contrato con el productor estadounidense David O. Selznick. Esto supuso un importante punto de inflexión en la carrera de Hitchcock, ya que le dio acceso a presupuestos más elevados, actores de alto nivel y los recursos del sistema de estudios de Hollywood.

Hitchcock ya se había consolidado en Gran Bretaña como director innovador con películas como Los 39 escalones, La dama desaparece y El hombre que sabía demasiado. Selznick llevó a Hitchcock a Hollywood para dirigir el melodrama gótico Rebeca, basado en la novela de Daphne du Maurier. Rebeca acabó ganando el Oscar a la mejor película en 1940, consolidando la reputación de Hitchcock en Estados Unidos y lanzando su emblemática carrera en Hollywood.

Trabajar con Selznick dio a Hitchcock más libertad creativa y control que en Inglaterra. Pudo contar con un equipo consistente y trabajar con su estilo característico, utilizando técnicas como el dolly zoom y un storyboard meticuloso. Selznick contribuyó a dar a conocer a Hitchcock en Hollywood y lo comercializó astutamente como director de marca. Aunque más tarde Hitchcock consideró que la supervisión de Selznick era restrictiva, su colaboración dio lugar a clásicos como Rebeca, Spellbound y Notorious en la década de 1940.

El traslado a Hollywood permitió a Hitchcock llegar a un público mucho más amplio y trabajar con estrellas famosas como Ingrid Bergman, Grace Kelly, Cary Grant y James Stewart. Fue el comienzo del periodo más aclamado por la crítica e icónico de Hitchcock, en el que dirigió películas de suspense históricas como La ventana indiscreta, Vértigo, North by Northwest, Psicosis y Los pájaros. Sin el traslado a Hollywood facilitado por su acuerdo con Selznick, Alfred Hitchcock quizá no habría llegado a ser conocido como el “Maestro del Suspense”.

Grandes películas de Hollywood

Alfred Hitchcock dirigió muchas películas influyentes y aclamadas por la crítica durante su época de trabajo en Hollywood. Algunas de sus obras más notables de este periodo son:

Rebeca (1940)

Rebeca fue la primera película estadounidense de Hitchcock y su única ganadora del premio a la mejor película. Es un thriller psicológico adaptado de la novela homónima de Daphne du Maurier. La película está protagonizada por Laurence Olivier y Joan Fontaine en el papel de un matrimonio que vive a la sombra de Rebeca, la difunta esposa del marido. Hitchcock emplea elementos de suspense y misterio mientras la nueva esposa intenta descubrir secretos sobre Rebeca.

La ventana indiscreta (1954)

La ventana indiscreta está considerada una de las obras maestras de Hitchcock. James Stewart interpreta a un fotógrafo confinado en su apartamento tras romperse una pierna. Aburrido, empieza a observar a sus vecinos a través de la ventana trasera y llega a convencerse de que uno de ellos ha cometido un asesinato. La película fue pionera en el uso del voyeurismo y la narrativa restringida en el cine.

Psicosis (1960)

Psicosis es la película más famosa e influyente de Hitchcock. Estableció un nuevo nivel de aceptabilidad de la violencia y el comportamiento desviado en el cine estadounidense. La película narra la historia de Marion Crane (Janet Leigh), una mujer que huye tras robar dinero a su jefe. Se aloja en el apartado Motel Bates, regentado por Norman Bates (Anthony Perkins) y su dominante madre. La película contiene una de las escenas más famosas del cine: el espeluznante asesinato de Marion Crane en la ducha.

Temas comunes

Las películas de Alfred Hitchcock son conocidas por generar suspense y mantener al público en vilo. Era un maestro en crear tensión y hacer que el espectador se sintiera inquieto por lo que pudiera ocurrir a continuación.

Una de las herramientas más comunes de Hitchcock para crear suspense era la “teoría de la bomba”. Consistía en dar al público información que los personajes no tienen, haciendo que el espectador se inquiete por el destino del personaje. Por ejemplo, en Sabotaje, Hitchcock muestra al público una bomba escondida en un paquete antes de que éste sea entregado al confiado mensajero. El público espera en suspense a ver si la bomba explota.

Hitchcock también recurrió con frecuencia a los miedos primarios en sus películas de suspense. En Los pájaros, recurrió al miedo universal a que la naturaleza se vuelva contra la humanidad. Psicosis asustó al público con la vulnerabilidad que sienten las personas al ducharse. Vértigo creó suspense en torno al miedo a las alturas y a las caídas.

El voyeurismo es otro tema importante en la obra de Hitchcock. A menudo encuadraba las tomas desde la perspectiva de alguien que observa el desarrollo de la escena. La ventana indiscreta es el mejor ejemplo, con el protagonista encerrado en su apartamento espiando a sus vecinos. Pero muchas otras películas de Hitchcock tienen elementos voyeuristas, como la famosa escena de la ducha de Psicosis, rodada desde fuera de la ducha. Hitchcock invita al público a ser voyeurs que presencian los acontecimientos en la pantalla.

Al crear tensión en torno a miedos universales y fomentar el voyeurismo del público, Hitchcock fue pionero en nuevas técnicas para generar suspense y ansiedad en el cine. Su influencia aún se deja sentir en la obra de los directores modernos de suspense y terror. Hitchcock demostró que el suspense podía ser tan apasionante o más que la violencia y el morbo explícitos.

Estilo de dirección

Alfred Hitchcock creó sus películas con toques de dirección únicos y reconocibles. Dos de sus señas de identidad más famosas fueron sus cameos en sus propias películas y su dominio de la cinematografía y el trabajo de cámara para crear suspense.

Hitchcock hizo cameos en 39 de sus 52 grandes películas. Se introducía brevemente en una escena, a menudo pasando por el fondo. Lo hacía intencionadamente para que el público lo viera y se convirtiera en un rasgo distintivo de su obra. Sus cameos eran sutiles pero creativos, e incluían apariciones como un cuerpo flotando en el océano, un anuncio fotográfico del antes y el después y una firma en un documento.

Hitchcock fue pionero en técnicas cinematográficas para maximizar el suspense y la tensión. Utilizaba innovadores ángulos de cámara, primeros planos, planos de seguimiento y montaje para guiar las emociones y la psicología del público. Por ejemplo, seguía a la cámara por paredes y bordes para crear una tensión claustrofóbica. O utilizaba el efecto dolly zoom para crear vértigo e inquietud. Hitchcock veía la cinematografía como una forma de jugar con la mente del público y provocar las reacciones deseadas. Su dominio de la técnica y su ingeniosa narrativa visual contribuyeron a crear el suspense por el que se hicieron famosas sus películas.

Series de TV

En 1955, Alfred Hitchcock empezó a producir y, en ocasiones, a dirigir una serie antológica de suspense llamada Alfred Hitchcock Presents. La serie presentaba dramas, thrillers y misterios, a menudo con un final inesperado. Hitchcock aparecía al principio de cada episodio para presentar la historia con su característico estilo divertido.

Alfred Hitchcock Presents se emitió durante 10 temporadas, convirtiéndose en uno de los programas más populares de las décadas de 1950 y 1960. Se emitieron más de 350 episodios. Aunque Hitchcock sólo dirigió 17 episodios, sus introducciones y producción elevaron la serie. Muchos actores conocidos aparecieron en la serie al principio de sus carreras, como Robert Redford, Steve McQueen y Peter Falk. La serie le valió a Hitchcock una estrella en el Paseo de la Fama de Hollywood.

En 1985, la NBC revivió la serie como The Alfred Hitchcock Presents, coproducida por el patrimonio de Hitchcock. Aunque tuvo menos éxito que la original, la reposición duró cuatro temporadas y contó con la participación de estrellas como John Ritter, Harvey Keitel y Melanie Griffith. El icónico tema musical de la serie original se mantuvo, consolidando Alfred Hitchcock Presents como una pieza indeleble del legado de Hitchcock en la televisión.

Premios y distinciones

Alfred Hitchcock recibió muchos premios prestigiosos a lo largo de su dilatada e ilustre carrera. Algunos de sus galardones más notables son:

Caballería

En 1979, la reina Isabel II nombró caballero a Hitchcock por su contribución a la industria cinematográfica. Se convirtió en Sir Alfred Hitchcock KBE (Caballero Comandante de la Excelentísima Orden del Imperio Británico). Se trataba de un honor muy prestigioso que demostraba el estatus de Hitchcock como uno de los cineastas británicos más consumados.

Premio a la Trayectoria de la AFI

En 1979, el American Film Institute concedió a Hitchcock el Life Achievement Award. Con este galardón se rendía homenaje a Hitchcock por su contribución al cine a lo largo de toda su vida. Algunas de sus obras más influyentes destacadas en la ceremonia fueron Los 39 escalones, Rebeca, La sombra de una duda, La ventana indiscreta y Vértigo.

Premio en memoria de Irving G. Thalberg

En 1968, Hitchcock ganó el premio Irving G. Thalberg Memorial Award en los premios de la Academia. Este galardón reconocía la alta calidad de sus producciones y su condición de uno de los cineastas más influyentes de la historia.

5 nominaciones a mejor director

Aunque Hitchcock nunca ganó el Oscar al mejor director, fue nominado en cinco ocasiones a lo largo de su carrera – por Rebecca (1940), Lifeboat (1944), Spellbound (1945), Rear Window (1954), y Psycho (1960). Estas nominaciones demostraron el reconocimiento de la Academia a su magistral dirección.

Las numerosas distinciones recibidas por Hitchcock, como el título de caballero, el AFI Lifetime Achievement Award, el Irving G. Thalberg Memorial Award y las nominaciones a los Oscar, consolidaron su posición como uno de los cineastas más importantes e influyentes del siglo XX. Su estilo inconfundible y su prolífica producción dejaron una huella indeleble en el cine.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Legado

Alfred Hitchcock dejó una huella indeleble en la industria cinematográfica y en la cultura popular gracias a sus contribuciones pioneras a los géneros del suspense y el thriller. Aunque comenzó su carrera en la época del cine mudo, Hitchcock pasó con éxito al cine sonoro y luego al cine en color, y siguió siendo una fuerza dominante en el cine durante más de medio siglo.

Hitchcock es considerado el Maestro del Suspense, ya que ha dirigido algunas de las películas más emocionantes y llenas de suspense de todos los tiempos. Hitchcock popularizó muchas técnicas que hoy en día son básicas en el género de suspense, como el giro dramático de la trama, el MacGuffin y el asesinato inesperado de personajes importantes. Hitchcock sabía cómo aumentar la tensión y utilizar la cámara estratégicamente para crear suspense. A menudo mostraba al público los peligros que acechaban a los personajes antes de que ellos mismos lo supieran, creando así una sensación subyacente de terror.

El director era un maestro de la manipulación de las emociones y expectativas del público. En muchas de sus películas más famosas, como “Vértigo”, “Psicosis” y “La ventana indiscreta”, Hitchcock creó escenarios que inducían a la ansiedad, bandas sonoras memorables y giros impactantes que dejaron huellas imborrables en los espectadores. Aunque en un principio algunos críticos tacharon su obra de vulgar, acabó siendo ampliamente elogiado por su maestría técnica y su capacidad para entretener a un público masivo.

Hitchcock inspired generations of filmmakers with his pioneering use of camera angles, lighting, and editing to tell suspenseful visual stories. His work shaped the modern thriller genre and showed that suspense films could achieve both critical and commercial success. Hitchcock proved that audiences crave the adrenaline rush and primal excitement generated by well-crafted suspense, paving the way for decades of suspense and horror films to follow. The “Hitchcockian” style remains immediately recognizable and perennially influential.

You are currently viewing a placeholder content from Default. To access the actual content, click the button below. Please note that doing so will share data with third-party providers.

More Information

Discussion

There are 0 comments.

```